Ένας πολυεθνικός κόσμος

Μία ματιά στις τελευταίες δέκα διοργανώσεις αποδεικνύει του λόγου το αληθές, αφού οι νικητές προέρχονται από οκτώ διαφορετικές χώρες. Πορτογαλία, Ολλανδία, Αγγλία, Τουρκία, Ουκρανία και Ιταλία ανέδειξαν έναν νικητή, η Ρωσία δύο και η Ισπανία τρεις.

Χαρακτηριστικό είναι ότι μετά τα δύο πρώτα χρόνια της διοργάνωσης, ως κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου Τότεναμ και Λίβερπουλ κράτησαν το τρόπαιο στο Νησί, ο κάτοχος του θεσμού δεν αναδεικνυόταν από την ίδια χώρα συναπτές σεζόν. Το 1985 και το 1986 η Ρεάλ Μαδρίτης αποτέλεσε εξαίρεση στον κανόνα, αφού έγινε η πρώτη ομάδα που κέρδισε το τρόπαιο δύο συνεχείς σεζόν, ενώ”παρασπονδία” είχαμε και το 2006 και το 2007 με νικήτρια τη Σεβίλλη.

Στα τέλη του ’80 και στη δεκαετία του ’90, η πραγματικότητα άλλαξε, με την Ιταλία να εξελίσσεται σε νούμερο ένα δύναμη στη διοργάνωση. Οι ομάδες από τη γειτονική χώρα κατέκτησαν οκτώ από τους έντεκα τελικούς μεταξύ 1989 και 1999 και σε τέσσερις εξ αυτών είχαν δύο εκπροσώπους. Σε δύο από τους τρεις που κατέληξαν σε μη Ιταλούς, οι ηττημένοι σύλλογοι ήταν ιταλικοί…

Το 2000, η Γαλατάσαραϊ έγινε η πρώτη τουρκική ομάδα που κατέκτησε κάποιο ευρωπαϊκό τρόπαιο, ενώ το 2005 συνέβη το ίδιο με την ΤΣΣΚΑΜόσχαςκαι τη Ρωσία και πέρυσι η Σαχτάρ Ντόνετσκ έγινε η πρώτη ουκρανική ομάδα που κατακτά το τρόπαιο,με αποτέλεσμα οι χώρες που έχουν αναδείξει νικητή να φτάνουν σε διψήφιο αριθμό (11).