Το σταυροδρόμι του Άρη, ο Νίκος Γκάλης και η παράδοση που επιβεβαιώνεται

Ο μεγαλύτερος αθλητής όλων των εποχών για τον ελληνικό αθλητισμό και φυσικά τον Άρη, επανήλθε στο προσκήνιο μέσα από μία ρομαντική ματιά την οποία φέρουν στο Σύλλογο Βετεράνων Καλαθοσφαιριστών του Άρη. Γνώστες της οικονομικής κατάστασης, γνωρίζουν οι παλιότεροι πως μία τόσο ισχυρή προσωπικότητα μπορεί να προσδώσει πρεστίζ , κυρίως όμως να φέρει έσοδα στην ΚΑΕ. Δεν έχουν άδικο. Μόνον που ο Γκάλης είναι μια προσωπικότητα που απαιτεί ειδικό χειρισμό και, πάνω απ’ όλα, οικονομική απλωσιά. Συνεπώς, και άκαιρη είναι μία τέτοια προσέγγιση και επικίνδυνη σ’ ότι αφορά τη φθορά του πιο σημαντικού παίκτη στην ιστορία της ομάδας. Γι’ αυτό και το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας φαίνεται προδικασμένο.

Πώς έχει η κατάσταση όμως στην ΚΑΕ; Οι φετινές επιλογές αποδείχτηκαν ατυχείς. Ορισμένες διαπιστώσεις αρκούν για να γίνει κατανοητό ότι ο Λάμποβιτς ήταν ο πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης της Α1 σε αναλογία κόστος/αγωνιστικά λεπτά, ότι τα συμβόλαια των παικτών που δεν απέδωσαν, με αποκορύφωμα του Ντικούδη, υπήρξαν καταστροφικά, ενώ τα θέματα Σχορτσανίτη και Παπανικολάου επίσης βαραίνουν ιδιαίτερα το ταμείο. Μπροστά σε όλη αυτήν την εικόνα, στη γενική συνέλευση των μετόχων της ΚΑΕ την επόμενη εβδομάδα, όπου πρόκειται να καταστούν σαφείς και οι πρώτες προϋποθέσεις του νέου Άρη, το βασικό ζητούμενο είναι να εξασφαλιστεί πρόεδρος. Ο άνθρωπος, δηλαδή, που θα έχει τη δύναμη του χαρακτήρα και της τσέπης του για να υπογράψει τα συμβόλαια των παικτών. Τώρα, λοιπόν, γίνεται κατανοητό για ποιό λόγο η Γένεσις, ή ο Θανάσης Τζεβελέκης πανηγύριζαν ένα καλοκαιρινό βράδυ, επειδή έκλεινε η οικονομική χρήση της χρονιάς. Αυτό ήταν πράγματι, μεγάλο νέο.

Πολλά ακούγονται για το άνοιγμα από τη φετινή χρονιά κι αν αυτό ξεπερνά το εκατομμύριο, τότε αποδεικνύεται και ο βαθμός δυσκολίας που συντροφεύει την επόμενη ημέρα. Η μόνη λύση, επομένως, μπορεί να προκύψει μέσα από μία συνολική προσπάθεια. Η συστράτευση αυτή βρίσκεται στα σπάργανα όμως σύντομα θα γιγαντωθεί. Κανείς δεν περισσεύει. αλλά και κανείς δεν βρίσκεται που να ξεχωρίζει ώστε να σύρει το κάρο από τη λάσπη. Οι ελπίδες εστιάζονται στην ΣΑΡΙΣΑ, τώρα όμως, είναι η χρονική στιγμή για να αποδειχτεί αν διαθέτουν τα στελέχη της τη δυναμική ώστε να κρατήσουν ζωντανή την ομάδα. Το θετικό είναι ότι παράγοντες όπως ο Θανάσης Τζεβελέκης ή ο Ντίμης Παπαϊωάννου συμβάλλουν έμπρακτα, το μεγάλο στοίχημα όμως, αφορά στον κόσμο.

Κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει ότι οι φίλαθλοι μπορούν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να δώσουν όραμα στην ομάδα, τη ναυαρχίδα του συλλόγου. Αυτή μπορεί να είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις, όπου το ποδόσφαιρο μπορεί να θέσει το παράδειγμα. Ο Άρης βέβαια είναι ενιαίος, πολύ περισσότερο ωστόσο στις δύσκολες ώρες, πρέπει να επιβεβαιώνεται αυτή η ενότητα. Και ο κόσμος που αποδεδειγμένα αγαπά την ομάδα, αυτός που οσμίζεται ακόμη το διαφορετικό αέρα στο Αλεξάνδρειο, θα παίξει καθοριστικό ρόλο τις εξελίξεις, γιατί απλά φέτος και πόνεσε και κατάλαβε ότι δεν πρέπει να παγιωθεί η φθίνουσα πορεία της ομάδας.

Ο Γιάννης Δαμιανίδης είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο σε αυτήν την ιστορία. Παράγοντας με καταλυτική παρουσία στα διοικητικά, στρέφεται πλέον προς τον ΕΣΑΚΕ με στόχο να τον αναμορφώσει, αλλά συζητά και την ιδιότητα του διευθύνοντος συμβούλου στην ΚΑΕ Άρης. Φέτος μπήκε πρόεδρος δίχως να υπάρχει άλλη επιλογή, του χρόνου όμως δεν γίνεται να επαναληφθεί αυτό το φαινόμενο. Το κατέστησε σαφές στους συνομιλητές του και περιμένει αποτελέσματα. Το ίδιο και οι φίλοι της ομάδας, οι οποίοι αγωνιούν. Την ίδια ώρα προσπαθούν να καταλήξουν σε ένα συμπέρασμα για την αιτία που θέλει ένα από τα δύο σημαντικά τμήματα του συλλόγου να πηγαίνει καλά και το άλλο να παλεύει απέναντι στα κύματα.

Αυτή η παράδοση φαίνεται δυστυχώς να επιβεβαιώνεται.