Να κάνει zoom in στο πρόβλημα

Η ώρα της κρίσης πλησιάζει. Το “πράσινο” επιτελείο ολοκληρώνει την προετοιμασία της παρουσίας του Γιάννη Αλαφούζου στη Νιόν της Ελβετίας το πρωί της Πέμπτης, αλλά αν θέλουμε να περιγράψουμε με πιστότητα την εικόνα στους κόλπους της ΠΑΕ ούτε διάχυτη αισιοδοξία υπάρχει, ούτε διακριτικά χαμόγελα, ούτε πολύ περισσότερο βεβαιότητα.

Εμπιστοσύνη υπάρχει, ότι θα εισπράξουν κατανόηση για τις προσπάθειες εξορθολογισμού που καταβάλλονται εδώ και ένα χρόνο. Η κατάσταση στον Παναθηναϊκό δεν είναι πολύ διαφορετική σε σχέση με αρκετές ακόμη ομάδες από ομοσπονδίες-μέλη της ΟΥΕΦΑ.

Διαφορά όμως υπάρχει. Ειδοποιός μάλιστα. Ο Παναθηναϊκός δεν αξιοποίησε την περίοδο χάριτος και προσαρμογής στις νέες οικονομικές επιταγές της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας και βέβαια τώρα τρέχει και δεν φτάνει. Ακόμη και η Μάλαγα δηλαδή κάτι έκανε τον προηγούμενο ενάμιση χρόνο, γι αυτό και δόθηκε σε κάποιους η εντύπωση ότι ήταν στο χέρι του Παναθηναϊκού η πρόκριση πέρσι το καλοκαίρι.

Για τους πράσινους όλα άρχισαν μετά τα μισά του πρωταθλήματος που τελείωσε και έχουν ακόμη δουλειά μπροστά τους. Δουλειά που δεν δείχνουν τα μέχρι σήμερα δεδομένα ότι προχωρά με ρυθμούς ικανοποιητικούς, αλλά αυτό είναι ως έναν βαθμό κατανοητό.

Αν τα μέλη της επιτροπής κάνουν zoom in, εστιάσουν πάνω στο πρόβλημα, έχουν κάθε λόγο να επιβραβεύσουν την παρούσα διοίκηση, διαπιστώνοντας τερατώδη βελτίωση σε σχέση με πέρσι τέτοια εποχή. Υπήρχε βέβαια αντίκτυπος στο αγωνιστικό κομμάτι, αλλά αυτό ουδόλως ενδιαφέρει της τρόικα της ΟΥΕΦΑ.

Αν η επιτροπή κάνει zoom in, δεν μπορεί να μην σταθεί στο γεγονός ότι στον Παναθηναϊκό σημειώνεται περιστολή εξόδων ακόμη και στο προπονητικό κέντρο, εγκαταλείποντας την Παιανία και οδηγούμενος σε μία φθηνότερη επιλογή που μάλιστα καταλήγει σε περιουσιακό στοιχείο για την ποδοσφαιρική εταιρία.

Αν η επιτροπή κάνει zoom in ασφαλώς και θα λάβει υπ’ όψιν της και τα αριθμητικά δεδομένα από την χρήση γηπεδικών εγκαταστάσεων, ότι δηλαδή ο Παναθηναϊκός έφυγε από το πολυτελές αλλά και πολυδάπανο ΟΑΚΑ και επιστρέφει στη δική του έδρα.

Τώρα θα σκεφτεί κάποιος -και δικαιολογημένα- ότι “για κάτσε ρε αδερφέ, και στο Απήλιον θα υπάρχουν και έξοδα ενοικίου-αποπληρωμής και έξοδα συντήρησης και βελτιωτικών έργων και στη Λεωφόρο τα ίδια. Θα γλυτώσει ο Παναθηναϊκός το ενοίκιο του ΟΑΚΑ, αλλά θα ρίξει λεφτά για να ξαναγίνει λειτουργική η Λεωφόρος”.

Σωστό. Έλα όμως, που για την ΟΥΕΦΑ αυτά εντάσσονται στα “καλά έξοδα”, εκείνα που ενισχύουν τις υποδομές και βελτιώνουν τους ισολογισμούς…

Αν βέβαια η επιτροπή κάνει zoom out, θα συγκεντρώσει την προσοχή της σ’ ένα εντυπωσιακό άνοιγμα, σε ιδιαίτερα αρνητικό (συνολικά) περιβάλλον και αυτό που επιτακτικά θα ζητήσει είναι τις μεγαλύτερες δυνατές ασφαλιστικές δικλείδες για την εξυπηρέτησή του και ιδιαίτερα των τρέχοντων διακανονισμών. Κι εκεί μπαίνει και το θέμα της εγγυητικής και το θέμα της χορηγίας του ΣΚΑΪ, που κάποια καλόπαιδα της ΕΠΟ έσπευσαν να παρουσιάσουν στην ΟΥΕΦΑ ως μία “μαϊμουδιά” μεταξύ “επιχειρήσεων” με κοινό ιδιοκτήτη.

Αν όλα αυτά συνέβαιναν πριν από 1,5-2 χρόνια, δεν θα συζητούσαμε καν. Ο ΠΑΟΚ με μία πώληση (του Βιεϊρίνια) ανέτρεψε τα δεδομένα και έπαιξε κανονικά στην Ευρώπη. Τότε βεβαίως η ΟΥΕΦΑ ήταν πολύ πιο ελαστική στην προσαρμογή των ομάδων στα νέα δεδομένα. Τώρα “πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι”, όπως όλες οι τρόικες – ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε.

Λογικά ίσως και την Πέμπτη θα γνωρίζουμε. Το αργότερο την Δευτέρα. Θα γνωρίζουμε δηλαδή, τι ακριβώς ζητάει η ΟΥΕΦΑ. Αν δηλαδή ζητάει διοικήσεις αποφασισμένες να ξαναφέρουν τα καράβια σε σωστή ρότα αλλά σε εύλογο χρόνο προστασίας του πρεστίζ του συλλόγου (και των διοργανώσεων της ΟΥΕΦΑ) ή ζητάει την (αγωνιστική κυρίως) συντριβή των παραβατών προς γνώση και συμμόρφωση και των υπολοίπων.

Αν υπηρετήσει τη δεύτερη παράμετρο θα πρέπει να είναι και η ίδια αποφασισμένη να βάλει πολύ βαθιά το μαχαίρι το κόκκαλο, σε συλλόγους που αποτελούν την αφρόκρεμά της και χρωστούν σε όσους μιλούν ισπανικά, ιταλικά και πάει λέγοντας.

Θα το κάνει;