Η… ντρίπλα του Στέφενς στον Χάινκες

Οι ποδοσφαιρικές ιστορίες που συνοδεύουν τον Χουμπ Στέφενς είναι αρκετές. Βρίσκεται, άλλωστε, στους αγωνιστικούς χώρους πάνω από 40 χρόνια, ενώ εκτελεί χρέη προπονητή από το 1986, οπότε είναι λογικό να έχει γράψει την δική του ιστορία στα ευρωπαϊκά γήπεδα.

Εμείς σήμερα επιλέξαμε να σας παρουσιάσουμε ένα γεγονός που είχε για πρωταγωνιστές τον νέο τεχνικό του ΠΑΟΚ και τον φετινό πρωταθλητή Ευρώπης με την Μπάγερν Μονάχου, Γιουπ Χάινκες. Την σεζόν 1996-97, λοιπόν, η Σάλκε του Χουμπ Στέφενς στην πορεία της προς την κατάκτηση του Κυπέλλου UEFA βρήκε απέναντί της την Τενερίφη του Γιουπ Χάινκες.

Στον πρώτο ημιτελικό η Σάλκε ηττήθηκε με 1-0 και στον επαναληπτικό έψαχνε τρόπο να ξεκλειδώσει δύο φορές την άμυνα της Τενερίφης για να πάρει την πρόκριση στον μεγάλο τελικό. Λίγες ημέρες, όμως, πριν την ρεβάνς τραυματίστηκαν οι επιθετικοί Γιούρι Μέλντερ και Μάρτιν Μαξ, βάζοντας δύσκολα στον Στέφενς.

Δείτε στιγμιότυπα από την ιστορική πρόκριση της Σάλκε επί της Τενερίφης

Ο νυν τεχνικός του ΠΑΟΚ, πάντως, έκανε ντρίπλα στον Χάινκες και βρήκε τον τρόπο να διασπάσει δύο φορές την άμυνα των Ισπανών. Στο ξεκίνημα του επαναληπτικού παρέταξε την Σάλκε με μοναδικό προωθημένο τον Τσέχο μέσο, Ράντοσλαβ Λατάλ. Η γερμανική ομάδα κέρδισε πέναλτι μόλις στο 5ο λεπτό, ο Βίλμοτς, ωστόσο, που ανέλαβε την εκτέλεση δεν κατάφερε να στείλει την μπάλα στα δίχτυα, φορτώνοντας με επιπλέον άγχος τους συμπαίκτες του.

Η κίνηση ματ του Στέφενς

Στο δεύτερο ημίχρονο, όμως, ο Στέφενς, διαπιστώνοντας ότι η Τενερίφη αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο ψηλό παιχνίδι και ότι η Σάλκε υπερέχει σημαντικά του αντιπάλου της σε ύψος, δίνει εντολή στους κεντρικούς αμυντικούς της ομάδας του να προωθούνται πιο συχνά. Τελικά δικαιώθηκε στο 68′, όταν ο Γερμανός αμυντικός Τόμας Λίνκε ισοφάρισε με κεφαλιά το σκορ του πρώτου αγώνα και έστειλε το ματς στην παράταση. Εκεί άλλη μία κεφαλιά, αυτή την φορά από τον Βίλμοτς, έστειλε την Σάλκε στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

Από εκεί και πέρα όλα πήραν τον δρόμο τους. Ο ενθουσιασμός, άλλωστε, ήταν ο μεγάλος “σύμμαχος” της Σάλκε στον τελικό, με αποτέλεσμα η Ιντερ του Παλιούκα, του Τζορκαέφ, του Ζαμοράνο και του Ζανέτι να μην μπορέσει να της αντισταθεί και ο Χουμπ Στέφενς να οδηγήσει την γερμανική ομάδα στην γη της επαγγελίας.