Τρισδιάστατη τεχνολογία για λίγους…

Οφείλω να δηλώσω φίλος του κινηματογράφου και με τις επενδύσεις που έγιναν τα τελευταία χρόνια από τις επιχειρήσεις στο επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών σε τεχνικό τομέα κυρίως, προσπαθώ σε εβδομαδιαία βάση να δίνω το «παρών» στις αίθουσες.

Δυστυχώς πρόσφατα βρέθηκα μπροστά στη δυσάρεστη θέση να ανακαλύπτω πως αυτό που με κόπο κατάφερε μετά από χαλεπούς καιρούς η βιομηχανία του Hollywood (να επιστρέψει δηλαδή ο κόσμος στο σινεμά) έχει αρχίσει να γίνεται αντικείμενο άντλησης μεγάλων ποσών από τον καταναλωτή και κινδυνεύει να γίνει… σπορ για λίγους. Που κολλάει τώρα το θέμα με τη γενική θεματολογία του blog, θα ανακαλύψετε παρακάτω…

Η μέση τιμή του εισιτηρίου πλέον κυμαίνεται στα επίπεδα των €8, οι προσφορές χαμηλότερης τιμής μέσα στην εβδομάδα είναι ελάχιστες εξαιρέσεις σε ορισμένα multiplex, ενώ η απουσία ειδικών προσφορών είναι καθολική από την ελληνική αγορά.

Την ώρα που λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες στην αγορά του κινηματογράφου προσπαθούν να φέρουν περισσότερο κοινό στις αίθουσες με ειδικές προσφορές, ετήσια πακέτα, ειδικές τιμές για φοιτητές και άλλες ενέργειες κάθε μορφής, ο ελληνικός επιχειρηματικός κόσμος του cinema ταξιδεύει κάπου ανάμεσα στον… κόσμο των θαυμάτων και τη Wonderland.

Υπολογίζοντας κατά μέσο όρο μία απλή προβολή μαζί με όλα τα παρελκόμενα (πάρκινγκ, προϊόντα από κυλικείο κτλ), η τιμή για τον μέσο Έλληνα που θέλει να παρακολουθήσει μια ταινία έχει αγγίξει τα €14.

Παράλληλα με όλα αυτά, οι εταιρίες συνεχίζουν να φέρνουν στο προσκήνιο νέες τεχνολογίες προβολής, όπως το RealD, το οποίο αποτέλεσε και την αφορμή για αυτό το κείμενο. Στις ταινίες που υποστηρίζεται η τεχνολογία αυτή, τρισδιάστατης απεικόνισης, ο θεατής καλείται πλέον να πληρώσει το αρκετά υψηλό ποσό των €12 κατ’ άτομο, ενώ δεν είναι και λίγα τα ευτράπελα που έχουμε δει μέχρι σήμερα (υπότιτλους στο πάνω μέρος της οθόνης που μπερδεύουν περισσότερο το κοινό και εμποδίζουν την ομαλή θέαση του έργου, πλήρης απουσία υπότιτλων κτλ).

Είναι πραγματικά απορίας άξιο πως γίνεται προσπάθεια προώθησης μιας νέας τεχνολογίας με κόστος που είναι δύσκολο να δαπανηθεί από το μέσο Έλληνα. Από την άλλη, οι εταιρίες δεν υπολογίζουν το γεγονός ότι το κοινό έχει αρχίσει να ενημερώνεται πολύ περισσότερο και σε αυτή την αγορά…

Γνωρίζουμε όλοι πλέον ότι:

• αρκετές ταινίες φτάνουν στις ελληνικές αίθουσες με καθυστέρηση έως και αρκετών μηνών
• πολλές φορές οι νέες ταινίες κάνουν την εμφάνισή τους στα format νέας γενιάς (Blu-ray και HD DVD) πολλές εβδομάδες/μήνες πριν τη διάθεσή τους στη χώρα μας, με αποτέλεσμα ο απαιτητικός κινηματογραφόφιλος που έχει και την κατάλληλη τεχνική υποδομή να απαξιώνει εντελώς το cinema
• Η πειρατεία έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο, ώστε μία νέα ταινία να «ανεβαίνει» στο διαδίκτυο ελάχιστες ώρες μετά την πρώτη προβολή (στη χειρότερη των περιπτώσεων)
• Η κυκλοφορία αρκετών ταινιών μεταφέρεται άμεσα σε DVD, με ότι αυτό συνεπάγεται (άμεση διάθεση σε videoclub κτλ).

Βάζοντας λοιπόν όλα τα παραπάνω στη ζυγαριά, αυτό που αντιλαμβανόμαστε είναι πως εντοπίζονται πολλά και σημαντικά λάθη στην προώθηση νέων τεχνολογιών, ακόμα και σε μία αγορά τόσο διαδεδομένη στον κόσμο, όπως είναι ο κινηματογράφος.

Με τον έντονο ανταγωνισμό στο χώρο του home entertainment από διάφορες αγορές, είναι γεγονός πως η ελληνική αγορά θα αντιμετωπίσει σύντομα πρόβλημα. Όσο λοιπόν δε γίνονται οι κατάλληλες προσεγγίσεις στο κοινό, τόσο οι νέες τεχνολογίες στον κινηματογράφο, όσο και γενικότερα στο χώρο του θεάματος δε θα γίνονται προσιτές και δε θα αγκαλιάζονται από το κοινό.

ΥΓ) Με τις συνεχιζόμενες αυξήσεις της ΔΕΗ βέβαια, δε θα είναι απίθανο πολλές ακόμη συνήθειες του κοινού (όπως η χρήση PC, οικιακού συστήματος κινηματογράφου κτλ.) να γίνουν «σπορ για λίγους»…