Ευτυχώς στο μπάσκετ νικάει ο… μεγάλος

Οπότε συνέβη μόνο το δεύτερο. Η καλύτερη ομάδα, ανέβασε ρυθμό, έπαιξε πολύ καλύτερα στην επίθεση, αξιοποίησε όλο τον πάγκο του, προπονητικά και αγωνιστικά για να επιβληθεί άνετα. Φανταστείτε πόσο πληρέστερο σύνολο διαθέτουν οι κιτρινόμαυροι της Αθήνας, που μόλις στο 11’ έριξαν στο παρκέ τον Καϊμακόγλου και τον Διαμαντόπουλο δηλαδή τους πληρέστερους παίκτες τους, ενώ ο Χόμαν ήρθε και αυτός από τον πάγκο.

Ένας σπουδαίος προπονητής, ο Μπαρτζώκας, το αποδεικνύει πλέον σε υψηλότερο επίπεδο. Το αποδεικνύει διότι ο ικανός προπονητής είναι κι έξυπνος.

Κράτησε όλα τα θετικά της ομάδας, έβαλε τις δικές του πινελιές, πέρασε την φιλοσοφία του για να εμφανιστεί αυτό το υπέροχο μείγμα.

Πάνω από όλα αξιοποίησε, όπως ο Σούλης Μαρκόπουλος, το καλύτερο δίδυμο συνεργατών στην Α1, τον Νίκο Λινάρδο και τον Σωτήρη Μανωλόπουλο. Γι αυτό και το Μαρούσι ήταν η καλύτερη, πολύ καλύτερη, ομάδα. Και στον πάγκο πιο πλήρες και στο γήπεδο. Γι αυτή τη συνέχεια βεβαίως πολλά μπράβο αξίζουν την διοίκηση του συλλόγου η οποία διασφαλίζει την συνέχεια σε όλα τα επίπεδα.

Τώρα το Μαρούσι καλείται να ξεπεράσει τα όριά του, πιθανώς δε και τις επιθυμίες της Ευρωλίγκας, για να αποκλείσει την Άλμπα Βερολίνου. Κυρίως δε να αποκλείσει μία από τις πιο εμπορικές ομάδες της διοργάνωσης, με το πιο σύγχρονο γήπεδο της Ευρώπης το οποίο ειρήσθω εν παρόδω γεμίζει. Ταπεινή άποψη, ο Μπαρτζώκας και οι παίκτες του ήδη έκαναν την δουλειά τους. Βλέποντας αυτό το σύνολο στην Ευρωλίγκα θα διασκεδάσει για 10 αγώνες, θα παλέψει, αλλά δεν θα προχωρήσει. Στο Ούλεμπ καπ γιατί να μην φτάσει στο φάιναλ έιτ και να έχει μία γεμάτη χρονιά και στην Ευρώπη;

Κάπου εκεί μπαίνει ο Άρης. Σύμφωνοι τα 800.000 θα ήταν μία τεράστια ανάσα αλλά μεταξύ μας, ποιος θα τα διαχειριστεί σοφά; Ούτε καν σοφά, έστω μπασκετικά. Αυτό που είδαμε πάλι ήταν ένας Άρης που δεν πρέπει να έχει δουλέψει ούτε στο πώς να… τριπλάρεις τη μπάλα. Ένας Άρης χωρίς κανέναν πλέι μέικερ, χωρίς ψηλούς, μόνο με σημαντικές προσωπικότητες που όμως δεν φτάνουν.

Η κουβέντα πάει στο αν πρέπει να φύγει ο Ματσόν. Ο Ιταλός έδειξε πως με μικρότερα μέσα δημιουργούσε εξαιρετικές ομάδες αλλά δύο χρόνια τώρα πραγματικά κάνει πολύ καλή δουλειά φτάνοντας σε αυτό το καλοκαίρι. Ότι είναι να κάνει η διοίκηση του αυτοκράτορα, οφείλει να το πράξει τώρα. Κάποιοι φίλοι λένε πως θα έρθει ο Μάσεϊ. Μεγάλη προσθήκη. Πιο σημαντική να αποκτηθεί οργανωτής έμπειρος που πρώτη του δουλειά θα είναι να μοιράζει τη μπάλα.

Χωρίς ο γράφων να είναι ο Αρειανός, ειλικρινά ένιωσε ένα σφίξιμο στο στομάχι παρακολουθώντας τον διασυρμό της Παρασκευής, διότι ο Άρης παραμένει κεφάλαιο για το ελληνικό μπάσκετ και αποτελεί τον μοναδικό σύλλογο ικανό να αποτελέσει τον τρίτο πόλο. Όχι όμως αυτό το «κάτι» που είδαμε. Όχι με την προχειρότητα που αποκτώνται παίκτες όπως ο Στίνσον (τον είχε κόψει ο Κολοσσός), ο Μπέλσερ (ο Μπαρτζώκας ξεγέλασε πολύ κόσμο για την χρησιμότητα του Αμερικανού), ο Ντέι (ταλαντούχο παιδί αλλά ένας ψηλότερος Κλαρκ), ή με την ελπίδα ότι επειδή ο Κακιούζης, ο Χατζηβρέττας, ο Ντικούδης είναι μεγάλα ονόματα, θα νικήσουν άμα τη εμφανίσει τους.

Και μην ξεχνάει κανείς ότι το Uleb cup προσφέρει ευκαιρίες για συλλόγους όπως ο Άρης οι οποίοι υπάρχουν για να κατακτούν τίτλους, να πετύχει. Η χρονιά μόλις ξεκίνησε.