Το Top10 της 10ης αγωνιστικής

10. Μια πάσα Πανιώνιε

Εντάξει. Καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος η Καλλονή και ο Χογκ τα έβγαλε όλα, καμία αντίρρηση. Ήταν μετά την 5η αγωνιστική όταν και συζητούσαμε ακριβώς το ίδιο πράγμα για τον Πανιώνιο: γίγαντες είστε παιδιά, μάχεστε με ο,τι έχετε για να μείνετε στην κατηγορία, αλλά βρείτε επιτέλους έναν τρόπο για καλύτερες συνεργασίες στο τελείωμα των φάσεων. Δεν φταίει μόνο η ατυχία, το άγχος και ο αντίπαλος τερματοφύλακας, φταίει και το γεγονός πως δεν ψάχνετε την καλύτερη επιλογή στο τέλος.

9. Πλουραλισμός στα Γιάννενα

Η αλήθεια είναι πως ο φετινός ΠΑΣ δεν έχει αναδείξει πρωταγωνιστές όπως έχουν κάνει άλλες ομάδες, που έχουν παίκτες που τραβάνε τα βλέμματα και τα φώτα της δημοσιότητας. Όμως, τα αντισταθμίζει όλα με ομοιογένεια και πλουραλισμό. Σταθερός κορμός εδώ και χρόνια, γνώριμο στιλ παιχνιδιού και όλο και κάποιος θα βρεθεί να σκοράρει. Τέσσερις διαφορετικοί σκόρερ στο 4-0 επί της Νίκης Βόλου, επτά διαφορετικοί σκόρερ για τα έντεκα φετινά γκολ του ΠΑΣ.

8. Απόρθητη Καλλονή

Τι κι αν ο Λεοζίνιο έχασε πέναλτι, τι και αν η άμυνα δεν λειτούργησε τέλεια, η Καλλονή τα κατάφερε και πάλι. Ο Χογκ τα έβγαλε όλα και η ομάδα του Μαντζουράκη συμπλήρωσε 560 λεπτά χωρίς να έχει δεχθεί γκολ. Κι όλα αυτά ενώ πέρσι είχε τη χειρότερη άμυνα του πρωταθλήματος, αφού 61 γκολ δεν έφαγαν ούτε οι ομάδες που έπεσαν. Κράτησε το μηδέν και μετά ήρθε απ’τον πάγκο ο Κεϊτά να κάνει τον Βιεϊρά των φτωχών.

7. Ήρωες στα γκολποστ

Έχουμε μάθει να τις λέμε χαμένες ευκαιρίες, αλλά είναι λάθος. Χαμένη είναι η ευκαιρία που ο επιθετικός στέλνει την μπάλα άουτ ή στο δοκάρι. Δεν είναι χαμένη όταν πρωταγωνιστεί ο τερματοφύλακας ή/και οι αμυντικοί. Κλασικά παραδείγματα, οι δύο απίστευτες φάσεις σε Παγκρήτιο και Κέρκυρα. Τους επιθετικούς κατηγορούν οι προπονητές της ομάδας που δεν σκόραρε, αλλά πρωταγωνιστές είναι ο Σετκούς που είπε όχι στον Κάπελ και ο Καντιμοίρης που είπε όχι στη Βέροια.

6. Φορτσάτος Ολυμπιακός

Το ζήτημα στο Φάληρο δεν ήταν η νίκη, αλλά επανέλθει ο Ολυμπιακός στα παιχνίδια με μεγάλη παραγωγή φάσεων και την επιθετικότητα που είχε χάσει στα τελευταία παιχνίδια εντός συνόρων. Ο Μίτσελ εγκατέλειψε την ταυτόχρονη παρουσία πολλών κεντρικών μέσων και “έλυσε” τον Ολυμπιακό με Μπουχαλάκη, Τσόρι, Αφελάι και Ντοσεβί να παίζουν μπροστά απ’τον Μιλιβόγεβιτς και πίσω απ’τον Διαμαντάκο. Οι ερυθρόλευκοι έφτιαξαν φάσεις με το τσουβάλι, έστω κι αν δεν απέφυγαν ξανά το να δεχθούν αρκετές και καθαρές φάσεις στην κόντρα. Κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις, η ισορροπία ακόμα αναζητείται.

5. Μη σταματάς

Παναιτωλικέ, σε πιστέψαμε από νωρίς και συνεχίζεις να μας δικαιώνεις. Η βαθμολογική θέση ήταν αποτέλεσμα του δύσκολου προγράμματος και της έλλειψης ομοιογένειας για μια ομάδα που είχε πολλές αλλαγές σε σχέση με πέρσι. Φαινόταν όμως πως οργάνωση υπάρχει και οι νέοι παίκτες είναι εξαιρετικοί. Το πρόγραμμα “έστρωσε”, η ομάδα ενσωμάτωσε τις μεταγραφές και όλα έγιναν καλύτερα. Τρεις σερί νίκες, με τέρματα 10-4, ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, παραγωγή φάσεων, ακόμα και χωρίς τον Μορένο. Το πρόγραμμα είναι βατό μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου, περιμένουμε τον Παναιτωλικό να διεκδικήσει είσοδο στην πεντάδα.

4. Γιαννούλης και Μπουχαλάκης

Στα κέρδη του Ολυμπιακού συμπεριλαμβάνονται οι παρουσίες του Γιαννούλη με τον Μπουχαλάκη. Ο Γιαννούλης είχε “αδικηθεί” απ’τον Μίτσελ, αφού ήταν η μοναδική μεταγραφή αμυντικού που δεν είχε πάρει αρκετό χρόνο συμμετοχής. Ο Ισπανός το ήξερε, αυτά δεν τα αφήνει έτσι και του έδωσε φανέλα βασικού κόντρα στον Πανθρακικό. Ο Γιαννούλης στον Ατρόμητο έκανε πολλά, αλλά συχνά είχε κακά τελείωματα στα ανεβάσματά του. Την Κυριακή είχε δυο ασίστ (σέντρα και κόρνερ), ενώ “ταίσε” και τον Διαμαντάκο όταν αυτός είχε δοκάρι στο πρώτο ημίχρονο. Ο Μπουχαλάκης απ’την άλλη είναι ένα μικρό μυστήριο. Μπάλα ξέρει, αλλά ακόμα δεν είναι σαφές σε ποια θέση μπορεί να κάνει καριέρα σε υψηλό επίπεδο.

3. Μηδέν απειλή χωρίς την τριάδα

O ΠΑΟΚ πνίγηκε απ’τις απουσίες του. Χωρίς αυτές, μπόρεσε να σταθεί στη Φλορεντία, αλλά είναι διαφορετικό έργο να σου λείπουν κομβικοί παίκτες σε ματς που πρέπει να είσαι αφεντικό και να ανοίξεις άμυνα. Αποδείχθηκε κόντρα στον Παναθηναϊκό. Ο Δικέφαλος είχε τρέξιμο και πίεση, αλλά του έλειπε ένα βασικό φετινό του χαρακτηριστικό: οι παίκτες στα άκρα, αυτοί οι τρεις που ακουμπά συνεχώς την μπάλα πάνω τους στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.

Χωρίς Ρατς, Μακ και Σκόνδρα, ο ΠΑΟΚ τελείωσε το ματς χωρίς να βρει ευκαιρία στην κανονική ροή του αγώνα απέναντι σε οργανωμένη άμυνα. Κι όποιος δεν απειλεί, θα το πληρώσει στην κόντρα. Ζητούμενο μετά τη διακοπή, η καλύτερη αντιμετώπιση αντεπιθέσεων.

2. Οι πορθητές της Τούμπας

Ο Παναθηναϊκός έμαθε πως δεν έχει νόημα να αμύνεσαι με ασφάλεια αν ταυτόχρονα δεν έχεις σχέδιο για να επιτεθείς στην κόντρα. Στην Τούμπα είχε αυτό που δεν είχε στο Φάληρο: τον Κλωναρίδη, τον κατάλληλο παίκτη για παρτενέρ του διδύμου Καρέλη-Αντζαγκούν. Αυτόν που θα πιέσει ψηλά και θα ντουμπλάρει μέχρι πολύ χαμηλά σε θέση άμυνας, αλλά θα κάνει και απειλητικά μέτρα με την μπάλα στην επίθεση.

Αντζαγκούν και Κλωναρίδης κάλυψαν μαζί το τεράστιο κενό που άφηνε η απουσία του Ζεκά και ο Παναθηναϊκός έφυγε δίκαια νικητής απ’την Τούμπα. Το ζητούμενο μετά τη διακοπή είναι η βελτίωση στα παιχνίδια που αυτός είναι αφεντικό, με καλύτερη επιθετική παραγωγή και καλύτερη αναχαίτιση αντεπιθέσεων.

1. Στε… φαν Πέρσι Ναπολεόνι

Απ’τις πρώτες αγωνιστικές συζητάμε τα επιθετικά προβλήματα του Ατρομήτου. Και σε κάθε κουβέντα, ένα όνομα αναφέραμε, αυτό του Στέφανο Ναπολεόνι. Ο Ιταλός ξεκίνησε τη σεζόν με αυτό το ντεφορμάρισμα που μοιάζει σαν αν το περνάει κάθε χρονιά: συνεχόμενα ματς που χάνει κλασικές ευκαιρίες, μέχρι που κάποια στιγμή σκοράρει και κάνει αυτόν τον χαρακτηριστικό πανηγυρισμό, σαν να διωχνει από πάνω του τη γρουσουζιά.

Στο must-win παιχνίδι κόντρα στον Αστέρα, ο Ναπολεόνι όχι μόνο έβγαλε τη γρουσουζιά, όχι μόνο οδήγησε τον Ατρόμητο σε μια πολύ σημαντική νίκη, αλλά μας χάρισε και μία στιγμή που από τώρα μπορεί να μπει στις κορυφαίες του πρωταθλήματος. Ο Φαν Πέρσι “πέταξε” στη Βραζιλία, ο Ναπολεόνι γονάτισε.