Ο προβλέψιμος Ολυμπιακός και ο πεισματάρης Σόλιντ
Κατ’αρχάς αυτό που είδαμε στο ντέρμπι ονομάζεται κακοποίηση του ποδοσφαίρου και αναρωτιέμαι γιατί θριαμβολογούν οι φίλοι του αιωνίου αντιπάλου, εκτός από την μεγάλης βαθμολογικής και ψυχολογικής σημασίας πλευρά του παιχνιδιού.
Ο Παναθηναϊκός έπαιξε κλεφτοπόλεμο, μέσα στην έδρα του, κάτι που μάλλον συνιστά πισωγύρισμα για την ιστορία του συλλόγου. Σα σκέψη ήταν ευφυής από τον Ισπανό προπονητή αν το μόνο που είχε στο μυαλό του ήταν οι 3 πόντοι, αλλά από την άλλη ήταν σα να παραδέχτηκε ότι παίζει με ανώτερη ομάδα που προσπαθεί να της καταστρέψει το παιχνίδι, παρά να θέλει να επιβάλλει το δικό της ρυθμό. Η αλήθεια είναι πάντως ότι και οι δυο προπονητές είχαν στο μυαλό τους τη φυσική κατάσταση του αντιπάλου και περίμεναν να εξαντληθεί ώστε να την εκμεταλλευτούν μετά το 75. Ο Σόλιντ ατύχησε να δεχτεί πρώτος γκολ και κάπου εκεί έληξε το παιχνίδι.
Στα της ομάδας μου τώρα. Από τι να πρωτοξεκινήσω. Το θέμα δεν είναι η απομάκρυνση του Σόλιντ, μιας και πιστεύω πως οποιαδήποτε κίνηση από τον κ.Κόκκαλη θα γίνει μετά την 6η αγωνιστική του Ch.League. Ας δούμε όμως τα λάθη του Σόλιντ συνοπτικά:
1. Αυτό που μάλλον είναι ηλίου φαεινότερο δια γυμνού οφθαλμού είναι ότι οι παίκτες δεν παίζουν ΠΙΑ για τον προπονητή τους. Παίκτες χωρίς ψυχολογία, έχουν χάσει πια το μάτι του τίγρη. Αυτό που μας είχαν συνηθίσει τόσα χρόνια δηλαδή. Κακές σχέσεις στα αποδυτήρια, εγωπάθεια, οι παίκτες δεν ξέρουν πια για ποιόν παίζουν. Για τους εαυτούς τους; Για το πρόεδρο; Για τον κόσμο; Ακόμα και στη δεύτερη χρονιά του Μπάγεβιτς, τα πράγματα ήταν λιγότερο άσχημα.
2. Έλλειψη ιδεών. Παντελώς προβλέψιμος, ξέρεις ότι θα κάνει αλλαγή τον Μπόρχα στο 85 όπως πέρυσι τον Ντάνι, σπάνια θα τολμήσει να μη βάλει το Ριβάλντο ή τον Τζόρτζεβιτς, κάτι αντίστοιχο που ουσιαστικά στοίχισε στο Μπάγεβιτς, μιας και οι εφημερίδες τον ανάγκαζαν να διαλέγουν αυτές τους παίκτες και όχι αυτός. Άφαντος ο καλύτερος αμυντικός του Εuro 2004 Καψής, δεν εμπιστεύεται τον Ταραλίδη και τον Παππά, ο Μπαμπαγκίντα ενώ πέρυσι έπαιζε συνέχεια φέτος δεν έχει αγωνιστεί λεπτό. Και γιατί όχι να δοκίμαζε και κανά πιτσιρίκο όπως το Μενδρινό κτλ. Ποτέ δε δοκίμασε Μπόρχα με Κωνσταντίνου μπροστά με το Καστίγιο στη φυσική του θέση (αυτή που παίζει χρόνια ο Τζόλε).
3. Ανύπαρκτη τακτική. Θα μου πει κανείς τι προσπαθεί να παίξει ο Σόλιντ; Καλό και άγιο το 4-3-3 κύριε Σόλιντ, αλλά μάλλον υπερεκτίμησες τις δυνατότητες της ομάδας σου. Αν ερχόσουν 5 χρόνια πριν μπορεί και να έπιανε, τώρα πια δεν γίνεται. Το σύστημα αυτό είναι για παίκτες τρεχαντήρια. Είναι τόσο πεισματάρης που αν ήταν προπονητής του Εθνικού, είμαι σίγουρος πως με Τζιο και Τσάρτα πάλι 4-3-3 θα έπαιζε. Ο προπονητής της Βαλένθια είχε πει εύστοχα ότι ο Ολυμπιακός παίζει άναρχο ποδόσφαιρο. Με πιο απλά λόγια, αντί να πιάσει το νόημα του Ριβάλντο για το ¨baseball game¨ εκείνος συνέχισε χτες το ίδιο σκηνικό, να κάνουν οι αμυντικοί σέντρες στο Κωνσταντίνου μπας και γίνει καμιά στραβοκλοτσιά, λες και η άμυνα του Παναθηναϊκού φημίζεται για τα λάθη της.
4. Έλλειψη παικτών. Ο Ντομί είναι υποδεέστερος και του Βενετίδη ακόμα, ο Μάριτς πρέπει να είναι ο μοναδικός Σέρβος που δεν ξέρει να κάνει κοντρόλ και να βγάζει πάσα στα 2 μέτρα, ο Ζεβλάκοφ είναι αξιοπρεπής αλλά δε καταλαβαίνω τι παραπάνω κάνει που δε θα το έκανε και ο Πάντος (φαντάσου κατάντια!!!!), ο Νε δεν έχει παίξει λεπτό, ο Μπόρχα σε 5 λεπτά δε προλαβαίνει να δείξει τίποτα και ο Μπατιστούτα να ήταν, ο Καφές κάνει για τον ΠΑΟΚ αλλά όχι για τον Ολυμπιακό. Επίσης, ο Ολυμπιακός σε αντίθεση με όσα ακούγονται, έχει μέλλον. Και φυσικά το πρωτάθλημα δεν έχει κριθεί ακόμα. Αρκεί να καταλάβει ο Σόλιντ ότι με κάποια φρεσκαρίσματα μπορείς να διατηρήσεις το θρόνο σου, και το Γενάρη να πάρει παίκτες με προοπτική πενταετίας, στο κέντρο και στην άμυνα κυρίως.
Εν τέλει πιστεύω ότι αυτή η ήττα μόνο καλό θα κάνει στην ομάδα μου, είτε αναγκάζοντας τον Σόλιντ να αλλάξει και σύστημα και παίκτες, ή να αναγκάσει το Κόκκαλη να λάβει άλλα μέτρα. (Επίτηδες δεν αναφέρθηκα σήμερα στο κ.Κόκκαλη, γιατί είναι ξεχωριστό κεφάλαιο και θέλει πολύ εμβάθυνση). Πάντως, η άποψη μου είναι ότι μέχρι στιγμής ο Σέρα Φερέρ κερδίζει την άτυπη μάχη των πάγκων των τριών μεγάλων του κέντρου, όχι τόσο γιατί δείχνει τρομερές ποδοσφαιρικές γνώσεις, αλλά επειδή δεν είναι άτολμος, εκμεταλλεύεται ΚΑΘΕ ΠΑΙΚΤΗ προς όφελος της ομάδας και – το κυριότερο – είναι φοβερός ψυχολόγος.
Υ.Γ.1: μια επισήμανση θέλω να κάνω. Αν αυτά που άκουσα χτες από «και καλά» δημοσιογράφους είναι γνώση ποδοσφαίρου, τότε μάλλον πρέπει να αλλάξουν δουλειά, γιατί είναι επικίνδυνοι και επιεικώς άσχετοι με το άθλημα.
Υ.Γ.2: μια παράκληση στους οπαδούς του Ολυμπιακού. Λίγο σεβασμός στον πολυτιμότερο παίκτη στην ιστορία της ομάδας δε θα έβλαπτε. Καταντήσαμε να βρίζουμε τον Τζόλε. ΝΤΡΟΠΗ.
Μετά τιμής
Άγγελος Παπαεμμανουήλ
Χανιά
