Κόντρες στην… παραλιακή
Έχουν περάσει κάποια χρόνια από τότε που έβλεπες το ισπανικό μπάσκετ και σου έπεφτε το σαγόνι από την ταχύτητά τους. Ένας από τους λόγους που ιστορικά αντιμετωπίζαμε πρόβλημα με τους Ίβηρες ήταν η σπίρταδα. Απλά δεν τους προλαβαίναμε. Οι Ισπανοί, με εξαίρεση την Μπαρτσελόνα έως πέρυσι, άλλαξαν το στιλ τους με αποτέλεσμα να πρέπει να έρθει η Μπιλμπάο του Κατσικάρη να τους θυμίσει ποιο ήταν το δικό τους μπάσκετ.
Αυτό το μπάσκετ που φέτος παίζει ο Ολυμπιακός και αυτό το μπάσκετ που μπορεί να βγάλει ο Παναθηναϊκός στα καλύτερα διαστήματά του. Αυτό που, όσο λογική έχει μείνει, πρέπει να περιμένουμε να δούμε στον τρίτο τελικό. Θα είναι μία ωραία αλλαγή να δούμε από το … μπάσκετ με έμφαση στο σύστημα (ανεκδοτάκι) του 60-59, με καλύτερο όμως ρυθμό από ό,τι έως τώρα, έναν τελικό στους 80 με 85 πόντους.
Το αστείο της ιστορίας είναι ότι αυτό βολεύει και τους δύο. Ο Ολυμπιακός που δεν μπορεί να πάει σε αργό ρυθμό, καθώς δεν διαθέτει πολλές λύσεις κοντά στο καλάθι ενώ στηρίζεται στον ενθουσιασμό και στη φρεσκάδα των μικρών του και ο Παναθηναϊκός, ο οποίος όποτε πάτησε το γκάζι φέτος… χάθηκε από τους αντιπάλους του.
Ο τρίτος αγώνας εμπεριέχει όλη εκείνη την πίεση που εξαφανίζει τις δικαιολογίες. Δεν θα υπάρξει κούραση σε αυτό τον αγώνα, θα δούμε το καλύτερο δυνατό και από τους δύο.
Όποιος όμως κι αν νικήσει, δεν σημαίνει ότι την Τετάρτη θα έχουμε πρωταθλητή. Δηλαδή μπορεί και να… έχουμε, αλλά γυρίστε πίσω το ρολόι να δείτε τί υποστηρίζαμε, άπαντες όταν ξεκινούσε η χρονιά: ο Παναθηναϊκός μετά από χρόνια βρισκόταν ένα επίπεδο παραπάνω σε μονάδες, ομάδα και πείρα. Ο δε Ολυμπιακός αναζητούσε μία μεταβατική περίοδο όπου θα έκτιζε, για πρώτη φορά, έναν κορμό προκειμένου από του χρόνου να μπορεί να διεκδικήσει κάτι.
Όλα αυτά δεν έχουν αλλάξει στη θεωρία, αλλά η πράξη μας βγάζει τη… γλώσσα. Διότι η απειρία του Ολυμπιακού και η διαφορά δυναμικότητας που διατηρούσε ο Παναθηναϊκός καλύφθηκαν το βράδυ της Κυριακής της 13ης Μαΐου, όταν οι “ερυθρόλευκοι” στέφονταν πρωταθλητές Ευρώπης.
Οι πρωταθλητές Ευρώπης όμως δεν μπορούν να αισθάνονται φαβορί απέναντι στους πρωταθλητές Ελλάδας. Γιατί; Διότι στις αναλύσεις μας δεν κάναμε λάθος. Ο Παναθηναϊκός όμως για κάποιο λόγο δεν μπορεί να βγάλει με συνέπεια μέσα στον ίδιο αγώνα τον καλό του εαυτό για περισσότερο από ένα ημίχρονο.
Ουσιαστικά από αυτόν περιμένουμε να δούμε περισσότερα, διότι οι γηπεδούχοι του Ίβκοβιτς έχουν ήδη… κατεδαφίσει το ταβάνι τους, αποτελούν ένα πραγματικό μπασκετικό θαύμα παίζοντας κάθε βράδυ με την ίδια ζέση, είτε χάνουν είτε νικούν.
Οι παίκτες του Ομπράντοβιτς όμως ψάχνονται ακόμα. Οι “πράσινοι” δεν έχουν ρισκάρει καμία αλλαγή στο παιχνίδι τους, ούτε προσπάθησαν να αυξήσουν το χρόνο συμμετοχής συμπληρωματικών παικτών. Οι περισσότεροι βλέπουν ότι αυτό θα γίνει σήμερα με την συλλογιστική να καταφέρει ο Παναθηναϊκός να κοντράρει σε ταχύτητα τον αντίπαλό του. Δεν μπορεί να γίνει πιο γρήγορος, θα προσπαθήσει όμως να σκοράρει πιο γρήγορα να ανοίξει το σκορ από νωρίς.
Εκεί θα κριθεί ο νικητής. Χωρίς προβάδισμα, χωρίς φαβορί και αουτσάιντερ σε έναν αγώνα ο οποίος στο τέλος θα έχει δώσει περισσότερο ανάσα στον νικητή παρά σαφές προβάδισμα.
