Η αύρα της Πορτογαλίας

Σύμφωνοι, το άθλημα στην Ελλάδα παραμένει σε φάση υποανάπτυξης, αντιμετωπίζει σοβαρά διοικητικά και οικονομικά προβλήματα, η διαφθορά βασιλεύει (όπως και ο επαρχιωτισμός στη νοοτροπία), η διαιτησία ώρες-ώρες είναι εξοργιστική αλλά…μήπως ξεχνάμε κάτι;Την Εθνική ομάδα την λαμβάνει κανείς υπόψη του όταν διατυπώνει τις μηδενιστικές απόψεις του;

Αν κάνουμε ένα σύντομα φλας-μπακ και θυμηθούμε τι έλεγαν ο Οτο Ρεχάγκελ και οι διεθνείς παραμονές του Euro 2004 θα κατανοήσουμε πολλά.

Οκτώ χρόνια νωρίτερα, η ομάδα ταξίδεψε στην Πορτογαλία με μία τρομερή ανασφάλεια. Φαινόταν στις δηλώσεις και στον τρόπο που τα μέλη της αντιμετώπιζαν τις όποιες ερωτήσεις. “Στόχος μας είναι να κάνουμε αξιοπρεπείς εμφανίσεις” ήταν το μότο που επαναλάμβαναν συνεχώς οι Ελληνες διεθνείς. Λογικό, όταν στην αμέσως προηγούμενη διοργάνωση (Μούντιαλ 1994) έχεις πάει με στόχο να αντιμετωπίσεις στον…τελικό τη Βραζιλία και έχεις επιστρέψει με 10 τεμάχια στις αποσκευές.

Δείτε το τώρα. Ο Σαμαράς, ο Αβραάμ Παπαδόπουλος και τα άλλα παιδιά της ομάδας πιστεύουν στους εαυτούς τους. Δηλώνουν με θάρρος και αποφασιστικότητα ότι ξεκάθαρος στόχος της Εθνικής είναι η πρόκριση στην επόμενη φάση και οι ξένοι ακούν με προσοχή, όχι κρατώντας την κοιλιά τους από τα γέλια.

Μέσα στην πορεία των τελευταίων οκτώ χρόνων, η Εθνική ομάδα κέρδισε το σεβασμό και το δικαίωμα να την αντιμετωπίζουν ως υπολογίσιμη δύναμη. Εκτός από το μεγάλο κατόρθωμα του 2004 (που ορθώς χαρακτηρίστηκε ως η κορυφαία αθλητική έκπληξη όλων των εποχών) το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα επέδειξε και διάρκεια.

Παρόν στο Euro 2008, παρόν στο προπέρσινο Μουντιάλ, παρόν και τώρα στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας. Η αύρα της Πορτογαλίας βάζει έξτρα άνεμο στα ελληνικά πανιά, είναι και αυτό κάτι.

ΥΓ: Καλή επιτυχία στην Εθνική ομάδα διότι μία ψυχολογική ανάταση (έστω και δια της τεθλασμένης) την χρειαζόμαστε όλοι.