Η κόπωση του Παναθηναϊκού και το γινόμενο του Γκέρσον
Τι μας έμεινε από τις πρώτες μάχες των ημιτελικών.
Αρκεί η κούραση του Παναθηναϊκού;
Η ιστορία του πρώτου αγώνα μεταξύ του Παναθηναϊκού και του Πανιώνιου ήταν σίγουρα οι “κυανέρυθροι”. Ο προπονητής τους και ο Αρσλάν. Φάνηκε ότι αυτοί οι δύο πίστεψαν πραγματικά στο θαύμα. Φάνηκε ότι ο Λούκα Παβίσεβιτς διείδε τη σχετική κόπωση που βγαίνει σε διαστήματα του αγώνα για τον Παναθηναϊκό.
Είναι μάλλον αυστηρή η κριτική ότι ο Ομπράντοβιτς υποτίμησε τον αντίπαλο και στο 59-40 άλλαξε την ομάδα του. Οι πρωταθλητές Ευρώπης άλλωστε στηρίζονται σε 12 παίκτες με μοναδική εξαίρεση την θέση του Διαμαντίδη. Παράλληλα φτάνουμε στο τέλος μίας απίστευτα δύσκολης χρονιάς με συνεχόμενους αγώνες και τεράστια ψυχολογική πίεση. Από τις αναμετρήσεις με το Μαρούσι φάνηκε ότι οι “πράσινοι” βγάζουν, λίγη πάντως, κούραση.
Το ζητούμενο για την σειρά είναι αν αρκεί από μόνη της για να δώσει στον Πανιώνιο έναν ή δύο αγώνες όπως πριν από το δύο χρόνια. Βεβαίως τώρα δεν υπάρχει ο Διαμαντόπουλος, ο Σιγάλας, ο Οικονόμου, παίκτες με ειδικό βάρος για τέτοιες αναμετρήσεις. Τώρα όμως οι “κυανέρυθροι” είναι πιο δουλεμένοι, πιο συγκεκριμένοι στο παιχνίδι τους και παράλληλα διαθέτουν τον Αρσλάν που δεν είναι κανένας θαυματοποιός αλλά κάνει σχεδόν άριστα μία δουλειά.
Πάνω από όλα; Δεν εμποτίστηκε με την νοοτροπία πολλών παικτών ότι: ” δεν κερδίζουμε τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ ας φυλάξουμε δυνάμεις για το εντός έδρας“. Για να έχουμε ενδιαφέρον θα πρέπει ο Περπέρογλου και η παρέα του να πιστέψουν τόσο όσο ο προπονητής τους.
25X4=68; Το άθροισμα δεν μας βγαίνει παιδιά
Μία από τις πρώτες εξαγγελίες του Πίνι Γκέρσον αναλαμβάνοντας τον Ολυμπιακό ήταν η λογική των 100 πόντων. ” Να βάζουμε 25 πόντους ανά δεκάλεπτο “. Με αυτό το σκεπτικό όλοι συμφωνήσαμε. Ποιος δεν θέλει να βλέπει αγώνες των 100 πόντων; Μόνο οι μπασκετικώς διεστραμμένοι. Ότι παρακολουθήσαμε στο Αλεξάνδρειο ήταν μία μπασκετική διαστροφή σε σχέση με τις εξαγγελίες. 68 πόντοι σε 40 λεπτά και τέσσερα λεπτά χωρίς καλάθι. Βέβαια έτσι όπως πήγε η χρονιά για τον Ολυμπιακό και με 0-1 να νικούσε θα άνοιγε σαμπάνιες.
Ο θρίαμβος του Άρη δεν ήταν η νίκη. Ο Άρης μπορεί και να χάσει την σειρά όπως, έχει προβάδισμα, να την πάρει. Το γεγονός ότι μία ομάδα με πολύ λιγότερες επιλογές σε σχέση με τον αντίπαλό της, τον υποχρέωσε να την ακολουθήσει σε ένα μπάσκετ 65 πόντων, αποτελεί προσωπική επιτυχία του προπονητή. Ο Άρης ότι κι αν κάνει απέναντι στον Ολυμπιακό είναι σούπερ επιτυχημένος. Ακόμα και αν αποκλειστεί.
Και κάτι ακόμα: δεν είναι δυνατόν να παίζει τόσο ο Ματσιγιάουσκας. Δεν τίθεται ιατρικό ή ψυχολογικό θέμα, αλλά όταν ένας παίκτης έρχεται από την πλέον επώδυνη επέμβαση στον αχίλλειο τένοντα και καλείται να βγάλει 30 λεπτά σε συνθήκες μάχες, κάτι πάει στραβά στο “ερυθρόλευκο” βασίλειο. Για να είμαστε δίκαιοι, για τον Γκέρσον δεν αλλάζουμε τίποτα από όσα λέγαμε στην αρχή της χρονιάς. Τα πεπραγμένα του όμως εκπλήσσουν ακόμα και τον… ίδιο.