Οι Αγγελόπουλοι τι κερδίζουν πια από τους οργανωμένους;

Άλλη μια σειρά τελικών μπάσκετ πέρασε στην ιστορία, αφήνοντας τους αδελφούς Αγγελόπουλους για μία ακόμη φορά ηττημένους. Όχι στο παρκέ, αλλά έξω απ’ αυτό. Όχι στο κομμάτι της διαιτησίας, αλλά στην κερκίδα. Ηττημένους, όχι στην κόντρα με το πράσινο στρατόπεδο εντός και εκτός παρκέ, αλλά στον “εμφύλιο”. Ηττημένους στην μάχη με τον ίδιο τον “κόσμο” της ομάδας. Και το ερώτημα είναι, τι κερδίζουν οι Αγγελόπουλοι κι ο Ολυμπιακός από την παρουσία των οργανωμένων, που πρέπει να συνεχίσει να ανέχεται την συμπεριφορά τους;

“Όλη η Ελλάδα” ήξερε πως στο τρίτο ματς στο ΣΕΦ τα ενδεχόμενα ήταν δύο: νίκη του Ολυμπιακού ή “αυθόρμητο” ντου και διακοπή του αγώνα. Νίκη του Παναθηναϊκού δεν υπήρχε στο σενάριο. Αν οι πράσινοι ήταν μπροστά, το ματς δεν θα τελείωνε.

INTIME SPORTS

Οι επίλεκτοι είχα πάρει τη θέση τους…

Μ’ αυτά στο μυαλό, πέρασα το 4οδ εκάλεπτο με το ένα μάτι στο παρκέ και το άλλο στην κερκίδα, πίσω από τον πάγκο του Παναθηναϊκού. Το ίδιο έκανα βέβαια και στον πρώτο αγώνα, όταν φαινόταν πως θα γίνει το break. Σε συζητήσεις μετά το πρώτο ματς, άκουσα πολλά καλά σχόλια για την στάση του κόσμου του Ολυμπιακού που όχι μόνο δεν έκανε επεισόδια, αλλά χειροκρότησε την ομάδα.

Η σκέψη μου τότε ήταν πως αυτήν την στάση την τήρησαν όσοι έμειναν στο γήπεδο: τα “καλόπαιδα” κι οι λοχαγοί τους είχαν ήδη αποχωρήσει απ’το γήπεδο, αφού πρώτα είχε γίνει η καθιερωμένη σύσκεψη και είχε αποφασιστεί το “δεν κάνουμε ντου, ούτε αποδοκιμάζουμε, οπότε αποχωρούμε”. Λογικό ήταν να χειροκροτήσουν αυτοί που έμειναν. Αυτοί που έχουν το ρεπερτόριο των άλλων αντιδράσεων είχαν ήδη αποχωρήσει.

Στο τρίτο ματς τα πάντα ήταν προαποφασισμένα, οπότε ήταν ηλίου φαεινότερη η “ετοιμασία”. Η σύνθεση αυτών που κάθονταν πίσω από τον πάγκο του Παναθηναϊκού άλλαζε όσο προχωρούσε η αναμέτρηση. Στο τέλος η “κινητοποίηση”ήταν εμφανής. Το πράγμα ετοιμάζονταν, οι“επίλεκτοι” είχαν πάρει την θέση τους και περίμεναν το σύνθημα και την διακοπή.

INTIME SPORTS

Οι Αγγελόπουλοι δεν τους βλέπουν;

Τους έβλεπα να ετοιμάζονται και αναρωτιόμουν, οι Αγγελόπουλοι δεν τους βλέπουν; Προφανώς και ήξεραν αυτό που ξέραμε όλοι, πως το ματς δεν θα τελειώσει αν ο Παναθηναϊκός είναι μπροστά. Προφανώς λοιπόν και τους έβλεπαν να ετοιμάζονται. Ήθελαν να τους εμποδίσουν; Κι αν ναι, μπορούσαν;

Η δική μου απάντηση στο αν ήθελαν να τους εμποδίσουν είναι καταφατική. Στα χρόνια της παρουσίας τους στον Ολυμπιακό,τα αδέλφια δεν έχουν δώσει κανένα δείγμα διάθεσης για χρησιμοποίηση του στρατού. Ίσα-ίσα, το παρελθόν των Αγγελόπουλων λέει πως έχουν περάσει περιόδους κόντρας με τα “καλόπαιδια”, περιόδους ανακωχής, αλλά ποτέ διάστημα στο οποίο οι δύο πλευρές ήταν κοντά τόσο ώστε να στοιχειωθετείται “συνεργασία” σε τέτοια θέματα.

Δεν έχει περάσει άλλωστε καιρός από την πρώτη ανοιχτή κόντρα. Ιούνιος του 2007, ο Ολυμπιακός του Γκέρσον δίνει στο ΟΑΚΑ τον πέμπτο τελικό της σειράς, την τελευταία χρονιά που αυτός διεξήχθει με παρουσία οπαδών των φιλοξενούμενων. Θυμίζω πως λίγους μήνες πριν είχαμε τα επεισόδια στην Λαυρίου και την δολοφονία του Φιλόπουλου, για να έχετε μια εικόνα του κλίματος της εποχής.

Δεν ξέρω πόσοι θυμάστε πως τότε η Θύρα7 έβγαλε ανακοίνωση με την οποία έλεγε πως δεν θα πάει στο ΟΑΚΑ, η οποία κατέληγε με το εξής υστερόγραφο: Ο «κανόνας» της ΘΥΡΑΣ 7, ειδικά σε τόσο κρίσιμα παιχνίδια είναι «Ή ΟΛΟΙ Ή ΚΑΝΕΙΣ». Εφόσον, λοιπόν, κάποιοι ΔΕΝ μας θέλουν «ΟΛΟΥΣ», ΔΕΝ θα πάει ΚΑΝΕΙΣ!». Καταλαβαίνετε πως όταν τα εισιτήρια που είχε πάρει ο Ολυμπιακός δεν ήταν πάνω από 3.000, το “όλοι” δεν εννοούσε το να πάνε στο ΟΑΚΑ όλα τα μέλη, αλλά μέλη “όλων των ειδών”.

Λίγες ώρες αργότερα, είχε ακολουθήσει δεύτερη ανακοίνωση, που έλεγε πως “η παρεξήγηση λύθηκε”, με το υστερόγραφο να αναφέρει “τελικά θα πάμε όπως πρέπει, όλοι δηλαδή”. Όπερ κι εγένετο, με τους Αγγελόπουλους μάλιστα να κάθονται στην ίδια κερκίδα. Ο Παναθηναϊκός πήρε το ματς και οι Αγγελόπουλοι κάθισαν μερικά μέτρα δίπλα σ’αυτούς που στο τέλος γέμισαν το γήπεδο με σπασμένα καθίσματα και πέταξαν μέχρι και ένα ψυγείο(!) που είχαν κουβαλήσει από τους διαδρόμους του ΟΑΚΑ.

Δεν πιστεύω πως οι Αγγελόπουλοι δεν ήθελαν και φέτος να εμποδίσουν τα επεισόδια. Ταυτόχρονα, όμως, δεν πιστεύω πως θα μπορούσαν να κάνουν και πολλά. Τίποτα δεν έχει αλλάξει από το 2007, που πρώτα υποχώρησαν και δέχθηκαν τους όρους των οργανωμένων και μετά τους παρακολούθησαν να σπάνε το ΟΑΚΑ ή από το 2010, όταν και πάλι τα καλόπαιδα είχαν διαλύσει τα πάντα και είχαν διακόψει τον τελευταίο αγώνα.

Δεν μας έχουν πείσει…

Οι Αγγελόπουλοι μπορεί όλα αυτά τα χρόνια να μην έδωσαν ποτέ δείγματα συμμαχίας με τα “τάγματα εφόδων”, αλλά δεν έχουν πείσει και ποτέ πως έχουν δυνατότητα ελέγχου. Οι οργανωμένοι άλλωστε είναι το μοναδικό κομμάτι του ελληνικού αθλητισμού που δεν δίνουν ποτέ λογαριασμό σε κανέναν. Όλοι από κάποιον ελέγχονται και κρίνονται, όλοι αντιμετωπίζουν κυρώσεις, αλλά οι οργανωμένοι, σε κάθε ομάδα, είναι οι απόλυτοι άρχοντες. Κάνουν ο,τι θέλουν, δεν απολογούνται σε κανέναν, δεν ελέγχονται παρά μόνο αν οι ίδιοι το θέλουν, με όρους που βάζουν οι ίδιοι, για διάστημα που κρατάει όσο θέλουν αυτοί.

Αποδεικνύεται άλλωστε κι από τα όσα ακούγονται στα μεγάφωνα όταν γίνονται επεισόδια. Παραινέσεις, παρακάλια, όχι εντολές κι απειλές. “Σταματήστε, υπάρχει κίνδυνος τιμωρίας, δεν υπάρχει λόγος, η ομάδα μας είναι μπροστά, σας παρακαλούμε”. Το ίδιο σκηνικό και την Τετάρτη στο ΣΕΦ. Μια ομάδα να παρακαλάει μερικές δεκάδες να βγουν από το γήπεδο κι αυτοί να μην το σκέφτονται καν. Κι η ομάδα να μην έχει κανέναν τρόπο να τους πιέσει, να προστατεύσει την προσπάθεια της ομάδας, να την γλιτώσει έστω από την σκληρή τιμωρία και ένα ενδεχόμενο -2 στο επόμενο πρωτάθλημα.

INTIME SPORTS

Οι συνθήκες ζούγκλας…

Αιχμάλωτοι οι Αγγελόπουλοι, όπως όλοι όσοι έχουν την τύχη να έχουν μεγάλη ομάδα στα χέρια τους, αλλά μαζί να έχουν και τον “υπερόχο κόσμο”. Όμως, οι άλλοι έχουν κάτι να κερδίσουν από τους οργανωμένους, ειδικά όταν υπάρχει καλή σχέση μ’ αυτούς. Έχουν κάποιο κέρδος από την παρουσία τους, παραβατική ή όχι. Οι Αγγελόπουλοι τι κερδίζουν πια από τους οργανωμένους;

Έγινε κάποιο sold-out στο ΣΕΦ φέτος και δεν το θυμάμαι; Γίνονται πια μετακινήσεις εκτός έδρας ή μαζικές εκδρομές στα Final Four και χρειάζονται τα κομάντα που θα πάνε παντού; Ποια είναι τελικώς η χρησιμότητά τους στον Ολυμπιακό των Αγγελόπουλων; Να πάνε στα 4-5 παιχνίδια που χρειάζεται πιο δυνατή κερκίδα στο ΣΕΦ; Να υποκύπτουν οι Αγγελόπουλοι, να δέχονται να πάνε οι“επίλεκτοι” στον τελικό του Κυπέλλου κι αυτοί να τα διαλύουν όλα; Και για όλα αυτά, αξίζει ο Ολυμπιακός να είναι όμηρός και έρμαιο των ορέξεών τους κάθε φορά που τα πράγματα στραβώνουν;

Κι αν στο φινάλε δεχθούμε πως χωρίς τους οργανωμένους πολλά καθίσματα θα είναι άδεια, έχει υπολογίσει κανείς πόσοι είναι αυτοί που θα ήθελαν να πάνε στο ΣΕΦ και δεν πάνε εξαιτίας των συνθηκών που δημιουργούν τα “καλόπαιδα”; Και τι είναι τελικά προτιμότερο, λιγότερα εισιτήρια και καλύτερες συνθήκες ή περισσότερα εισιτήρια και συνθήκες ζούγκλας;

INTIME SPORTS

Το “αύριο” του Ολυμπιακού…

Οι Αγγελόπουλοι έχουν πολλά να σκεφτούν, πολλές αποφάσεις να πάρουν για το μπάτζετ της επόμενες σεζόν, για συμβόλαια, αποχωρήσεις, μεταγγραφές. Θεωρώ πως μαζί μ’αυτά θα πρέπει να σκεφτούν πως δεν αξίζει να είναι έρμαιο των ορέξεων των χουλιγκάνων. Αρκεί μόνο να θυμηθούν πως στο περσινό πρωτάθλημα τα “καλόπαιδα” έσπευσαν να μπουν στο γήπεδο, να “κάνουν δική τους”την κατάκτηση της κορυφής, να βάλουν τις φάτσες τους σ’όλα τα πλάνα, σ’όλες τις πανηγυρικές φωτογραφίες. Δώδεκα μήνες μετά, τώρα που ήρθε η ήττα, διέκοψαν έναν αγώνα με το έτσι θέλω και γύρισαν την πλάτη τους στην ομάδα που πήρε δύο πρωταθλήματα Ευρώπης, χωρίς κανέναν σεβασμό και καμία αγάπη.

Στο όνομα της προσπάθειας τους, στο όνομα των παικτών και του προπονητή, στο όνομα του κόσμου που αγαπάει την ομάδα και θέλει να την βλέπει σε νίκες και σε ήττες, οι Αγγελόπουλοι οφείλουν να πουν “thanx, but no thanx”. Η τακτική τους μέχρι τώρα δεν τους απέφερε τίποτα, το μόνο που μένει είναι να γυρίσουν την πλάτη στην αρρώστια. Κι αν αυτή η κίνηση έχει κάποιο κόστος, δεν μπορώ να σκεφτώ πως θα είναι μεγαλύτερο απ’αυτό που πληρώνουν ήδη.