Ανάλυση Εθνικής: Μειωμένα ρίσκα και ανάπτυξη από τα δεξιά

Η εθνική μας ομάδα αναδείχθηκε ισόπαλη 1-1 με την Σλοβενία στο πρώτο της φιλικό στα πλαίσια της προετοιμασίας για την τελική φάση του EURO 2012. Ο Φερνάντο Σάντος, για ακόμα ένα παιχνίδι δεν επιφύλαξε εκπλήξεις στους έλληνες φιλάθλους, δεν επιχείρησε καινοτόμες τακτικές εφαρμογές, προσπαθώντας να επικεντρωθεί στον γνώριμο τρόπο παιχνιδιού της ομάδας μας. Η ομάδα και απέναντι στην Σλοβενία έδειξε ότι διαθέτει ένα ρόστερ πολύ συγκεκριμένων δυνατοτήτων, αλλά με χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα για μία ομάδα που έχει βλέψεις για διάκριση σε μία ανταγωνιστική διοργάνωση πολύ υψηλού αγωνιστικού δείκτη δυσκολίας.

Η δεξιά πλευρά στο τακτικό προσκήνιο

Ο Σάντος έδειξε ξεκάθαρα ότι θα στηρίξει την επιθετική ανάπτυξη της ομάδας μας στην δύναμη της δεξιάς πλευράς, εκεί που η παρουσία του Βασίλη Τοροσίδη είναι ικανή να αλλάξει τις ισορροπίες ενός αγώνα υπέρ της Ελλάδας. Ο Τοροσίδης για όσο διάστημα αγωνίστηκε (20′) κατάφερε:

* να πετύχει το γκολ της ομάδας

* να συνδυαστεί με τον Νίνη

* να επιχειρήσει προωθήσεις και σέντρες

Χαρακτηριστικό των αυτοματισμών της ομάδας αποτελεί ο τρόπος επίτευξης του τέρματος μας με τον Νίνη να… παίρνει μαζί του βαθιά τον προσωπικό του αντίπαλο δημιουργώντας τον απαραίτητο χώρο δράσης για τον προωθημένο Τοροσίδη. Η εξαιρετική πάσα του Μανιάτη ανέδειξε το εν λόγω τακτικό play, αν και τα εύσημα πάνε κυρίως στον δεξιό μπακ του Ολυμπιακού που τελειώνει την φάση με άνεση επιθετικού. Πολλοί λίγοι μπακ στην διοργάνωση έχουν αυτή την δυνατότητα και ο Σάντος έχει δουλέψει σε αυτό το επίπεδο την “δυνατή” πλευρά της Ελλάδας. Η πρόωρη αποχώρηση του Τόρο άλλαξε τα τακτικά δεδομένα για την Ελλάδα, ο Μανιάτης έμεινε βαθιά ως μπακ και ο Χολέμπας προσπάθησε να παίξει τον ρόλο του αντί-Τοροσίδη από την αριστερή πλευρά χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

Νίνης ή Σάλπι;

Μιλώντας για την δεξιά πλευρά μεγάλη συζήτηση γίνεται αναφορικά με τον παίκτη που θα πλαισιώσει τον Τόρο στο δεξί άκρο της επίθεσης του 4-3-3 του Σάντος. Ο πιο φρέσκος και τεχνίτης Νίνης φαίνεται να έχει μικρό προβάδισμα έναντι του τακτικά πειθαρχημένου αλλά άτεχνου Σαλπιγγίδη. Το δίλημμα δεν έχει εύκολη απάντηση και ο Σάντος καλείται να ζυγίσει τα υπέρ και τα κατά κάθε “σετ” παικτών. Ο Νίνης προσφέρει ποικιλία επιθετικών κινήσεων με και χωρίς την μπάλα αποτελώντας πιο ορθολογικό παρτενέρ του Τοροσίδη, την ώρα που ο Σάλπι προσφέρει τακτική πειθαρχία και αμυντική ισορροπία έχοντας την δυνατότητα να καλύψει τους χώρους που δημιουργούν στα μετόπισθεν οι προωθήσεις του Τόρο ή να ντουμπλάρει τους αντίπαλους πλάγιους επιθετικούς. Ο Νίνης υστερεί στο αμυντικό κομμάτι, κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα και στο παιχνίδι με τους Σλοβένους, όπως πχ. στην φάση του 26ου λεπτού που χάνει τον Μπρέτσκο δίπλα στο σημαιάκι του κόρνερ.

Χαμηλό tempo, μειωμένη πίεση

Η ανασταλτική λειτουργία της ομάδας βασίστηκε σε δύο άξονες:

* την μειωμένη πίεση και

* τον γενικότερο χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης

Η Ελλάδα είναι μία ομάδα που στερείται ταχύτητας και εκρηκτικότητας, διαθέτει όμως εξαιρετικούς αμυντικούς και παίκτες που σωματοδομικά υπερτερούν της πλειοψηφίας των αντιπάλων τους. Ο Σάντος σχεδιάζει τα παιχνίδια της εθνικής πάνω σε χαμηλό tempo ανάπτυξης. Αυτό επιφέρει λιγότερες τελικές επιθέσεις στον αγώνα και μικρότερη έκθεση των αμυντικών μας σε επικίνδυνες καταστάσεις. Είναι σαφές ότι ο Σάντος σχεδιάζει τα παιχνίδια στην βάση του… 1-0 και κάτι παρόμοιο έκανε και απέναντι στην Σλοβενία. Η πίεση του αντιπάλου ξεκινά στην μεσαία γραμμή. Ο Πορτογάλος θεωρεί την διατήρηση των θέσεων μέσα στο γήπεδο κύριο παράγοντα διατήρησης της ανασταλτικής ισορροπίας στην ομάδα. Η έντονη πίεση συνδυάζεται με αυξημένα αγωνιστικά ρίσκα – κάτι που δεν συνάδει με τα χαρακτηριστικά του ελληνικού ρόστερ. Ακόμα και απέναντι στων μειωμένων επιθετικών δυνατοτήτων Σλοβενία, ο Σάντος δεν αποχωρίστηκε τις παραπάνω τακτικές.

Η τοποθέτηση του Παπασταθόπουλου ως δεξί μπακ, αλλά και η ταυτόχρονη χρησιμοποίηση των Λύμπε-Μήτρογλου σε ένα ιδιότυπο 4-2-3-1 στο στο 2ο ημίχρονο, ήρθαν να υπενθυμίσουν την έλλειψη εναλλακτικών λύσεων σε συγκεκριμένες θέσεις (δεξί μπακ) αλλά και αυτή του εναλλακτικού επιθετικού πλάνου που δημιουργεί η δομή του ελληνικού ρόστερ. Ένα δεύτερο ημίχρονο που ελέω απουσίας Τοροσίδη και ταυτόχρονης παρουσίας πολλών κεντρικών μέσων στα χαφ (Φορτούνης αριστερά, Λύμπε, Τζιόλης, Καραγκούνης, Κατσουράνης) δεν παρουσίασε τακτικές συγκινήσεις, με την Ελλάδα να προσανατολίζεται στην διατήρηση του υπέρ της αποτελέσματος.

Συμπέρασμα

Ο Σάντος επιβεβαίωσε απέναντι στην αμυντικογενή και ακίνδυνη επιθετικά Σλοβενία ότι ο κύριος αγωνιστικός στόχος της Ελλάδας στο επερχόμενο EURO θα είναι να μην δέχεται πρώτη γκολ. Η Ελλάδα διαθέτει πρόσωπα και τακτική παιδεία ώστε να διαχειρίζεται με άνεση παιχνίδια που θα κριθούν στο… 1-0. Απεναντίας, στερείται σαφώς εναλλακτικών λύσεων και τακτικών προσεγγίσεων που θα έχουν ως στόχο την ανατροπή ενός αποτελέσματος. Ο Σάντος δουλεύει στην ενίσχυση των τακτικών πλεονεκτημάτων της ομάδας και όχι στην ανεύρεση τακτικού plan B – κάτι που επιβεβαίωσε και απέναντι στην Σλοβενία.