Οι μάχες Άγγλων και Ιταλών σε τελικούς

Μία ποδοσφαιρική μονομαχία ανάμεσα σε ιταλική και αγγλική ομάδα, σίγουρα, δεν αποτελεί είδηση. Οι εκπρόσωποι των δύο χωρών, συνηθίζεται να διασταυρώνουν τα ξίφη τους, κατά κύριο λόγο σε προχωρημένα στάδια διοργανώσεων και ως εκ τούτου μας έχουν χαρίσει δέκα τελικούς. Τρεις σε Κύπελλο Πρωταθλητριών και μετέπειτα Τσάμπιονς Λιγκ, δύο σε Κύπελλο Κυπελλούχων, ισάριθμους σε Κύπελλο Εκθέσεων και τρεις σε Σούπερ Καπ. Ας ρίξουμε μία ματιά…

1960-61, Κύπελλο Εκθέσεων
Μπέρμιγχαμ – Ρόμα 2-2, 0-2

Η αρχή γίνεται στο “Σεν Άντριους Γκράουντ”. Η Ρόμα είναι σαφώς μεγαλύτερο μέγεθος εκείνη την εποχή και με δύο γκολ του Μανφρεντίνι (30’, 56’) παίρνει το προβάδισμα. Ο Χέλιγουελ στο 79’ και ο Όριτ τρία λεπτά πριν το τέλος φέρνουν το ματς στα ίσια αλλά στη ρεβάνς του “Ολίμπικο”, το αυτογκόλ του Φάρμερ στο 56’ και ο Πέστριν στο 90’ δίνουν τη νίκη με 2-0 και μαζί την κούπα στους “τζιαλορόσι”.

1970-71, Κύπελλο Εκθέσεων
Γιουβέντους – Λιντς 2-2, 1-1

Δέκα χρόνια μετά, οι εκπρόσωποι της Γηραιάς Αλβιώνας παίρνουν την εκδίκησή τους. Το ζευγάρι είναι σαφώς πιο εμπορικό, με το πρώτο ματς να λαμβάνει χώρα στο “Κομουνάλε” του Τορίνο. Η πρώτη απόπειρα διακόπτεται λόγω βροχής, ωστόσο 48 ώρες αργότερα το ματς γίνεται και το 2-2 συνοψίζει τις προσπάθειες των παικτών των δύο ομάδων. Οι “μπιανκονέρι” προηγούνται δύο φορές (27’ Μπέτεγκα, 55’ Καπέλο) αλλά τα “παγώνια” ισοφαρίζουν ισάριθμες (48’ Μέιντελι, 77’ Μπέιτς). Στη ρεβάνς του “Ίλαν Ρόουντ”, ο Κλαρκ δίνει το προβάδισμα στους γηπεδούχους στο 12’, ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης εκείνη τη σεζόν, Αναστάζι, ισοφαρίζει επτά λεπτά αργότερα αλλά βάσει του κανονισμού των εκτός έδρας γκολ, το τρόπαιο έχει χρώμα αγγλικό.

1972-73, Κύπελλο Κυπελλούχων
Μίλαν – Λιντς 1-0

Το 1973, λίγο πριν τα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας απασχολήσουν την παγκόσμια Κοινή Γνώμη, το Καυταντζόγλειο φιλοξενεί Μίλαν και Λιντς, με περίπου 41.000 κόσμου να κατακλύζει το γήπεδο. Οι Ιταλοί προηγούνται μόλις στο 4’ με τον Κιαρούγκι, τον πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης, και μετά αρκούνται στο να κρατήσουν το προβάδισμά τους. Στο 88ο λεπτό αποβάλλονται οι Σολιάνο και Χάντερ αλλά στον φωτεινό πίνακα δεν αλλάζει κάτι και η Λομβαρδία πανηγυρίζει.

1983-84, Κύπελλο Πρωταθλητριών
Λίβερπουλ – Ρόμα 1-1 (4-2 πεν.)

Έντεκα χρόνια μετά, ο πρώτος αγγλοϊταλικός τελικός στο Πρωταθλητριών είναι γεγονός. Η Λίβερπουλ βάζει την ποιότητα και η Ρόμα την έδρα, το “Ολίμπικο” της ιταλικής πρωτεύουσας. Οι παίκτες του Τζο Φάγκαν προηγούνται με τον Νιλ στο τέταρτο αλλά ένα λεπτό πριν εκπνεύσει το πρώτο μέρος, ο Προύτσο ισοφαρίζει. Τα πέναλτι έμελλε να κρίνουν τον τελικό για πρώτη φορά στην ιστορία. Ο Νίκολ αστοχεί για τους “κόκκινους”, οι Κόντι και Γκρατσιάνι πράττουν ομοίως για τους “τζιαλορόσι” και η καλύτερη ευρωπαϊκή ομάδα της εποχής πανηγυρίζει.

1984, Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ
Γιουβέντους – Λίβερπουλ 2-0

Το πρόγραμμα της Λίβερπουλ είναι τόσο βαρύ που δεν επιτρέπει διπλές αναμετρήσεις, όπως συνηθιζόταν εκείνα τα χρόνια. Οι πρωταθλητές Ευρώπης, είχαν νικήσει τη Ρόμα στην έδρα τους, συμφωνούν να δώσουν ένα ματς στο Τορίνο, τον Γενάρη του 1985.Ο Μπόνιεκ, ο οποίος θα γινόταν ήρωας και τέσσερις μήνες αργότερα, σκοράρει στο 39’ και το 79’ και δίνει στη Γηραιά Κυρία το έναυσμα για πανηγυρισμούς. Την επόμενη σεζόν δε διεξήχθη ανάλογος τελικός, καθώς η τιμωρία των αγγλικών ομάδων απέτρεψε την Έβερτον από το να αντιμετωπίσει τη Γιουβέντους…

1984-85, Κύπελλο Πρωταθλητριών
Γιουβέντους – Λίβερπουλ 1-0

Ο αιματοβαμμένος τελικός των Βρυξελλών καθυστερεί 70 λεπτά λόγω των τραγικών επεισοδίων τα οποία προκαλούνται από Άγγλους και στοιχίζουν τη ζωή σε 39 ανθρώπους. Ο Ζμπίγκνιεφ Μπόνιεκ βουτάει εκτός περιοχής στο 58ο λεπτό, ο Ελβετός ρέφερι Ντάινα δίνει πέναλτι, ο Πλατινί κάνει το επαγγελματικό χρέος του και οι Τορινέζοι παίρνουν το Κύπελλο. Ελάχιστοι ασχολούνται όμως με το αγωνιστικό κομμάτι, σε μία από τις μεγαλύτερες ήττες του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Την επόμενη πενταετία, μην περιμένει κάποιος να δει αγγλική ομάδα στα ευρωπαϊκά σαλόνια. Η Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν αμείλικτη…

1993-94, Κύπελλο Κυπελλούχων
Άρσεναλ – Πάρμα 1-0

Μία νέα (και όπως αποδείχτηκε προσωρινή) δύναμη στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο είναι η Πάρμα του Νέβιο Σκάλα, με αστέρες όπως οι Σενσίνι, Μπρολίν, Κρίπα, Τζόλα και Ασπρίγια. Από την άλλη, βρίσκεται η Άρσεναλ του Τζορτζ Γκρέιαμ, η οποία προσπαθεί να αποτάξει τον τίτλο της βαρετής ομάδας. Δύο εκ διαμέτρου αντίθετα στιλ ποδοσφαίρου συγκρούονται στην Κοπεγχάγη και το αγγλικό θα επικρατήσει χάρη σε ένα γκολ του Σμιθ με τη συμπλήρωση 20 λεπτών αγώνα. Πέντε κίτρινες κάρτες και απλά ανεκτό θέαμα ολοκληρώνουν έναν τελικό που περισσότερο θα μείνει στην ιστορία για τους νικητές.

1994, Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ
Άρσεναλ – Μίλαν 0-0, 0-2

Η Άρσεναλ κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με αντίπαλο την Πάρμα, ενώ η Μίλαν, παραδίδοντας μαθήματα ουσιαστικού ποδοσφαίρου, σκορπίζει τη Μπαρτσελόνα (4-0) στην Αθήνα και δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης. Η ταμπέλα του φαβορί είναι με τους παίκτες του Φάμπιο Καπέλο στην ανάδειξη τηςαπόλυτης ευρωπαϊκής ομάδας. Το πρώτο ματς στο Λονδίνο λήγει δίχως γκολ και στη ρεβάνς, ο Ζβόνιμιρ Μπόμπαν στο 41’ και ο Ντανιέλε Μασάρο στο 67’ δίνουν τη νίκη στους Ιταλούς. Φράνκο Μπαρέζι, Πάολο Μαλντίνι, Μαρσέλ Ντεσαγί και σία, είναι η καλύτερη απάντηση στο γιατί οι “κανονιέρηδες” δεν σκόραραν σε 180 αγωνιστικά λεπτά.

1999, Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ – Λάτσιο 0-1

Μερικούς μήνες νωρίτερα, η Γιουνάιτεντ είχε συγκλονίσει, επικρατώντας με 2-1 της Μπάγερν στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και μάλιστα στην κανονική διάρκεια, αν και μέχρι το 90ο λεπτό ήταν πίσω στο σκορ! Από την άλλη, η Λάτσιο, είχε κατακτήσει το τελευταίο Κυπελλούχων της ιστορίας και στο “Λουί ΙΙ” του Μονακό, παίρνει ακόμη μία κούπα. Ήρωας της αναμέτρησης ο Μαρσέλο Σάλας ο οποίος αντικαθιστά στο ημίωρο τον Σιμόνε Ιντσάγκι και πέντε λεπτά αργότερα σκοράρει. Η τύχη των “κόκκινων διαβόλων” είχε εξαντληθεί τον Μάιο στη Βαρκελώνη, ο Τέντι Σέριγχαμ δε μπορεί να νικήσει τον Λούκα Μαρκετζιάνι, ο Ρομπέρτο Μαντσίνι χάνει ευκαιρίες για ένα δεύτερο γκολ αλλά ακόμη κι έτσι το τρόπαιο ταξιδεύει προς την Αιώνια Πόλη.

2004-05, Κύπελλο Πρωταθλητριών
Λίβερπουλ – Μίλαν 3-3 (3-2 πεν.)

Για πολλούς, ο καλύτερος τελικός όλων των εποχών. Λίβερπουλ και Μίλαν, όχι πολύ πίσω και με πολλούς από τους πρωταγωνιστές να βρίσκονται και στην Αθήνα, συγκρούονται στην Κωνσταντινούπολη και το πρώτο ημίχρονο δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης. Ο Κακά δίνει ρεσιτάλ, Μαλντίνι (1’) και Κρέσπο (38’, 43) σκοράρουν και το 3-0 βγάζει πρωταθλητή Ευρώπης. Αμ δε. Στην επανάληψη, οι παίκτες του Ράφα Μπενίτεθ χρειάζονται μόλις έξι λεπτά για να φτάσουν στην ισοφάριση (54’ Τζέραρντ, 56’ Σμίτσερ, 60’ Αλόνζο), γλιτώνουν στην παράταση και στη ρουλέτα των πέναλτι, ο Γέρζι Ντούντεκ, form zero to hero που λένε και οι Άγγλοι, αναγκάζει Σερζίνιο, Πίρλο και Σεφσένκο να αστοχήσουν. Η Λίβερπουλ μειώνει σε 5-6 τα Ιερά Δισκοπότηρα και με τον ίδιο αντίπαλο, θα προσπαθήσει να φτάσει στην ισοφάριση.