Το χασμουρητό του Ντουντού και ο τελικός στη Μαδρίτη
Φεύγοντας για τη Μαδρίτη για να παρακολουθήσω τον τελικό του Champions League, αφήνω την ποδοσφαιρική Ελλάδα στις καλύτερες στιγμές της. Ναι, ξέρω θα ’θέλατε να ήσασταν στη θέση μου, αλλά για σκεφτείτε λίγο καλύτερα. Να αφήνεις τη χώρα την ημέρα του Δ.Σ. του Ολυμπιακού, όπου θα ανοίξει ο Κόκκαλης τα χαρτιά του; Να είσαι χιλιόμετρα μακριά την Παρασκευή, που έχουν σειρά οι πολυμετοχικοί, 21 Μαϊου, στην επέτειο της συνάντησης Παύλου – Τζίγκερ στο Πεντελικόν; Μιλάμε για έγκλημα, είναι σαν φεύγεις από την Οία μια ώρα πριν το ηλιοβασίλεμα, σαν να φεύγεις από το Rich πέντε λεπτά πριν έρθει ο Ρέμος.
Δεν μπορώ να καταλάβω σε τι έφταιξα και μού ’παιξε τέτοιο άσχημο παιχνίδι η μοίρα. Ο Πλατινί, βέβαια, είναι ο υπαίτιος, γιατί αν ήταν Τετάρτη ο τελικός, όπως κάθε χρόνο, τώρα θα γύριζα στην Αθήνα. Και τον τελικό θα είχα δει και θα είχα γυρίσει εγκαίρως για Σωκράτη και πολυμετοχικούς. Θα είχα χάσει βέβαια την πολυμετοχική έκρηξη αγάπης της Τρίτης, το βάπτισμα πυρός του Δημήτρη Γιαννακόπουλου και πάνω από όλα θα είχα χάσει το χασμουρητό του Ντούντου.
Η κάμερα έπιασε τον Ντούντου να χασμουριέται στο μπουθ του “Σπύρου Λούης” κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Έτσι έχω καταλάβει, πείραξε πολύ κόσμο. Από οπαδούς τους Ολυμπιακού, μέχρι τους ρεπόρτερ της ομάδας, αν φυσικά οι δεύτεροι ξεχωρίζουν από τους πρώτους. Από την ώρα που είδα το στιγμιότυπο προσπαθώ να καταλάβω που ακριβώς είναι το πρόβλημα, αλλά σόρι, δεν το βρίσκω.
Είναι λέει αρχηγός και δεν είναι συμπεριφορά αυτή. Μόνος του έγινε αρχηγός; Βρήκε κάτω το περιβραχιόνιο, δεν ήταν κανένας άλλος κοντά, οπότε είπε να το φορέσει αυτός; Κάποιοι τον έβαλαν στην τριάδα των αρχηγών, αλλά γιατί αυτό θα έπρεπε να σημαίνει κάτι γι’αυτόν, να τον αλλάξει; Εγώ πχ δεν ξυπνάω με τίποτα και για κανένα λόγο το πρωί. Αν αύριο το contra με βάλει στην θέση του Πανούτσου, έχετε την εντύπωση πως θα αρχίσω να στέλνω κείμενα πριν το ρολόι να δείξει μεσημέρι; Είσαι αυτό που είσαι, δεν θα σε αλλάξει το περιβραχιόνιο κι ο τίτλος.
Πάμε λοιπόν σε αυτό που είναι ο Ντούντου. Καταλαβαίνω τη στεναχώρια σας να τον βλέπετε να χασμουριέται, αλλά πέρα από την πλάκα, τί περιμένατε να κάνει; Να τρώει τα νύχια του; Να τραβάει τα μαλλιά του; Να έχει ασπρίσει από το άγχος αν θα βγει τρίτος ή πέμπτος; Να τραγουδάει δακρυσμένος πως “τρέμουν στ’άκουσμά σου, Ολυμπιακέ”; Αν όντως περιμένατε να τα κάνει αυτά, πού το βασίζετε;
Ποιός είναι ο πρότερος βίος του Bραζιλιάνου, που σας έκανε να έχετε απαιτήσεις να τον ενδιαφέρει; Τον Γενάρη, όντας αρχηγός του Ολυμπιακού, χωρίς να ενημερώσει κανέναν, έπαιξε τραυματίας σε φιλικό στη Βραζιλία, επιδείνωσε την κατάστασή του και απουσίασε για τέσσερις μήνες. Τί ήταν αυτό για εσάς; Ένδειξη επαγγελματισμού, υπευθυνότητας ή ενδιαφέροντος; Όταν μετά την ήττα από τον ΠΑΟΚ στο Φάληρο, ο Νικοπολίδης βγήκε μπροστά στα αποδυτήρια, είπε πως είναι ομάδα και θα φύγουν όλοι μαζί, ποιος διαφώνησε κι είπε να την κάνουν χωριστά; Πότε ακριβώς και με ποιόν τρόπο σας έδειξε ο Ντούντου πως νοιάζεται όσο εσείς;
Ο Ντούντου έκανε απλώς το αναμενόμενο, χασμουρήθηκε. Κι εσείς που διαβάζετε κι ακούτε δημοσιογράφους να τον ξεσκίζουν για το χασμουρητό, θυμηθείτε πως τα λένε οι ίδιοι άνθρωποι που από μόνοι τους πέρσι τον βάφτισαν νέο ηγέτη του Ολυμπιακού κι απόθέωσαν την απόφαση να μπει στην τριάδα των αρχηγών. Όσο δίκιο είχαν τότε, άλλο τόσο έχουν και τώρα.
