Μαραθωνοδρόμοι της καταστροφής

Ξεκινώντας την ημέρα του τρίτου τελικού με τον Παναθηναϊκό στο 0-2 θα έπρεπε να υπάρχει ενθουσιασμός, συζήτηση, κάψα. Θα έπρεπε τα πλήκτρα να υπερθερμαίνονται στους υπολογιστές από το γράψιμο, από τις προβλέψεις και τις αναλύσεις.

Το αουτσάιντερ όλη την χρονιά προηγείται με 2-0, ο πρωταθλητής Ευρώπης αποδίδει το χειρότερο μπάσκετ, Σπανούλης και Διαμαντίδης συναγωνίζονται στο ποιος θα παίξει καλύτερα τον «αόρατο άνθρωπο». Λάσμε, Γκιστ, Κάρι σε φουλ φόρμα, Παπανικολάου, Πρίντεζης, Άντιτς στα…πατώματα, ο Λο ο μεγάλος και καταλυτικός απών.

Όχι μόνο αυτό, αλλά μετά από χρόνια έχουμε…καινούργιους διαιτητές για να τα χώνουμε και μέχρι τώρα δύο παιχνίδια στην καλύτερη ατμόσφαιρα των τελευταίων ετών.

Kαι όμως, σε αυτή την δύσκολη συγκυρία για όλους, εδώ που ψάχνεις ένα δίωρο να ξεχαστείς, προσπαθείς να…ξεχάσεις. Να ξεχάσεις προέδρους, αντιπροέδρους, ΚΕΔ, ΕΟΚ, ΔΕΗ, ΕΤΕ και άλλα σημαντικά…τρία γράμματα.

Ειλικρινά αξίζουν συγχαρητήρια οι παράγοντες του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού για την πίστη και την διάρκεια στο παιχνιδάκι τους. Δεν υπάρχει καμία κόπωση στην πρόκληση, στην γκρίνια, την δημιουργία εντυπώσεων. Μαραθωνοδρόμοι της αυτοκαταστροφής.

Τρεις γραμμές αναφοράς κι έξω από την μπασκετική μας πόρτα.

Μακάρι οι παίκτες τους να τους μιμηθούν στο γήπεδο και να δείξουν την ίδια διάρκεια ώστε να δούμε και το πρώτο κανονικό παιχνίδι μπάσκετ.

Μιλάμε για μπάσκετ

Τον Παναθηναϊκό αυτό δεν πρέπει να τον απασχολεί διότι ότι έχει επιτύχει είναι ορισμός της υπέρβασης. Τώρα όμως που έφτασε ως εδώ έχει 40 λεπτά από το θαύμα. Θα αλλάξει κάτι; Η λογική του Πεδουλάκη λέει όχι. Αν και με την Μπαρτσελόνα ο Παναθηναϊκός πλήρωσε, σε ότι αφορά στον αποκλεισμό, ότι δεν ρίσκαρε λίγο, εδώ μοιάζει να μην χρειάζεται. Θα είναι τεράστια έκπληξη αν η …τελευταία έκπληξη είναι ένας Παναθηναϊκός που θα πάει στους 75 πόντους.

Το ερώτημα είναι αν θα εμφανιστεί ο Ολυμπιακός. Φαίνεται ότι όλα τα περιμένουν από την επιστροφή του Λο οπότε ακολουθώντας αυτό τον δρόμο, ο Αμερικανός λογικά θα ειναι κοντά στο 50% του εαυτού του. Δεν φτάνει. Οι πρωταθλητές θα πρέπει να βρουν τρόπο να αποδεσμεύσουν τον Σπανούλη από την μέγκενη και να πάρουν σκορ από παίκτες όπως ο Πάουελ ή ο Περπέρογλου. Βεβαίως όσο Παπανικολάου, Πρίντεζης, Άντιτς παίζουν έτσι, με αυτή την απουσία νεύρου, η σειρά δεν θα τραβήξει πολύ.

Νέοι… παλιοί διαιτητές

Για τους διαιτητές, λογικά δεν θα έχουμε παρατράγουδα. Είναι ευχάριστο ότι επιτέλους βλέπουμε έναν νέο αλλά …παλιό, τον Κυριάκο Ταβουλαρέα σε τελικούς. Πολύπειρος, μη διεθνής γι αυτό και τόσο καιρό όπως και άλλοι ικανοί ρέφερι βρίσκοταν μακριά από τέτοια παιχνίδια, επειδή έπρεπε να προτιμηθούν οι διεθνείς με τα γνωστά αποτελέσματα. Είναι ευχάριστο ότι οι τρεις διαιτητές της Τετάρτης δεν έχουν να κτίσουν καριέρα πάνω σε αυτά τα παιχνίδια γι αυτό και ότι δουν θα σφυρίξουν. Ελπίζουμε, προσδοκούμε, ευχόμαστε και περιμένουμε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το λουκέτο στην ΕΡΤ αποτελεί ένα τέλος εποχής και ειναι τρομερά λυπηρό αν σκεφτεί κανείς ότι 2500 άνθρωποι απολύονται. Όσοι έχουμε περάσει από το…ίδρυμα, γνωρίζουμε την σημαντικότητά του, την αξία του, την ποιότητα αρκετών από όσους δουλεύουν εκεί αλλά και το πως οι πάντες το απομύζησαν. Το κατέστρεψαν, το απαξίωσαν, το λεηλάτησαν. Άπαντες και δεν μιλάμε μόνο για τις κυβερνήσεις. Όταν όμως αρχίζει το πάρτι της υποκρισίας λες, καλύτερα να ακούω τα κλασσικά ηχογραφημένα της ΚΕΔ, παρά τον γνωστό συρφετό που πήγε να κλάψει και να τραγουδήσει στην πλάτη ανθρώπων που πραγματικά πονάνε.

Οι ίδιοι τύποι δεν εμφανίστηκαν όταν έκλεισαν εφημερίδες, ραδιόφωνα. Δεν στήριξαν ούτε ένα απολυμένο εργαζόμενο του ιδιωτικού τομέα. Όχι ότι νοιάζονται για τους ανθρώπους της ΕΡΤ. Δείχνουν ένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον διότι εκεί, ο κόσμος είναι περισσότερος. Τί να τους κάνουν 30-40 ψυχές, πόσα ψηφαλάκια να προσφέρουν; Πάνε για τα πολλά. Για μία φορά, διώξτε τους κόρακες από δίπλα σας.