Η βραδιά του Αντώνη δεν μπορεί να τα σκεπάσει όλα…
Εκτός από την εικόνα της αμυντικής γραμμής και την μεγαλειώδη παρουσία του Aντώνη Νικοπολίδη στην ήττα από την Αρσεναλ στο Λονδίνο, υπάρχει στο ποδόσφαιρο και ένα άλλο κομμάτι. Το δημιουργικό. Ο Λάζαρος Μουρκάκος γράφει για την απουσία δημιουργικού χαφ.
Το προφανές, και δεν χρειάζεται καν να το καταγράψουμε, είναι ότι αντιμετώπιζε ο Ολυμπιακός μια ομάδα που εκπροσωπούσε την κλάση. Ετσι και αλλιώς δεν θα μας πείραζε η ήττα, αλλά υπάρχουν και ορισμένα σημεία για τα οποία μελαγχολούμε. Ακούω και διαβάζω ότι βγήκε στους παίκτες της πειραϊκής ομάδας έλλειψη δυνάμεων, ότι ήταν εμφανέστατο το πρόβλημα της φυσικής κατάστασης. Διαφωνώ επί της ουσίας…
Οντως ο Ολυμπιακός δεν είναι μια ομάδα καλά δουλεμένη στο θέμα της φυσικής κατάστασης, αλλά να θυμηθούμε και άλλα ματς των ερυθρολεύκων στο Νησί, όταν δεν είχε πρόβλημα φυσικής κατάστασης. Ακόμα και όταν είχε την τύχη με το μέρος του και κράταγε μέχρι το τελευταίο δεκαπεντάλεπτο, κατέρευσε στο φινάλε. Να θυμηθούμε το 3-1 με την Λίβερπουλ και ενώ το ματς ήταν 1-1- μέχρι το 80, να θυμηθούμε το 3-0 της Μάντσεσερ με τρία γκολ στο τελευταίο δεκάλεπτο.
Δεν μπορεί ένα ελληνικό συγκρότημα να αντέξει στον ρυθμό αγγλικής ομάδας, ακόμα και αν είναι στο καλύτερο επίπεδο από πλευράς φυσικής κατάστασης. Είδαμε και την Τρίτη το βράδι την κίνηση που κάνουν οι παίκτες της Αρσεναλ όταν δεν έχουν μπάλα στα πόδια τους. Σε ποια ελληνική ομάδα οι παίκτες της έχουν κίνηση, σε ποια ελληνική ομάδα παίζουν χωρίς την μπάλα;
Εκτός από την εικόνα της αμυντικής γραμμής, την μεγαλειώδη παρουσία του Νικοπολίδη, υπάρχει στο ποδόσφαιρο και ένα άλλο κομμάτι. Το δημιουργικό. Να βάλουμε το μυαλό μας όλα τα χαφ του Ολυμπιακού που έπαιξαν την Τρίτη το βράδι. Ποιος από αυτούς μπορεί να περάσει κάθετη πάσα, ποιος μπορεί να δώσει ρυθμό; Καλοί και άγιοι στο να κόψουν, στο να βγάλουν στο χορτάρι ψυχή, αλλά μέχρι εκεί. Να αναλογιστούμε ότι ο Ολυμπιακός έχει δεξί χαφ τον Ζαϊρί (απόντος φυσικά του Γκαλέτι) και αριστερά τον Λεονάρντο. Μπορεί ο Ολυμπιακός με αυτούς τους παίκτες να βάλει τον πήχη ψηλά;
Αν θέλουμε να δούμε το ματς καθαρά ποδοσφαιρικά και χωρίς συναισθηματικές εκρήξεις (για το ότι φτάσαμε μέχρι το 78 και δεν είχαμε δεχθεί γκολ, για το ότι είναι άδικο μια τέτοια εμφάνιση του Νικοπολίδη δεν συνοδεύτηκε από αποτέλεσμα), κινδυνεύουμε να μην δούμε ορισμένα πράγματα.
Μπορεί να πάρει αποτέλεσμα η κατώτερη ομάδα από ένα εμφανώς ανώτερο αντίπαλο όταν είναι σε θέση να αμυνθεί, αλλά και να βγεί στην κόντρα. Ο Ολυμπιακός είχε μόνο το ένα και όταν παίζεις με την Αρσεναλ συνήθως δεν φτάνει. Μια φορά στις χίλιες, με αυτή την αδυναμία να “κλέψεις” αποτέλεσμα. Το έκανε κάποτε ο Ζήσης Βρύζας στο Χαιμπουρι, αλλά η ιστορία επαναλαμβάνεται όταν βασίζεται σε γεγονότα και όχι σε λεπτομέρειες…
Σίγουρα με την επάνοδο του Γκαλέτι και του Μαρέσκα ανεβαίνει ο μέσος όρος ποιότητας της ομάδας και ιδιαίτερα της μεσαίας γραμμής, αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό, δεν φτάνουν μόνο αυτοί.
Στην διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου είχα καταθέσει την άποψη ότι κακώς ο Ολυμπιακός ιεραρχεί ως πρώτο στόχο την απόκτηση αριστερού χαφ και όχι επιτελικού μέσου. Επεσα μέσα κατά το ήμισυ. Ο Ολυμπιακός θέλει οπωσδήποτε και χαφ που να μπορεί να παίξει τον ρόλο ηγέτη, αλλά επειγόντως και μέσο στα αριστερά. Δεν μπορεί να γίνει ιεράρχηση στόχου. Και στις δυο θέσεις η πειραϊκή ομάδα πονάει πολύ.
Οι πρώτες μου εντυπώσεις από τον Ζίκο είναι πολύ καλές. Δεν αγχώνει την ομάδα, προσπαθεί να πάρει από τους παίκτες ό,τι καλύτερο, και το κυριότερο φτιάχνει την ψυχολογία τους. Το ξέσπασμα του βέβαια για την διαιτησία του Γάλλου δεν μου άρεσε. Ηταν καθαρά… ελληνικό και αδυνατώ να πιστέψω ότι σε τόσο χρονικό διάστημα ο Βραζιλιάνος ενστερνίστηκε τον τρόπο σκέψης μας. Οντως τα σφυρίγματα του Λανοϊ ήταν εκνευριστικά, όντως στο δεύτερο γκολ της Αρσεναλ ο Αρσάβιν ήταν σε αντικανονική θέση, αλλά μέχρι εκεί (και σε μια φάση που ο Ντουντού πιάνει την μπάλα με το χέρι, ο διαιτητής θα μπορούσε να… δει πρόθεση και να καταλογίσει πέναλτι).
Υ.Γ Διαβάζω και ακούω ότι η Αρσεναλ μέσω των υψηλών διασυνδέσεων στην ΟΥΕΦΑ έβαλε Γάλλους διαιτητές για να σπρώξουν την αγγλική ομάδα στο ματς της Τρίτης. Αν πιστεύει έστω και ένας άνθρωπος σε αυτή την χώρα ότι η Αρσεναλ φοβόταν το ματς και τον Ολυμπιακό ώστε να φτιάξει πλάνο… σπρωξίματος από την διαιτησία, εγώ να ομολογήσω ότι έκανα λάθος…