Πρόκριση της ΦΑνερωμέΝΗΣ!
Δεν έκαναν κάτι περισσότερο από το επαγγελματικό τους καθήκον, αλλά ο τρόπος με τον οποίο γύρισαν το παιχνίδι προσδίδει έναν τόνο ηρωισμού, “προπαραμονές” της εθνικής μας εορτής.
Το σοβαρότατο έλλειμμα ποιότητας της αντιπάλου, η αποκατάσταση της φαιδρότητας (με το συμπάθειο κιόλας), με την αντικατάσταση του (σε χειμερία νάρκη) Τζιόλη με τον Πατσατζόγλου και η εκτελεστική δεινότητα του Φάνη Γκέκα, ήταν υπεραρκετά για να ξαναφέρουν το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα σε θέση οδηγού στην αναμέτρηση και φαβορί για τη δεύτερη θέση του ομίλου που οδηγεί στα μπαράζ.
Πάντως, πληθαίνουν τα σημάδια ότι πολύ λίγα πράγματα στην εθνική είναι όπως παλιά και ο τυφλός σεβασμός των διεθνών στον πάγκο έχει πλέον υποχωρήσει, παρ’ ότι οι… παλιοσειρές έχουν περιοριστεί δραστικά. Η μεταμόρφωση του δευτέρου ημιχρόνου δεν δικαιολογείται επαρκώς με καθαρά αγωνιστικά κριτήρια και δεδομένα και σαφέστατα αποτελεί κατά βάση προϊόν αλλαγής διάθεσης των διεθνών στην επανάληψη.
Κάποιοι παράγοντες της ΕΠΟ, μετά το παιχνίδι, δήλωναν ανακουφισμένοι από την προσέλευση του κόσμου. Σαφώς δεν θα μπορούσαν να είναι ικανοποιημένοι, προφανώς όμως περίμεναν χειρότερα. Η εύκολη λύση είναι να τα ρίξουμε στον κόσμο που επιδεικνύει αγνωμοσύνη (!) και να ξανασυζητήσουμε την αναγκαιότητα έδρας στην περιφέρεια, όπου ο κόσμος διψά για ποδόσφαιρο και εθνική ομάδα.
Το καλύτερο όμως θα ήταν να κάνουν την αυτοκριτική τους, Ομοσπονδία, τεχνική ηγεσία και ποδοσφαιριστές, μήπως τελικά ανακαλύψουν και δικές τους ευθύνες για το δαιφαινόμενο πισωγύρισμα…
