Μας αρέσουν και τα λάθη του

Η πρώτη σκέψη που αιτιολογεί την στάση μας έχει να κάνει με τα αποτελέσματα. Η πιο εύκολη, που έχει να κάνει με την αντίληψη που δεν σηκώνει αντιρρήσεις διαχρονικά, είναι αυτή της τσιμουδιάς σε έναν προπονητή που η ομάδα του κερδίζει.



Αν τα πράγματα ήταν τόσο απλά, δεν θα νιώθαμε αδυναμία να σταθούμε και στα λάθη του Βαλβέρδε. Είναι η υποχρέωση να σταθούμε με στάση προσοχής σε ανθρώπους που δεν διστάζουν να ρισκάρουν. Να το πούμε πιο κατανοητά. Περισσότερο από ποτέ, ίσως γιατί συναντάμε ολοένα και λιγότερους, μας αρέσει να βλέπουμε ανθρώπους που έχουν πάρει απόφαση στην διαδρομή τους να μην ακολουθήσουν εύκολες διαδρομές, να ρισκάρουν, ακόμα και αν αυτό αποδειχτεί ότι λειτούργησε σε βάρος της ησυχίας τους.



Η ηρεμία μου, πάνω από όλα η ηρεμία μου Είμαι σίγουρος ότι αυτή η ατάκα αποτελεί την δικαιολογία για το ότι δεν τολμήσαμε, δεν πήγαμε ποτέ κόντρα στο ρεύμα, στην λογική. Κάποιοι που το έκαναν, ίσως και να νιώθουν προδομένοι από τις εξελίξεις, αλλά το θέμα δεν είναι η δικαίωση από τους άλλους. Ο Βαλβέρδε πήρε την απόφαση να ανακατέψει κάποια πράγματα στην ενδεκάδα που παρέταξε στο ματς με τον ΠΑΟΚ. Πήρε τον Ουρτάδο από τα χαφ, από την κλασική του θέση, του αμυντικού μέσου και τον έβαλε παρτενέρ του Αβραάμ Παπαδόπουλου στο κέντρο της οπισθοφυλακής. Όση μαγκιά θέλει να αναζητήσεις το καινούργιο, αλλά τόση χρειάζεται, για να πάρεις πίσω την δικιά σου επιλογή και αυτό το έπραξε στο δεύτερο ημίχρονο ο προπονητής του Ολυμπιακού.



Αν δεν υπήρχε το 3-0 επί του ΠΑΟΚ, αν κάτι δεν πήγαινε καλά μπορεί και σήμερα να διαβάζαμε για τις τρελίτσες του Βαλβέρδε. Να το πούμε έτσι απλά. Μας αρέσουν οι τρελοί. Να μην τα βάλουμε στην ίδια ευθεία, αλλά κανένας λογικός δεν άλλαξε τον κόσμο. Οι επαναστάτες, αυτοί που δεν μπορέσαμε ποτέ να φτάσουμε, να αγγίξουμε, οι άνθρωποι που κουβαλούσαν μια τρέλα είναι αυτοί που μας έδειξαν και ένα άλλο δρόμο.

Φυσικά και η αναφορά μας σε ανθρώπους που άλλαξαν την ιστορία, που σημάδεψαν εποχή, δεν έχει καμία σχέση με τους τολμηρούς προπονητές. Μιλάμε όμως για την επιλογή του κάθε ανθρώπου. Μικρή σημασία έχει αν η επιλογή του Βαλβέρδε να χρησιμοποιήσει τον Ουρτάδο σέντερ μπακ, ήταν επιτυχημένη. Αποτυχημένη ήταν πέρα για πέρα, αλλά προσωπικά μας άρεσε γιατί δείχνει άνθρωπο που γράφει στα παλιά του παπούτσια την δική μας γνώμη, την δική σας. Το έχουμε ανάγκη, μην κοιτάτε που δεν το παραδεχόμαστε, να βλέπουμε, που και που, τύπους που δεν θα διστάσουν να τα βάλουν με την ηρεμία τους.

Ρίσκο είχε και η επιλογή του Βαλβέρδε να πάρει τον Μιραλάς από την θέση που τον είχαμε συνηθίσει και να τον βάλει στην κορυφή. Το ρίσκο ήταν πιο επικίνδυνο για τον Ισπανό γιατί ο πρόεδρος είχε πάρει για την θέση του φορ τον Πάντελιτς. Σήμερα ο Βαλβέρδε γνωρίζει την αποθέωση για αυτή την κίνηση του. Τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά αν δεν είχε περπατήσει αυτή η επιλογή. Ανεξάρτητα από το αν θα πετύχει το επόμενο ταχυδακτυλουργικό, να σταθούμε με στάση σεβασμού σε έναν προπονητή που δεν φοβάται να διαταράξει τον ήρεμο ύπνο του.