Η επίθεση νίκησε την άμυνα

Οι κιτρινόμαυροι της Αθήνας σε αυτό τον πρώτο επίσημο αγώνα έδειξαν όλες τους τις αρετές εκτός από την σημαντικότερη: την επίθεση. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας και οι συνεργάτες του εμφάνισαν ένα σύνολο τρομερά δουλεμένο, πολύ ανώτερο από αυτό του Άρη, ως ομάδα εννοείται, με συγκεκριμένες αρχές. Η επιλογή του νέου τεχνικού του Αμαρουσίου ήταν να κλειδώσει τον Άρη και για 38 λεπτά οι παίκτες αυτό έκαναν. Γι αυτό έπαιξαν περισσότερο οι «αμυντικές» πεντάδες με τον Γκόρντον και τον Πελεκάνο στην περιφέρεια. Το τελικό αποτέλεσμα όμως δεν αδικεί την καλύτερη ομάδα, αλλά δικαιώνει, έστω και στο φοβερό και τρομερό τρίποντο του Χατζηβρέττα, τον Άρη που προσπάθησε παντί τρόπο να νικήσει.

Ο Άρης εμφάνισε και φέτος, πράγμα αδικαιολόγητο, τεράστιο κενό στην θέση του πλέι μέικερ. Ο Ματσόν επιμένει στον Κλαρκ ο οποίος μόνο σκοράρει ενώ πέρυσι η απόδοσή του κόστισε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα. Πώς γίνεται ένας τόσο έμπειρος τεχνικός με δύο βοηθούς πλέι μέικερ όταν αγωνίζονταν(Βετούλας, Μαρκόπουλος) εδώ και δύο χρόνια να μην μπορεί να βρει έναν κανονικό οργανωτή;

Επίσης, έχοντας αποκτήσει έμπειρους παίκτες για βασικούς όπως ο Χατζηβρέττας και όμως οι δύο από τους τρεις ξένους(Ρίτσαρτσον, Μπέλσερ) αγωνίζονται στην θέση του. Η ρακέτα μοιάζει εντελώς άδεια πλην των Μπετς-Ντικούδη, παρουσιάζοντας ένα σύνολο εν πολλοίς χωρίς ισορροπία. Πιθανώς ο Άρης να μην το πληρώσει τώρα, είναι φαβορί για την πρόκριση, αλλά μέσα στην χρονιά δεν μπορεί να κοιτάξει ψηλά(είτε στην Ευρωλίγκα είτε στο Ούλεμπ καπ) χωρίς παίκτες στη ρακέτα.

Για το Μαρούσι ο Μπαρτζώκας, από τους κορυφαίους Έλληνες τεχνικούς της εποχής μας, αποφάσισε να ζήσει και τελικά να…πεθάνει με την άμυνα. Ιδιαίτερα στο τέλος όταν χάρις στην άμυνα πήρε την διαφορά των πέντε πόντων, άξιζε να πάρει την νίκη αλλά στήριξε την επιλογή του πρώτα να παίξει άμυνα και αν μπορεί να σκοράρει. Δεν σκόραρε, πήρε όμως το χειροκρότημα διότι με λιγότερα μέσα παρουσίασε ένα εξαιρετικό σύνολο, δουλεμένο το οποίο αν στο ΟΑΚΑ ανεβάσει τους πόντους του(κι έχει παίκτες γι αυτό) τότε γιατί να μην πάρει την πρόκριση;

Εν κατακλείδι πάντως είδαμε δύο σύνολα που σίγουρα θα έχουν καλές χρονιές αρκεί να μην την πατήσουν με την Ευρωλίγκα. Κανείς δεν λέει όχι στην πρόκληση, θυμίζει όμως λίγο την ιστορία με τα σκυλιά και τα αυτοκίνητα. Οικονομικά τα 800.000 ευρώ αποτελούν τον μοναδικό στόχο διότι οι 10 αγώνες περισσότερο με βασανιστήριο θα μοιάζουν. Συγχωρείστε μας τον κυνισμό βλέποντας το πολύ δουλεμένο Μαρούσι και τον ελλιπή σε θέσεις Άρη μιλάμε για σύνολα που ταιριάζουν περισσότερο στο Ούλεμπ καπ παρά στον χορό των θηρίων της Ευρωλίγκας.

Με την οικονομική ανέχεια όμως, ακόμα και αν ο τελευταίος νικηφόρος αγώνας της χρονιάς είναι ο δεύτερος της επόμενης φάσης, θα πούνε αμφότεροι ναι. Και αυτό είναι κρίμα διότι φέτος μπορούν να πετύχουν αγωνιστικά.