Παναθηναϊκός: The movie
Είναι κρίμα που δεν αξιοποιούμε στην Ελλάδα τρομερές αθλητικές ιστορίες. Πρόσφατα οι Αγγλοι οπτικοποίησαν τις 40 ημέρες του Μπράιαν Κλαφ στην Λιντς με την ταινία, προηγήθηκε το βιβλίο, Damned United. Της πλάκας.
Φανταστείτε αυτές τις 63 ημέρες που πέρασε ο μπασκετικός Παναθηναϊκός να τις βίωνε κάποια ομάδα από την Βρετανία. Ήδη το BBC θα προέβαλε το τρέιλερ για την μίνι σειρά η οποία καθήλωνε τον κόσμο.
Οι πράσινοι δεν νίκησαν την Χίμκι και…βγήκαν από τα ρούχα τους όπως αποτυπώθηκε στις εικόνες του Αργύρη Πεδουλάκη. Η φωτογραφία του Έλληνα κόουτς με την γραβάτα λυμένη, τα πουκάμισα να κρέμονται και ο ίδιος εν εξάλλω να τα βάζει με τους διαιτητές θα μπορούσε να αποτελέσει και την αφίσα της ταινίας για την πιο έντονη, περίεργη αλλά κι ενδιαφέρουσα μπασκετική ιστορία τους τελευταίους δύο μήνες.
Ικριώματα στο Σύνταγμα…
Μία παρέα που ξεκίνησε για να αντικαταστήσει τα μεγάλα αστέρια και απλά να μην διασυρθεί κατάφερε να πολλά περισσότερα από όσα, ειλικρινώς, περιμέναμε. Αν μάλιστα υπολογίζαμε και τις λάθος επιλογές κάποιων ξένων, δεν θα προσδοκούσαμε τίποτε περισσότερο από τον …κρότο της πτώσης. Οι…νεκρολογίες ήταν έτοιμες με τους πιο επιεικείς να θυμίζουν τις αποτυχίες της περιόδου 2003-2006, τις…ζυγές χρόνιες που οι τότε πρωταθλητές Ευρώπης αποκλείονταν νωρίς ή την περίπτωση της ΤΣΣΚΑ η οποία στην χρονιά της ανανέωσης δεν πέρασε την πρώτη φάση. Οι περισσότερο σκληροί, ζητούσαν δημόσια διαπόμπευση, ικριώματα στο Σύνταγμα και τον Ομπράντοβιτς να τραβάει τον μοχλό.
Το έβδομο αστέρι…
Αυτό που πέτυχε ο Πεδουλάκης, οι παίκτες και η διοίκηση αποτελεί ένα ακόμα αστέρι στον εξάστερο. Ένα αστέρι που δεν έρχεται από την λάμψη ενός τίτλου αλλά από το μέγεθος της προσπάθειας που κατέβαλαν όλοι για να σηκώσουν το τεράστιο άχθος ενός πρωταθλητή.
Όντως ο Πεδουλάκης χρειάστηκε να λύσει γραβάτες διότι δούλεψε όσο κάνεις άλλος προπονητής φέτος μαζεύοντας ετερόκλητα κομμάτια τα οποία έπρεπε να μετατρέψει σε σύνολο μέσα σε ημέρες. Για δοκιμάστε να συμπληρώσετε ένα παζλ με το …καλάζνικοφ να σας χαϊδεύει τα μαλλιά και τα λέμε. Καλές επιλογές Ελλήνων και κοινοτικών, αναλογικά, κακές ξένων. Διαφορετικό τελικά μπάσκετ από ότι είχαμε συνηθίσει, πιο γρήγορο, με μεγαλύτερο πλουραλισμό. Βρήκε όμως τον τρόπο να φτιάξει ομάδα και να ξέρει πια τι του χρειάζεται για την συνέχεια.
Οι παίκτες; Ο Τσαρτσαρής γύρισε σε πολύ καλό επίπεδο, ο …λοκατζής Μπράμος της αρχής έγινε πολυβολητής, ο Λάσμε που έπιανε…χειροβομβίδα όταν εκτελούσε βολές στην πρεμιέρα του έγινε Στιβ Νας σε ψυχραιμία, ο Μπανκς που ήρθε για να αναστηλώσει μία καριέρα σε κατιούσα έδειχνε τα μούσκουλά του, ο Διαμαντίδης που άρχισε να προσαρμόζεται σε κάτι διαφορετικό από ότι ήξερε, ο καθένας έχει μία δική του σπονδυλωτή ιστορία.
Ο αλήτης Παναθηναϊκός…
Σε αντίθεση με τον μεθοδικό, στιβαρό, αρχοντικό, ταλαντούχο και αλαζόνα Παναθηναϊκό μέχρι τον Ιούνιο, τον Δεκέμβριο έχουμε έναν Παναθηναϊκό πιο…αλήτη, πιο απρόβλεπτο, περισσότερο σκληρό, που έμαθε να επιβιώνει.
Τα δύσκολα πέρασαν κι έρχονται τα πιο δύσκολα. Διότι από την εξαιρετική διαδρομή των τελευταίων αγώνων δόθηκαν…δικαιώματα στον κόσμο να περιμένει κάτι περισσότερο. Ο Μπανκς ειναι πια κομμάτι της ομάδας, ο Καπόνο μπαίνει στην μάχη με συγκεκριμένο ρόλο, χρόνος υπάρχει ώστε να εμφανιστεί πανέτοιμο το σύνολο του Πεδουλάκη για τον μαραθώνιο των 14 αγώνων. Αυτό δεν σημαίνει ότι ξανάγινε φαβορί.
Ταπεινή άποψη; Αυτή η ομάδα είναι ήδη επιτυχημένη μόνο και μόνο για την αξιοπρέπεια που έδειξε και τα αποθέματα καρδιάς που αράδιασε στο παρκέ τιμώντας την φανέλα με τα έξι αστέρια. Οτιδήποτε έρθει θα είναι ένα κερασάκι.
Κανείς πάντως άνθρωπος ή οπαδός του συλλόγου δεν πρέπει να ξεχάσει ότι έζησε αυτούς τους δύο μήνες, σε μία πραγματική τρομερή ιστορία από τα χαμένα λέι απ του Άρμστρονγκ, τους μηδέν πόντους του Διαμαντίδη, τα δάκρυα και την πρόσκαιρη αποχώρηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, στα τρίποντα του Μπράμου, τις τάπες του Λάσμε, την συγκινητική στιγμή της βράβευσης του Μπατίστ και…η συνέχεια επί της οθόνης. Ποιος Κλαφ; Το θέμα είναι ποιος θα ενσάρκωνε τον Άρτζι επί της οθόνης.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Πέραν της γενικής προσέγγισης, ο Παναθηναϊκός έχασε στην έδρα της Χιμκι, πρωτίστως από τις δικές του πολλές χαμένες βολές και αυτό οφείλει να προσέξει. Αν κολλήσουν στα πραγματικά…άθλια σφυρίγματα του τελευταίου λεπτού, θα έχουν χάσει την ουσία. Και μην αρχίζουμε ότι μας κυνηγάει η Ευρωλίγκα, οι πλούσιοι Ρώσοι, οι ύπουλοι Ισπανοί και οι πονηροί Τούρκοι. Τέσσερα από τα έξι τελευταία τρόπαια ήρθαν στην Ελλάδα. Αν νομίζετε ότι αυτό συνέβη έχοντας να αντιμετωπίσουν οι σύλλογοί μας διαιτησίες…σφαγεία, τότε μπορείτε να δείτε τις ταινίες του Παπακαλιάτη χωρίς να σκουπίσετε το πάτωμα από τα γέλια.
Διαβάστε ακόμη:
Λάσμε: “Να είμαστε έτοιμοι για το Top 16”
Τα highlights των αγώνων της Πέμπτης
