ΑΕΚ-Βιγιαρεάλ 1-2

Η ΑΕΚ δεν πήρε το βαθμό που ήθελε απέναντι στη Βιγιαρεάλ προκειμένου να σιγουρέψει τη θέση της στους “32” του Κυπέλλου UEFA. Το απίθανο, όμως, σενάριο που την ήθελε να μένει εκτός χάρη σε νίκη της Μλάντα στη Φλωρεντία δεν έγινε ποτέπραγματικότητα. Ως εκ τούτου μολονότι η Ένωση ηττήθηκε από την ισπανική ομάδα στο ΟΑΚΑ με 2-1 πήρε ως τρίτη του ομίλου της την πρόκριση για την επόμενη φάση, δίνοντας συνέχεια στις ευρωπαϊκή περιπέτειά της τον Φεβρουάριο.
Κάντε κλικ εδώ για να ενημερωθείτε για την εξέλιξη του αγώνα.

Ο Φερέρ αποφάσισε να φρεσκάρει (δεν είναι η πρώτη φορά) την ενδεκάδα του έτσι ώστε οι ξεκούραστοι Ενσαλίβα, Τόζερ, Σέζαρ (δεν πήραν χρόνο στο Καραϊσκάκη) και ο Κονέ που παίζει κυρίως στα ευρωπαϊκά ματς να προσθέσουν ενέργεια δίπλα στην αδιαμφισβήτητη ποιότητα των Ριβάλντο (τοποθετήθηκε δεξιά) και Λυμπερόπουλου (μοναδικός προωθημένος). Μόνο που οι «νέοι» δεν ανταποκρίθηκαν απόλυτα στο ρόλο τους.

Τα λάθη στις μεταβιβάσεις γίνονταν το ένα μετά το άλλο και οι Λεβαντίνοι δεν κόπιασαν ιδιαίτερα για να έχουν την κατοχή. Οι Μαβουμπά και Φερνάντες έκαναν καλή δουλειά ως αμυντικά χαφ και κερδίζοντας τις χαμένες μπαλιές προετοίμαζαν τις επιθέσεις. Από τη στιγμή δε που μπροστά υπήρχε ένας δαιμόνιος Ρόσι κι ένας πολύπειρος Τόμασον όλα γίνονταν πολύ απλά. Η Βιγιαρεάλ έφτιαξε ευκαιρίες και άγγιξε το γκολ αλλά την κρίσιμη στιγμή είτε ο πανταχού παρών Παπασταθόπουλος είτε ο έτοιμος από καιρό για την ενδεκάδα Μάχο με τις καίριες επεμβάσεις του (22′, 29′) κράτησαν την Ένωση στο παιχνίδι.

Μέχρι όμως το 40′. Ο Μαβουμπά, από θέση οφ-σάιντ, βρέθηκε απέναντι από τον Αυστριακό γκολκίπερ και πλάσαρε εύστοχα. Την ώρα που οι φιλοξενούμενοι είχαν τέσσερις αξιοσημείωτες στιγμές κι ένα -αντικανονικό- γκολ, η ΑΕΚ δεν απείλησε ουσιαστικά. Ένα δίλεπτο (30′-31′) με τρία απανωτά κόρνερ και δύο σουτ των Κονέ (15′) και Ριβάλντο (καθυστερήσεις) που βρήκαν πανέτοιμο τον Λόπεθ δεν έφταναν για να ανησυχήσει η ισπανική ομάδα.

Η χρησιμοποίηση -αρχικά- του Παντελή Καφέ στον άξονα (έκανε ζέσταμα από το 23′ αντικαθιστώντας τον Ενσαλίβα στο ημίχρονο) και λίγο αργότερα του Μαντούκα (60′) φανέρωσε τις προθέσεις του Φερέρ για μια Ένωση πιο επιθετική. Δεν είχε άδικο, καθώς οι “κιτρινόμαυροι” περιόρισαν τα αβίαστα λάθη, έγιναν πιο κινητικοί χωρίς την μπάλα και πίεσαν ψηλά προκειμένου να οδηγήσουν αυτοί τον αντίπαλο στο λάθος.

Μόνο που συνεχώς παραμόνευε ένα… αλλά. Ένα “αλλά”, συνοδευόμενο από το “αχ” του πλήθους, ιδίως στο τελείωμα των φάσεων, όπως αυτών στο 52′ με το Ράμος που εφόρμησε στην αντίπαλη περιοχή, βρέθηκε φάτσα με το τέρμα, αλλά αδράνησε και στο 61′ με τον Λυμπερόπουλο να σπαταλάει μια πολύ εύκολη για την κλάση του ευκαιρία σουτάροντας ψηλά άουτ.

Υπήρχε όμως κι ένα αλλά που είχε να κάνει με τους βοηθούς. Γιατί στο 70′ κι ενώ το μαγικό αριστερό του Ριβάλντο δύο λεπτά νωρίτερα (68′) είχε προκαλέσει την ισοφάριση με απευθείας εκτέλεση φάουλ, ο Τόμασον σκόραρε εκ νέου από θέση οφ-σάιντ κόβοντας τη φόρα των κιτρινόμαυρων και την ορμή του κόσμου. Ουδέποτε στο τελευταίο 20λεπτο η ελληνική ομάδα κατόρθωσε να απειλήσει την εστία του Λόπεθ, αφού, παρά την κατοχή της μπάλας, μια οι αλλαγές μια οι διακοπές (αρκετές στο δεύτερο μισό) έκοβαν συχνά-πυκνά το ρυθμό.