Η αμφίσημη “μούτζα” του el clasico
"Αν μπορεί η Μπαρτσελόνα, ας μας βάλει 8 γκολ τη Δευτέρα". Τάδε έφη Κριστιάνο Ρονάλντο μετά τη νίκη των "μπλαουγκράνα" επί της Αλμερία. Διαψεύστηκε; Ή μήπως τελικά είχε δίκιο ο Ζοζέ Μουρίνιο λέγοντας ότι "η Μπαρτσελόνα είναι έτοιμη ομάδα και η Ρεάλ ομάδα in the process"; Ολο το παρασκήνιο και οι δηλώσεις του el clasico.
Την ώρα λοιπόν που ο ηγέτης της Μπαρτσελόνα έκανε ακόμα ένα βήμα για την κατάκτηση της “Χρυσής Μπάλας”, ο Μουρίνιο, υπό τη χλεύη των πάντων, εκστόμιζε ίσως το σπουδαιότερο μήνυμα που περικλειόταν σε αυτό το ταπεινωτικό 5-0. Η Μπαρτσελόνα είναι μία ομάδα, υπερομάδα αν θέλετε, η οποία κινείται στις συντεταγμένες του Γιόχαν Κρόιφ, όπως υπογράμμισε επιτακτικά ο Πεπ Γκουαρδιόλα στις δικές του δηλώσεις. Το μόνο (αλλά άκρως σημαντικό φυσικά) που έκανε ο Καταλανός τεχνικός, ήταν να “φρεσκάρει” τα όσα είχαν μάθει στην “Μασία” οι παίκτες του και να ενώσει τα κομμάτια του παζλ. Τα υπόλοιπα έρχονται αυτόματα, σαν ένας καλλιτέχνης που έχει έμπνευση…
Τα στατιστικά του clasico
* Ο Πεπ Γκουαρδιόλα έφτασε τις 5 σερί νίκες σε clasico ως τεχνικός (έχει κερδίσει όλα τα ντέρμπι), διευρύνοντας το ρεκόρ που είχε σημειώσει πέρυσι με τις 4 νίκες (το προηγούμενο ήταν 3 σερί επιτυχίες). Τα γκολ σε αυτά τα ματς είναι 16-2.
* Η τελευταία ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα έχοντας χάσει παιχνίδι με 5 γκολ διαφορά ήταν η Ρεάλ Μαδρίτης το 1974-1975 (Σαραγόσα-Ρεάλ Μαδρίτης 6-1 στις 30 Απριλίου του 1975). Το ίδιο έχουν πετύχει μόνο η Μπαρτσελόνα το 1944-1945 και η Ατλέτικο Μαδρίτης το 1949-1950.
* Η Μπαρτσελόνα κράτησε για 3ο σερί ντέρμπι απαραβίαστη την εστία της για 2η φορά στην ιστορία (5 σερί “καθαρές” εστίες” την περίοδο 1972-1974).
* Η Ρεάλ Μαδρίτης έμεινε δίχως γκολ σε ντέρμπι για 3ο σερί ντέρμπι, για δεύτερη φορά στην ιστορία μετά το 1974.
* Ο Λιονέλ Μέσι έφτασε τις 5 ασίστ σε clasico και τις 8 στο πρωτάθλημα (πρώτος)
* Ο Σέρχιο Ράμος, σε 175 παιχνίδια, ισοφάρισε το ρεκόρ του Φερνάντο Ιέρο, σε 439 παιχνίδια, ως ο παίκτης της Ρεάλ με τις περισσότερες αποβολές στο πρωτάθλημα (10)
* Τελευταία φορά που σκόραραν 5 παίκτες με ισπανική υπηκοότητα σε clasico ήταν πριν 26 χρόνια (Χεράρδο, Σαντσίς, Μιγκέλι, Εστέμπαν, Μπουτραγκένιο στις 30 Δεκεμβρίου του 1984)
* Το γκολ του Τζεφρέν ήταν το υπ’ αριθμόν 200 στην ιστορία των 70 clasicos στο “Καμπ Νου” (122-78)
* Για 1η φορά στην ιστορία του clasico βγήκαν 13 κάρτες.
* Ο Μουρίνιο έχασε για πρώτη φορά παιχνίδι με τουλάχιστον 4 γκολ διαφορά. Οι πιο βαριές ήττες ήταν με 3 γκολ σε Μπενφίκα (1), Πόρτο (1), Τσέλσι (1) και Ιντερ (1)
* Ο Ντάβιντ Βίγια έπιασε τον Μέσι στη 2η θέση των παικτών που έχουν σκοράρει τις περισσότερες φορές εναντίον του Κασίγιας στο πρωτάθλημα με 7 γκολ. Ο Σαμουέλ Ετό έχει 8.
* Ο Κασίγιας έφτασε τα 36 γκολ παθητικό στο el clasico και έγινε ο τερματοφύλακας με τα περισσότερα, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Βελάσκο (Μπαρτσελόνα, 35), του Ράμαλιετς (Μπαρτσελόνα, 33) και του Μπούγιο (Ρεάλ Μαδρίτης 30)
* Ο Μέσι εξακολουθεί να μην έχει σκοράρει κόντρα στον Μουρίνιο και ο Ρονάλντο κόντρα στην Μπαρτσελόνα
Ο Μουρίνιο παρέλαβε μία Ρεάλ που άγγιξε το απόλυτο πέρυσι, καταρρίπτοντας ένα σωρό ρεκόρ συλλόγου, αλλά απέτυχε παταγωδώς. Οξύμωρο μεν, εφικτό δε. Ο Πορτογάλος έπρεπε να κατακρημνίσει εκείνη την ομάδα και μέσα σε ένα πολύ μικρό διάστημα να την αναστυλώσει. Και οι “μερέγκες” να φτάσουν ακόμα πιο ψηλά. Πράγμα αδύνατο, έστω κι αν ο μοναδικός προπονητής που μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο είναι ο Μουρίνιο. Ακόμα και ο Special One χρειάζεται έναν χρόνο για να “ζεσταθεί”, όπως αποδείχθηκε τόσο στην Πόρτο και στην Τσέλσι, όσο και στην Ιντερ, όπου οι ομάδες του έπιασαν το peak τους την δεύτερη σεζόν του (ασχέτως τίτλων που κατέκτησαν στην πρώτη).
Τέτοιοι προβληματισμοί δεν αγγίζουν τον Γκουαρδιόλα. Από τη στιγμή που μόνταρε άριστα προπέρυσι το σύνολο που παρέλαβε, το μόνο που έχει να κάνει είναι συντήρηση στην καλοκαρδισμένη μηχανή. Οταν το “λιπαντικό” δεν είναι το κατάλληλο (Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς), υπάρχουν κάποια προβλήματα, όταν όμως είναι (Ντάβιντ Βίγια), τότε τα λόγια περιττεύουν. Εχουν γραφτεί εκατομμύρια λέξεις για το πόσο καλός είναι ο Μέσι, ο Τσάβι, ο Αντρές Ινιέστα, ο Σέρχιο Μπουσκέτς (ίσως ο πιο πειθαρχημένος παίκτης στον κόσμο), ο Ντάνι Αλβες, ο Γεράρδ Πικέ, ο Κάρλες Πουγιόλ, ακόμα και ο Βίκτορ Βαλδές (που από πέρυσι σαφώς και είναι ανώτερος του Ικερ Κασίγιας). Η επανάληψη των διθυράμβων δεν έχει νόημα. Αυτό που έχει αξία είναι η αναγνώριση των κόπων τους. Και όταν ο Ρόναλντ Κούμαν, εκ των ηγετών της Dream Team του “δασκάλου” Κρόιφ ισχυρίζεται ότι η τωρινή ομάδα ίσως έχει κάτι παραπάνω από τη δική του υπερομάδα, τότε τα γρανάζια καλά κρατούν…
Λίγα λόγια για το clasico
Η ανάλυση του συγκεκριμένου αγώνα δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Το σκορ βοηθάει να αναδειχθούν “οι καλοί, οι κακοί και οι άσχημοι”. Η Μπαρτσελόνα παρατάχθηκε για 3η φορά με την καλύτερη ενδεκάδα του ρόστερ της για φέτος σε επίσημο ματς και για 3η φορά σημείωσε 5 γκολ (Σεβίλλη, Παναθηναϊκός οι προηγούμενες φορές με αυτήν την ενδεκάδα). Ιδιο σύστημα, ίδιο παιχνίδι, ίδια κατάληξη. Εξ ου και η μεταφορά ενδιαφέροντος στην αντίπερα όχθη…
Τι έπραξε ο Μουρίνιο για να ανακόψει την πιο επιθετική ομάδα του κόσμου; Πολλά και τίποτα. Γνωρίζοντας ότι δεν έχει στη διάθεσή του τους παίκτες που είχε στην Ιντερ, τόσο από πλευράς αμυντικής ικανότητας, όσο και από πλευρά διάθεσης (ειδικά για τους μέσους και τους επιθετικούς), ο Πορτογάλος άφησε την διπλή άμυνα ζώνης που είχε παρατάξει προ λίγων μηνών στο ίδιο γήπεδο. Επαιξε 4-2-3-1, με την τετράδα της οπισθοφυλακής να αμύνεται ψηλά, μικραίνοντας το γήπεδο με το τεχνικό οφσάιντ. Οι μέσοι και οι επιθετικοί της Ρεάλ θα μάρκαραν… αναγκαστικά, αφού το passing game της Μπαρτσελόνα θα εκτυλίσσονταν δίπλα τους.
Ρονάλντο vs Γκουαρδιόλα
Twitter feed
Χένοκ Γκόιτομ (Αλμερία): “Ρεάλ, γνωρίζω πως αισθάνεσαι. Πίστεψέ με γνωρίζω. Απλώς θέλεις να τελειώσει το ματς. Καλή και ειλικρινής συνέντευξη Τύπου από τον Μουρίνιο. Είναι ακόμα μάστερ στην ψυχολογία, αλλά σήμερα η Μπαρτσελόνα τους έδειξε πόση χαρά μπορεί να προσφέρει το ποδόσφαιρο”.
Ρονάλντο (Κορίνθιανς): “Η Μπαρτσελόνα είναι εντυπωσιακή όπως αγγίζει την μπάλα”.
Χουάν Πάμπλο Ανχελ (Ρεντ Μπουλς): “Δεν μπορώ να σταματήσω να θαυμάζω αυτήν την Μπαρτσελόνα. Είναι με διαφορά η καλύτερη έκφραση ποδοσφαίρου. Είναι σχεδόν το τέλειο ποδόσφαιρο. Είναι απόλυτη απόλαυση να την παρακολουθείς”.
Τζιουζέπε Ρόσι (Βιγιαρεάλ): ” Η Μπαρτσελόνα ήταν ανώτερη. Δεν υπάρχει αμφιβολία περί αυτού”.
Ράιαν Μπάμπελ (Λίβερπουλ): “Θα μιλήσουμε αύριο παιδιά, επειδή τώρα χρειάζεται να καταλάβω τι έγινε σε αυτό το παιχνίδι. Τι συμβαίνει με την τηλεόρασή μου; Αυτό δεν είναι ανθρώπινο. Ουόου. Κανένας σεβασμός του Ράμος σε Τσάβι και Πουγιόλ”.
Τζόζι Αλτιντορ (Βιγιαρεάλ): “Είχα ένα αίσθημα ότι το παιχνίδι δεν θα άξιζε να το παρακολουθήσεις. Ποιο είναι το σκορ; Η Μπαρτσελόνα και το τίκι-τάκα της… Με την έννοια ότι γνώριζα πως δεν θα είναι σφιχτό, κλειστό παιχνίδι, όπως έλεγαν. Το να βλέπεις την Μπαρτσελόνα να παίζει όπως παίζει, ποτέ δεν γίνεται παλιό. Είναι μία καταπληκτική ομάδα. Είναι κομβική”.
Μορίς Εντού (Ρέιντζερς): “Μπαρτσελόνα 5-Ρεάλ Μαδρίτης 0. Ευτυχισμένες στιγμές. Μου έφτιαξε τη βραδιά. Οι Τσάβι, Ινιέστα και Μέσι είναι τρομακτικό τρίο. Τελεία και παύλα”.
Τάιτους Μπραμπλ (Σάντερλαντ): “Θα μπορούσε να είναι 6-0. Η Μπαρτσελόνα είναι η απόλυτη ομάδα”.
Κέβιν Ντέιβις (Μπόλτον): “Η Μπαρτσελόνα παίζει σαν την Μπόλτον”.
Η εν λόγω τακτική, όμως αποδείχθηκε πιο διάτρητη και από ελβετικό τυρί. Η έννοια κάθετη πάσα πήρε νέο νόημα από τον σεληνιασμένο Μέσι, ο οποίος βίωσε το “συναίσθημα Ρονάλντο”, με το παιχνίδι να του πηγαίνει στραβά “εκτελεστικά” και να εκνευρίζεται ψάχνοντας με οποιονδήποτε τρόπο το γκολ (ακόμα και σπαταλώντας επιθέσεις). Η διαφορά του από τον Πορτογάλο, φυσικά, ήταν το αποτέλεσμα. Οταν ο Ρονάλντο “σεληνιάζεται”, το μόνο που πετυχαίνει είναι να σπαταλά επιθέσεις με σουτ από κάθε απόσταση. Ο Αργεντινός έβγαλε δύο εξαιρετικές ασίστ στον Βίγια (και μία παρ’ ολίγον ασίστ στον Τσάβι) εκμεταλλευόμενος αυτά τα κενά των “μερέγκες” και φυσικά την αέναη κίνηση των συμπαικτών του χωρίς την μπάλα.
Ο Μουρίνιο ουσιαστικά παραδέχθηκε εν μέρει το λάθος του ρίχνοντας στο ημίχρονο τον Λασανά Ντιαρά αντί του περιττού για ένα τέτοιο παιχνίδι Μεσούτ Οζίλ, ωστόσο δεν διόρθωσε τα υπόλοιπα κακώς κείμενα. Ο Μέσι εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει τον τελευταίο αμυντικό της Ρεάλ κάπου στον κύκλο της σέντρας και εάν τον περνούσε θα έτρεψε ανενόχλητος 30 μέτρα μέχρι να βγει τετ-α-τετ με τον Κασίγιας. Η άμυνα της Ρεάλ παρέμεινε ψηλά, το 4-2-3-1 έγινε ανούσιο 4-3-3 και εάν δεν ήταν για ορισμένα εκατοστά οφσάιντ, ο Βίγια θα είχε αυξήσει σε δυσθεώρητα επίπεδα το σκορ.
Και μια κι έγινε αναφορά για τον Ρονάλντο. Ακόμα και 300.000.000 ευρώ να κόστιζε στη Ρεάλ, σε αυτό το ματς θα μπορούσε να φανεί μόνο εάν έπαιρνε την μπάλα από τον Κασίγιας, περνούσε και τους 11 παίκτες της καλύτερης ομάδας του κόσμου και σημείωνε γκολ. Επειδή κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, ο Πορτογάλος έχει και κάποιους περιορισμούς που ονομάζονται συμπαίκτες. Οταν δεν τροφοδοτείται δεν μπορεί να κάνει κάτι. Οταν κάνει κινήσεις σε κενούς χώρους και δεν παίρνει μπάλα επειδή οι συμπαίκτες του δεν μπορούν να αλλάξουν δύο πάσες, δεν ευθύνεται. Οταν δέχθηκε την μπάλα στη γραμμή του πλαγίου, έκανε 2-3 φορές ό,τι μπορούσε, έβγαλε επικίνδυνη σέντρα και οι αμυντικοί “καθάρισαν” τις φάσεις. Τα υπόλοιπα είναι θέματα (και) των συμπαικτών του. Οσο για την εξωαγωνιστική συμπεριφορά του, διαφορετική συζήτηση…
Εν κατακλείδι, η Μπαρτσελόνα ήταν η γνωστή, πολυδιαφημισμένη Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ Μαδρίτης η γνωστή, καταδικασμένη αντίπαλος που πετυχαίνει την Μπαρτσελόνα σε καλή μέρα. Μόλις ο Μουρίνιο συνθέσει αυτό που έχει στο μυαλό του, τότε (ίσως να) μπορούν να γίνουν συγκρίσεις. Τώρα η οποιαδήποτε σύγκριση έχει την ίδια βαρύτητα με το Μπαρτσελόνα-Ερκουλες 0-2…
Μπαρτσελόνα-Ρεάλ Μαδρίτης 5-0
Τρίτο ημίχρονο
*** Κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών, ο Ερικ Αμπιντάλ πανηγύριζε με τη γνωστή manita (μούντζα), με κατεύθυνση προς τις εξέδρες (φωτό θέματος). Μεταξύ… μούντζας και εξεδρών, όμως, παρεμβαλλόταν ο Κριστιάνο Ρονάλντο, με συνέπεια να δημιουργηθεί μίνι θέμα. Ο Γάλλος σε ραδιοφωνικές δηλώσεις του εξήγησε ότι έκανε τη χειρονομία σε κάτι φίλους του και σε καμία περίπτωση στον Πορτογάλο. Μετά τον αγώνα, πάντως, χαιρετούσε τους δημοσιογράφους λέγοντας “give me five”…
Με το τελευταίο σφύριγμα της λήξης, χιλιάδες φίλοι της Μπαρτσελόνα ξεχύθηκαν στους δρόμους και την περίφημη πλατεία Ράμπλας, τόπος “μπλαουγκράνα” συνάθροισης μετά από θριάμβους.
