Το ραβδί του Σάντος
Είναι σαφές. Ο Φερνάντο Σάντος δεν διάβασε καλά τον αγώνα και αιφνιδιάστηκε στο πρώτο μέρος. Ομως, ο καλός προπονητής δεν είναι αυτός που δεν κάνει λάθη (προφανώς ο αλάθητος άνθρωπος αναζητείται ακόμα) αλλά αυτός που φροντίζει να τα διορθώνει άμεσα και με σωστές κινήσεις.
Ο Πορτογάλος, κόντρα σ’ όλες τις αντιξοότητες του πρώτου ημιχρόνου και τα υπερβολικά (επιεικής ο όρος) σφυρίγματα του Καρμπάγιο, διέθετε την ψυχραιμία και τη διορατικότητα να αλλάξει με τις αλλαγές του τα δεδομένα του αγώνα.
Ο κινητικός, απειλητικός και ταχύτατος Σαλπιγγίδης έβγαλε τα συκώτια των αντιπάλων στόπερ και τους εξέθεσε. Και στη φάση του πολύ σημαντικού γκολ, και στη φάση του κερδισμένου πέναλτι, και στη φάση του ακυρωθέντος γκολ αυτό αποδείχθηκε περίτρανα.
Ο Φορτούνης από την πλευρά του, παρά το γεγονός ότι τέτοια παιχνίδια τα έβλεπε από την τηλεόραση μέχρι και πέρυσι, μπήκε εντελώς ακομπλεξάριστος στη μάχη και ηρέμησε το παιχνίδι της Εθνικής ανεβάζοντας κατακόρυφα την ποιότητα στην πάσα. Δύο απλές επιλογές από τον πάγκο και όμως τόσο σημαντικές για την εξέλιξη του αγώνα.
Η ψυχολογία που διαμορφώνεται πλέον στο ελληνικό στρατόπεδο, παρά την αποβολή του Παπασταθόπουλου και τον τραυματισμό του Αβραάμ Παπαδόπουλου, δεν διαφέρει σε τίποτα από αυτή που θα είχε αποκτηθεί σε περίπτωση νίκης.
Αν κόντρα στους Τσέχους περιοριστούν τα λάθη και το τεχνικό τιμ στήσει με πιο αποτελεσματικό τρόπο την ομάδα από την αρχή του ματς, τότε η Εθνική μπορεί να πάρει το παιχνίδι πλησιάζοντας την πρόκριση. Αν μη τι άλλο, η ποιότητα δεν της λείπει, ούτε και το know how για νίκες στο υψηλό επίπεδο.
ΥΓ: Στη θέση του τερματοφύλακα υπάρχει πρόβλημα. Ο Χαλκιάς έδειξε ανέτοιμος και βαρύς. Ας ελπίσουμε να μην στοιχίσει αυτό.
