“Λόγω της εμπλοκής Μαρινάκη, η πατάτα ήταν τόσο καυτή που ουδείς τολμούσε να την ακουμπήσει”
Όταν έγινε για πρώτη φορά γνωστή η είδηση, για τη σύλληψη γνωστών παραγόντων και ανθρώπων του ποδοσφαίρου που (κατά τη δικογραφία) εμπλέκονται στην υπόθεση των “στημένων” αγώνων, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκαν οι περισσότεροι ήταν το τάιμινγκ της ιστορίας. “Μα καλά, είναι τυχαίο που έσκασε τώρα το θέμα, εν μέσων νέων σκληρών μέτρων από την κυβέρνηση;” αναρωτήθηκε ο κόσμος που έχει σιχαθεί από καιρό το ποδόσφαιρο (με τους κανόνες που παίζεται στην Ελλάδα) ή δεν ασχολήθηκε ποτέ με έναν προϊόν που (στην Ελλάδα) εκφυλίστηκε. Απαξιώθηκε. Με πράξεις και μεθόδους.
Είναι δυο ξεχωριστά κομμάτια, το ποινικό κομμάτι με τα πρόσωπα που έχουν συλληφθεί και το πειθαρχικό κομμάτι εναντίον ομάδων που ενεπλάκησαν δια μέσω των συλληφθέντων. Οχτώ χρόνια μετά το κουκούλωμα της υπόθεσης με τις κασέτες της “παράγκας του Θωμά”, μέρος των οποίων δημοσιοποιήθηκαν από τις εκπομπές του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου και κατόπιν έβγαλαν αράχνες σε κάποιο συρτάρι ανακριτή, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να μπει επιτέλους το μαχαίρι στο κόκκαλο. Να ξεβρομίσει, τουλάχιστον ο ποδοσφαιρικός μας τόπος. Την ίδια επιθυμία και λαχτάρα εκτιμώ πως έχουν όλοι οι υγιώς σκεπτόμενοι ποδοσφαιρόφιλοι. Όχι οι τυφλοί οπαδοί, τα παπαγαλάκια των προέδρων και αυτοί που γουστάρουν νίκες, δόξα, κέρδη με οποιοδήποτε τρόπο και κόστος. Με άνομες πράξεις, με όρους που καταργούν την ισονομία και δικαιοσύνη στην Ελλάδα.
Στο ζουμί της υπόθεσης τώρα, μερικές σκόρπιες σκέψεις, έτσι όπως αντιλαμβάνομαι τα πράγματα: *Για το “φαινόμενο Μπέος” δεν χρειάζονται πολλά πολλά. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί και κινείται στο χώρο του ποδοσφαίρου, ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται (ως επενδυτής του ποδοσφαίρου, τρομάρα του) τα πράγματα, αποτυπώνεται μέσα σε 8-10 διαλόγους που έχουμε διαβάσει και ενδεχομένως σε πολλούς ακόμη, το περιεχόμενο των οποίων (ακόμη) δεν έχει δημοσιοποιηθεί. Όταν άκουγε όλη η Ελλάδα τον περασμένο Μάρτιο τον Μπέο να μιλάει για “52-48 και τα σπόρια στον Άρη” ή να απειλεί με τον τρόπο του για “Τσετσένους και Ρώσους”, το πράγμα κουκουλώθηκε, διότι λόγω της εμπλοκής Μαρινάκη, η πατάτα ήταν τόσο καυτή που ουδείς τολμούσε να την ακουμπήσει. Τώρα οι διάλογοι δεν είναι προϊόν υποκλοπής ή συρραφής, όπως μας είχε ζαλίσει ο λαλίστατος μεγαλομέτοχος του Ολυμπιακού Βόλου, πρώην διοικητικός παράγοντας του Ηρακλή, πρώην αφεντικό του Πανιωνίου κι ένα φεγγάρι ενδιαφερόμενος επενδυτής για την Παναχαϊκή μέσω της αποτυχημένης απόπειρας να διαλύσει τον Εθνικό Αστέρα και να τον μεταφέρει στην Πάτρα. Τώρα υπάρχει εισαγγελική παραγγελία, χάρη στην οποία το πανελλήνιο πληροφορήθηκε πόσο και μέχρι που άπλωσε τα πλοκάμια του ο μέχρι πρότινος εκπρόσωπος της Σούπερ Λίγκας στην ΕΠΟ.
*Για τον Ολυμπιακό Βόλου, δεν δέχομαι τη θεωρία, ότι είναι ομάδα-μοντέλο και ότι δεν μπορεί και δεν φταίει σε τίποτα να πληρώνει η ομάδα τις πράξεις του αφεντικού του. Εάν αποδειχθεί ότι μέσα απ’ αυτές τις πράξεις, επωφελήθηκε ο Ολυμπιακός Βόλου, θα πρέπει να υπάρξουν κυρώσεις. Οι προβλεπόμενες από τον νόμο. *Για το “φαινόμενο Ψωμιάδης” η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αρκετές οι καταδικαστικές αποφάσεις σε βάρος του, αλλά την πόρτα του Κορυδαλλού δεν την έχει διαβεί. Καλό είναι να τα θυμίζουμε που και που γιατί περνούν τα χρόνια και υπάρχει ο κίνδυνος παραγραφής (από τη μνήμη μας). Δώδεκα χρόνια “έφαγε” τον Οκτώβριο του 2002 στην αντιδικία με τον Λαλιώτη και την “κακουργηματική πλαστογραφία σε βαθμό κακουργήματος” για πλαστά έγγραφα που δημοσίευσε στην εφημερίδα “Το Όνομα” και που εμφάνιζαν τον τότε υπουργό ΠΕΧΩΔΕ να έχει πάρει μίζα για την κατασκευή του αεροδρομίου των Σπάτων. Αντί για τον Κορυδαλλό πήγε στο “Σωτηρία” και κατόπιν οι δικηγόροι του πέτυχαν να πάρουν (για λόγους υγείας) αναστολή εκτέλεση της ποινής, ενώ αργότερα η κατηγορία μετετράπη από κακούργημα σε πλημμέλημα. Να θυμίσουμε άλλη μια; Τον Σεπτέμβριο του 2009 καταδικάστηκε σε 4ετή φυλάκιση χωρίς αναστολή για εικονικά τιμολόγια ύψους 11 εκατομμυρίων ευρώ που είχαν εκδοθεί κατά τη διάρκεια της θητείας του στην ΠΑΕ ΑΕΚ (Ιούλιος 2001 – Ιανουάριος 2003). Μην ρωτάτε, αν εκτελέστηκε η ποινή.
*Οι δοσοληψίες και οι παρτίδες που είχε ο Μάκης Ψωμιάδης κατά καιρούς με πολιτικούς (βουλευτές αλλά και υπουργούς) μπορεί μερικώς να εξηγήσει την ασυλία που απολάμβανε όλα αυτά τα χρόνια. Βουλευτές τους οποίους ψηφίζει ο ελληνικός λαός, χτυπούσαν προσοχές όλα αυτά τα χρόνια μπροστά στον “Μάκαρο” στην πλατεία Κολωνακίου και τα καλοκαίρια σε αντικριστές καμπάνες στον Αστέρα Βουλιαγμένης. Για τον γιο του Σταύρο που αφέθηκε ελεύθερος, θα αποδειχθεί προσεχώς αν υπάρχει εμπλοκή. Το μέγα ερώτημα για τον υιό Ψωμιάδη αφορά στην περιουσιακή του κατάσταση. Θα είχε ενδιαφέρον και για 26χρονους που παλεύουν σήμερα με νύχια και με δόντια να συντηρηθούν, να μάθουν με τι είδους μπίζνες και με ποιο βαθμό επιχειρηματικής εξυπνάδας και διορατικότητας μπορεί κάποιος να κολυμπήσει μέσα στο χρήμα. *Ο Σοφοκλής Πιλάβιος, αν ήταν πρόεδρος σε ποδοσφαιρική ομοσπονδία άλλης χώρας, θα είχε παραιτηθεί εδώ και μέρες για λόγους ευθιξίας. Ο ανιψιός του Προέδρου της Δημοκρατίας συνεχίζει κανονικότατα να ηγείται ενός σάπιου οικοδομήματος, όπως είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο και να προκαλεί την κοινή γνώμη με τις άστοχες και καθόλου πειστικές απαντήσεις που δίνει όταν ερωτάται για την εμπλοκή του στην επίθεση. Ό,τι κι αν λέει ο κ.Πιλάβιος, καταλάβαμε πόσο υποτακτικός είναι ο πρόεδρος της ΕΠΟ απέναντι σ’ αυτό το σύστημα. Όταν ανέχεται να του μιλάει, με τόσο επαίσχυντο τρόπο ο Αχιλλέας Μπέος, ας μην ελπίζουμε ότι ο Σοφοκλής Πιλάβιος έχει την πυγμή και τη βούληση να ξηλώσει αυτό το σύστημα.
*Για τον Βαγγέλη Μαρινάκη, πέρα από το πόρισμα της κ.Παπανδρέου που έχει ζητήσει την ποινική δίωξη (μεταξύ άλλων) για “απλή συνέργεια σε εγκληματική διοργάνωση”, υπάρχει και το ηθικό μέρος. Για το οποίο δεν γίνεται κουβέντα από τα παπαγαλάκια του, που από την πρώτη στιγμή πιπιλούν την ίδια καραμέλα (“ κάτω τα χέρια από τον πρόεδρο και τον Ολυμπιακό”) σε σημείο που να μην τους ενδιαφέρει και να μην τους απασχολεί τι λέει στους διαλόγους ο πρόεδρος ή τι λένε για τον πρόεδρο οι κ.κ.Μπέος, Κανελλόπουλος. Αν στοιχειοθετείται κάτι σε βάρος του Μαρινάκη και κατ’ επέκταση του Ολυμπιακού θα φανεί στη συνέχεια. Εκείνο που θα έπρεπε όμως να ενοχλεί, να εξοργίζει τους πολυάριθμους φίλους του Ολυμπιακού, είναι η ηθική του πράγματος. Μπαίνει στα πράγματα του Ολυμπιακού και του ελληνικού ποδοσφαίρου ένας παντοδύναμος επιχειρηματίας. Με τα ωραία του λεφτά, 70,80, 100 εκατομμύρια, ιλιγγιώδες ποσό, προσπαθεί να φτιάξει και χίλια μπράβο του μια πανίσχυρη, ποιοτική, αχτύπητη ομάδα. Και αντί να περιοριστεί σ’ αυτό, πάει και μπλέκει με τον βόθρο. Γίνεται ένα μ’ αυτόν, αν θυμηθούμε τις τηλεφωνικές συνομιλίες.
Πλακώνεται με τον Σισέ στα αποδυτήρια και ακολούθως δέχεται τηλεφώνημα από τον Μπέο ότι πρέπει να μεριμνήσει για την “προστασία” των διαιτητών του ντέρμπι. Φέρεται να είναι θυμωμένος επειδή δεν “βοήθησε” ο Μάνταλος τον Ολυμπιακό στην Τούμπα. Φέρεται να ασχολείται με το πως θα σώσει τον Πανιώνιο. Και πιθανόν άλλα πολλά ακόμη που θα δημοσιοποιηθούν στην πορεία. Πριν από 8 χρόνια γίναμε αυτήκοοι μάρτυρες της ατάκας “ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδίζουν και οι υπόλοιποι να πάνε να γαμ…” Ελπίζουμε, όλοι όσοι αγαπάμε το ποδόσφαιρο, στο ξήλωμα αυτής της αρρωστημένης νοοτροπίας. Κι όσοι αγαπάμε το ποδόσφαιρο, ξέρουμε πολλοί καλά ότι οι βάσεις για να φτιάξει θα μπουν μόνο με ισονομία και δικαιοσύνη. Άλλη ευκαιρία δεν θα δοθεί…