Η γωνία και η… αγωνία

Τρεις φωτογραφίες, 3.000 λέξεις άρα ήδη το κείμενο είναι μεγάλο. Επειδή όμως τις καλύτερες αγωνιστικές φωτογραφίες δεν γίνεται να τις αποτυπώσουν οι κορυφαίοι φωτογράφοι διότι ουσιαστικά δεν τις χρειάζονται, υπάρχουν τρεις φάσεις οι οποίες περιγράφουν τον τρίτο τελικό.

Η πρώτη, στα μέσα της δεύτερης περιόδου όταν ο Διαμαντίδης (για τρίτη φορά) μένει ελεύθερος από τα 6,75 μπροστά από τον πάγκο του Παναθηναϊκού. Έχει ήδη ευστοχήσει σε δύο τρίποντα οπότε ο Μπατίστ του γυρνάει την πλάτη για να κάνει μπλοκ άουτ στον Χάινς διεκδικώντας πιθανό ριμπάουντ. Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού αντί να πάρει το ελεύθερο σουτ, πασάρει στην… πλάτη του Μπατίστ.

Η διαφορά είναι στους 18 πόντους στην τελευταία επίθεση του Ολυμπιακού για το πρώτο ημίχρονο. Από την γωνία γίνεται άστοχο σουτ και ο Ντόρσεϊ από το 19.48’’ μέχρι το 19.58’’… τσακώνεται με το στεφάνι. Με συνεχόμενα φόλοου τρία, τέσσερα δεν μπορεί να βάλει το καλάθι χωρίς να βρεθεί ένας αντίπαλος να τον ενοχλήσει. Να τον διακόψει. Να τον ρωτήσει αν θέλει… βοήθεια.

Στο δεύτερο ημίχρονο με την διαφορά στους 11 πόντους, ο Παναθηναϊκός αστοχεί στην επίθεση και η μπάλα πάει στον Λο ο οποίος τρέχει με τον Λόγκαν. Ξαφνικά ο Αμερικανός του Παναθηναϊκού, που βρισκόταν δύο μέτρα πιο μπροστά από τον Λο, βλέπει τον αντίπαλό του τριπλάροντας αν τον έχει φτάσει, ενώ τον περιτριγυρίζουν κόκκινες φανέλες. Στην μία γωνία ο Παπανικολάου, στην άλλη ο Πρίντεζης και πουθενά πράσινη βοήθεια. Δεύτερο τρίποντο… τέλος.

Ότι είδαμε όμως στον τρίτο τελικό μένει εκεί. Το εκπληκτικό παιχνίδι του Ολυμπιακού και η μοναδική ανυπαρξία (σε τελικούς τα τελευταία χρόνια) του Παναθηναϊκού υπήρξαν μία πραγματικότητα για 40 λεπτά.

Αλλά… Αλλά δεν θα είναι τα ίδια 40 λεπτά την Τετάρτη και αυτό σημαίνει τελικοί.

Σύμφωνοι ο Ολυμπιακός μέχρι τώρα έχει εμφανιστεί καλύτερος, πιο συγκεντρωμένος, πιο αποτελεσματικός και σίγουρα απέκτησε προβάδισμα. Απέναντί του όμως βρίσκεται μια ομάδα η οποία μέσα από τα χρόνια έχει κατακτήσει το δικαίωμα να μην θεωρείται τελειωμένη έστω κι αν προσπαθεί… φιλότιμα να μας πείσει ότι δεν μπορεί.

Ότι κάτι συμβαίνει στον Παναθηναϊκό, το έχουμε συζητήσει από την σειρά με την Μακάμπι. Ότι δεν βγάζει το μπάσκετ που θα έπρεπε με γνώμονα την ποιότητα του υλικού του ισχύει επίσης. Όλα αυτά μπορεί να ανατραπούν με ένα πραγματικά καλό παιχνίδι. Ο Ομπράντοβιτς δεν δείχνει αποφασισμένος να αλλάξει πολλά από την συνταγή και ίσως θα ήθελε να ρίξει τους παίκτες στο φιλότιμο όπως έκανε στην Πόλη με τα περίφημα: “το τελευταίο μου Final 4”. Αν σχεδίαζε κάτι τέτοιο, χάλασε το σχέδιο ο Λόγκαν που κάλυψε την διαφορά των 23 πόντων στους πιο… ουδέτερους 12. Δεν ήρθε δηλαδή ένας διασυρμός που θα τόνωνε τον εγωισμό.

Το βίντεο όμως έχει πολλές φάσεις όπου οι πρωταθλητές θα πρέπει να δουν και να απορήσουν για τους εαυτούς τους. Όλα μπορούν να αλλάξουν την Τετάρτη το βράδυ και από το καναβάτσο, να στριμώξει τον ενθουσιώδη αλλά άπειρο αντίπαλό του στην γωνία και την… αγωνία ενός πέμπτου αγώνα.

Οι πρωταθλητές Ευρώπης κατάφεραν έως τώρα αυτό που δεν είχε πετύχει καμία ομάδα του Ολυμπιακού τα τελευταία τρία χρόνια: προστάτεψαν την έδρα τους και υποχρέωσαν τον Παναθηναϊκό να πετάξει λευκή πετσέτα σε έναν αγώνα. Τα ατίθασα πιτσιρίκια, διότι ακόμα και οι Αμερικανοί του Ολυμπιακού ουσιαστικά είναι μπέμπηδες, έχουν όμως δρόμο μπροστά τους. Τον πιο δύσκολο δρόμο του ΟΑΚΑ. Αν η συγκεκριμένη ομάδα έμενε στην…Πόλη και το έπος της 13Μαΐου, και δεν έδειχνε την ίδια ανταγωνιστικότητα στους τελικούς, ουδείς θα τους έψεγε. Με την εικόνα τους όμως, είναι υποχρεωμένοι να πάρουν τον τίτλο.

Έχουν μία ή δύο ευκαιρίες για να τελειώσουν την σειρά αλλά θα είναι λάθος τους να στηριχθούν στην έδρα τους. Ο Ολυμπιακός στο ΟΑΚΑ την Τετάρτη έχει τον τίτλο στο χέρια του και πρέπει να αποδείξει ότι πνευματικά, είναι έτοιμος να τον κατακτήσει. Αγωνιστικά το έχουμε δει, άλλωστε μιλάμε για την καλύτερη ομάδα της Ευρώπης. Μένει το πνευματικό σκέλος διότι ο ενθουσιασμός δεν είναι αρκετός ιδιαίτερα αν η σειρά πάει στον πέμπτο και απόλυτα ψυχοφθόρο αγώνα.