Καλωσήρθατε στον κόσμο τους

Σπανούλη εμείς Λάκοβιτς οι Σλοβένοι. Ζήσης-Καλάθης απέναντι στον Σάμο Ούντριχ και τον Ντάμεν Λόρμπεκ. Μπουρούσης, Σχορτσιανίτης, Φώτσης, Πρίντεζης απέναντι στον Έραζεμ Λόρμπεκ. Και αν θέλετε παρόμοια κόντρα δείτε και τον προημιτελικό και θα καταλάβετε πως τελικά αξίζαμε να θεωρούμαστε φαβορί.

Η αλήθεια είναι πως μέσα στην προσπάθεια να αναδείξουμε ήρωες τα περασμένα χρόνια φουσκώσαμε λίγο συγκεκριμένες καταστάσεις. Τον πολύ καλό, τον πολύ χρήσιμο τον αναγάγαμε σε ηγέτη μοναδικό. Μοιραία όταν έμειναν στην Αθήνα ο Διαμαντίδης με τον Παπαλουκά χρειάστηκε να μιλήσουμε για τις μεγάλες ανυπέρβλητες απώλειες. “Και τι θα κάνουμε τώρα, και πού πάμε, γιατί τόλμησαν να ξεκουραστούν λίγο οι δύο” κλπ ωραία και …μασονικά.

Για… να εξηγήσουμε τώρα στο κόσμο τι έγινε.

Επιτρέψτε στον γράφοντα να χρησιμοποιήσει το κάπως εκνευριστικό “τα λέγαμε” διότι από την πρώτη στιγμή μιλήσαμε για την επιτυχία αυτών των παιδιών. Βεβαίως στο τέλος της ημέρας περιμέναμε κάτι διαφορετικό αλλά μας ήρθε μετάλλιο.

Καταρχάς από πλευράς ποιότητας στερηθήκαμε ποσότητα και πείρα. Όταν ο ένας και μοναδικός Ομπράντοβιτς στηρίζεται στις πλάτες του Σπανούλη για να πάρει το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ε, κάτι ξέρει. Όταν ο Ολυμπιακός φτάνει σε φάιναλ φορ κτίζοντας μία καλή χρονιά πάνω στον Μπουρούση. Όταν ο Νίκος Ζήσης διψάει να επιστρέψει στο πρώτο επίπεδο των Ευρωπαίων γκαρντ, όταν, όταν, όταν, όταν. Ειρήσθω εν παρόδω κάποια στιγμή να μάθουμε τι συνέβη με τον Κουφό από την αρχή της προετοιμασίας και ουσιαστικά δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου. Γίνεται αυτή η αναφορά διότι ο 22χρονος φόργουορντ αποτελεί κομμάτι από το μέλλον του ελληνικού μπάσκετ οπότε μάλλον κάτι δεν λειτούργησε. Σε αντίθεση με τον Καλάθη.

Από την πρώτη ημέρα φάνηκε ότι θα τα πάμε καλά και με τον συμβατικό και με τον αιρετικό τρόπο.

Αυτή η ομάδα πέτυχε και απέτυχε την ίδια στιγμή. Η ανυπέρβλητη χαρά για το χάλκινο μετάλλιο, η ικανοποίηση για την τρομερή προσπάθεια και την πίστη στη νίκη δεν θα χαθεί.

Υπάρχει όμως το παράπονο. Σταματήσαμε να παίζουμε μπάσκετ μετά την Γερμανία και είναι προφανές ότι κάποιος τράβηξε το αυτί στον προπονητή. Από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα μαθαίναμε ότι οι …γνωστοί άγνωστοι δεν ήταν ικανοποιημένοι από το μπάσκετ των 80-85 πόντων και απαίτησαν άμυνα μέχρι τελικής πτώσεως. Ο Καζλάουσκας είναι δάσκαλος του επιθετικού μπάσκετ μεν, αλλά δεν θα κάτσει να “τσακωθεί” και να χαλάσει το όνομά του. Άμυνα θέλετε; Αργές επιθέσεις θέλετε; Αυτό θα πάρετε. Μεταξύ μας δεν πήγε καθόλου άσχημα φάνηκε όμως να τον αναιρούμε.

Κάποια στιγμή πρέπει να γίνει και αυτό φάνηκε δε ότι ο κόσμος είναι έτοιμος να χειροκροτήσει ακόμα και την ήττα αν δει επιτέλους κάτι που του αρέσει. Επειδή πάνω από όλα είμαστε Έλληνες πρωτίστως χειροκροτούμε τη νίκη αλλά πού θα πάει θα βελτιωθούμε.

Επί του παρόντος χειροκροτούμε μία υπέροχη παρέα, πραγματικά φρέσκια, όχι όπως αυτές των πρωϊνάδικων, παρέα με σπουδαίους παίκτες. Πάνω από όλα δείχνουν εντελώς διαφορετική προσωπικότητα και μας άνοιξαν την πόρτα σε έναν καινούργιο μπασκετικό κόσμο. Έναν κόσμο που δείχνει να ταιριάζει πολύ με τα όσα μάθαμε για το μπάσκετ.