Η ΑΕΚ θέλει επειγόντως πλάνο

Είπε το Σάββατο ο Χιμένεθ ότι όλοι θα έχουν κριθεί τον Δεκέμβριο. Δεν προσδιόρισε πόσο του Δεκεμβρίου, εκεί κατά του Αγίου Νικολάου ή κοντά στα Χριστούγεννα; Σημασία ιδιαίτερη δεν έχει, διότι έτσι κι αλλιώς, δεν χρειάζεται να περιμένουμε άλλον ένα μήνα για να βάλουμε δίπλα από τους μισούς (τουλάχιστον) ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ, την κορυφαία ατάκα που είπε κάποτε ο Άγγελος Αναστασιάδης (νομίζω για τον Πάουλο Σόουζα): “Δεν μπορεί το παλικάρι”.

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε άλλον ένα μήνα για να κρίνουμε το ρόστερ της ομάδας. Δυνατότητες και προοπτική. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε άλλον ένα μήνα για να κρίνουμε τη διάθεση των (δυο) ιδιοκτητών. Να επενδύσουν, να κάνουν ομάδα ανταγωνιστική.

Ασφαλώς και χρειάζεται να περιμένουμε έναν και πολλούς μήνες, για να κρίνουμε τον Χιμένεθ. Δεν θα κρίνω τον Ισπανό, επειδή το πάθημα της Τούμπας δεν του έγινε μάθημα, αφήνοντας έξω και στην Καβάλα τους καλύτερους. Δεν θα κρίνω τον Ισπανό, επειδή εξήντλησε τις τρεις αλλαγές πριν καλά καλά παιχτεί μπάλα στο δεύτερο ημίχρονο. Δεν θα κρίνω τον Ισπανό (από τώρα) επειδή η ΑΕΚ, επί των ημερών του, έχει πάψει να βγάζει τελικές, να δημιουργεί ευκαιρίες.

Ο Χιμένεθ θα κριθεί όταν ολοκληρωθεί το έργο του, όταν δουλέψει με βάση τις δικές του επιλογές. Όχι μόνο σε πρόσωπα. Επιλογή είναι και ο τρόπος δουλειάς. Επιλογή είναι και η νοοτροπία που θα περάσει. Επιλογή είναι και η εικόνα του παιχνιδιού και προς τα που οδηγεί. Μπορεί να είναι άκρως θεαματική και να μην της κάθεται αποτέλεσμα της ομάδας. Μπορεί να μην είναι ελκυστική, αλλά να φτάνει στην ουσία. Να περιμένουμε, να δούμε, σε 40 μέρες δεν βγαίνουν ασφαλή συμπεράσματα.

Τα μοναδικά ασφαλή συμπεράσματα έχουν να κάνουν με την ποιότητα του ρόστερ της ομάδας. Δεν θα μπω στη λογική, να το συγκρίνω με τα ρόστερ των άλλων μεγάλων ομάδων. ‘Έχουμε πιο φρέσκια εικόνα. Νασούτι ή Ντουγκλάο. Έντερ ή Αμπντούν. Όλα τα αμυντικά της ΑΕΚ ή Ντιέ – Καρντόσο. Λεονάρντο ή Ονουάτσι. Δεν προχωρώ γιατί μπορώ να γράψω καμιά υπερβολή που θα στεναχωρήσει όσους αναπολούν τις μέρες του “Ζορό” του 2008, άντε και ολίγον από 2009.

Η χρονιά δείχνει και φέτος να είναι χαμένη. Σε ο,τι έχει να κάνει με το πρωτάθλημα. Η Ευρώπη είναι πολυτέλεια, ευχάριστες βραδυνές Πέμπτες, άντε να περάσει και έναν γύρο. Ε, και; Το Κύπελλο είναι και λίγο τύχη, κλήρωση, θέμα ημέρας και φόρμας. Αυτό που μετράει είναι η κούπα που αναζητεί 17 χρόνια πλέον η ΑΕΚ.

Και το μείζον είναι το σχέδιο, το πλάνο της ομάδας. Λέμε για τον Χιμένεθ, αλλά δεν κοιτάζουμε με ποια ομάδα καλείται να δουλέψει. Και ο Μουρίνιο να πιάσει αύριο το πρωί δουλειά στα Σπάτα, εύκολα χάνει τα 3 από τα επόμενα 5 ματς. Δεν είναι συνεπώς θέμα προπονητή, όσο ζήτημα γενικότερης φιλοσοφίας στην ΑΕΚ. Τι ομάδα θέλουν να φτιάξουν. Με ποιους και για ποιον στόχο. Έχουν τη διάθεση να επενδύσουν και να φέρουν ποιοτικούς παίκτες στην ομάδα; Καταπώς φαίνεται όχι. Άρα ας ψάξουν να βρουν μια στρατηγική που θα αποδώσει σε ένα-δυο χρόνια.

Η λογική που ακολουθούν δεν οδηγεί πουθενά. Μείωση του κόστους με κινήσεις που δεν δυναμώνουν την ομάδα. Γλίτωσε πόσα λεφτά από τον Μαιστόροβιτς, αλλά φορτώθηκε τον Νασούτι. Που είναι το αγωνιστικό κέρδος; Γλίτωσε τα 400 χιλιάρικα του Μαντούκα και πήρε με λιγότερα από τα μισά τον Έντερ. Πουθενά κέρδος αγωνιστικό. Για να μην πάμε σε τραγικές επιλογές τύπου Λεονάρντο, Γιάχιτς, Πατσατζόγλου, Μπερνς, Νταντόμο. Με ευθύνη και του Μπάγεβιτς σε αρκετές απ’ αυτές, διότι συμβιβάστηκε, ανέχτηκε, καλωσόρισε στους Θρακομακεδόνες την απόλυτη μετριότητα.

Με ψευτο-μπαλώματα, ομάδα δεν γίνεται και αυτό το βλέπουμε στην πράξη. Τι να το κάνει ο οπαδός της ΑΕΚ, αν η ομάδα κέρδισε τον Παναθηναϊκό, αν η ομάδα κερδίσει το Σάββατο και τον Ολυμπιακό, όταν γνωρίζει πλέον ότι αυτές είναι νίκες-φωτοβολίδες; Που επί της ουσίας δεν έχουν κανένα όφελος, διότι αυτό που μετρά είναι η διάρκεια. Το σερί των νικών. Να μπορεί η ΑΕΚ να μπαίνει σε οποιοδήποτε γήπεδο της περιφέρειας και να είναι το απόλυτο αφεντικό του ματς. Όλοι μας, λίγο πολύ παραμυθιαστήκαμε από την αρχή της σεζόν. Με την Αυστραλία, με κάποια καλά και θεαματικά ματς, με τον Άρη, με τον Παναθηναϊκό. Οι σφαλιάρες όμως ήταν πιο ηχηρές από τις όποιες επιτυχίες. Πόνεσαν γιατί πόνεσαν τα μάτια όλων, να βλέπουν ποδοσφαιριστές στην ΑΕΚ που πιθανώς να μην είχαν θέση ούτε σε μικρομεσαίες ομάδες της περιφέρειας.

Γι’ αυτό, λοιπόν, αναζητείται επειγόντως ένα πλάνο για την επόμενη διετία. Προπονητής υπάρχει, βοηθοί υπάρχουν, ψυχολόγος υπάρχει, σύγχρονο προπονητικό υπάρχει. Ας ξεκινήσουν δουλειά. Πως; Να δουλέψει καλύτερα και πιο μεθοδικά το τμήμα σκάουτινγκ. Πληρώνουν γι’ αυτό το σκοπό τον Γκρέταρσον, τον Σαβέβσκι, τον Κόλα, ξένη εταιρεία, παλαίμαχους, συνεργάζονται με μανατζαρέους. Πρώτον είναι θέμα κρίσης. Διορατικότητας. Να αξιολογήσουν σωστά. Και δεύτερον, συνδυασμός δουλειάς και εμπιστοσύνης από την πλευρά του προπονητή.

Δεν ξέρω αν θα οδηγήσει πουθενά, διότι δεν μπορείς ξανά μανά να πεις στον κόσμο να περιμένει άλλα δυο χρόνια, γιατί πας να φτιάξεις, φρέσκια, νεανική, ταλαντούχα, ανταγωνιστική ομάδα. Πιθανώς να γυρίσει την πλάτη, γιατί βαρέθηκε να περιμένει, γιατί σχεδόν κάθε χρόνο επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο. Πιθανώς όμως και να συνειδητοποιήσει πως δεν υπάρχει άλλη λύση, από τη στιγμή που οι εναπομείναντες μέτοχοι αποφάσισαν να κλείσουν την κάνουλα και επίδοξοι σωτήρες ή μεσσίες ασχολούνται με την πεσμένη τιμή της μετοχής. Από τα 27 στα 10 δολάρια…

ΥΓ 1: Θέλει να… πατσίσει η ΑΕΚ με τον Ψωμιάδη; Ας τον προσλάβει με την ιδιότητα του… σκάουτερ. Χωρίς να ανακατεύεται στα οικονομικά μιας μεταγραφής (Οκ, εντάξει πλάκα κάνω…)

ΥΓ 2: Ευτυχώς για την ΑΕΚ, ο Έντερ και ο Νασούτι είναι δανεικοί. Και ο Πατσατζόγλου έχει μονοετές. Αν και σ’ αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει… δεδικασμένο. Μπασινάς, παίρνω το καπελάκι μου και πάω σε άλλη παραλία.

ΥΓ 3: Δεν είμαι στο μυαλό του Χιμένεθ, αλλά για να εμπιστευθεί (και) στην Καβάλα τον Πατσατζόγλου, φαντασθείτε τι άποψη έχει για τον Αργυρίου. Για να αφήσει χωρίς λόγο εκτός αποστολής τον Νταντόμο, πάει να πει ότι σχημάτισε εικόνα για τον Ουρουγουανό. Για να χαραμίζει τον Λαγό πίσω, πάει να πει ότι δεν υπάρχει Καράμπελας…

ΥΓ 4: Όλοι θα κριθούν τον Δεκέμβριο. Τον Κόλα ποιος θα τον κρίνει;