Κόκε: “Αν ο Άρης είναι καλά είμαι και εγώ”

Για την απόφασή του να εκτελέσει το πέναλτι στο Αλκαζάρ: « Η αλήθεια είναι ότι υπήρχε νευρικότητα, πράγμα φυσιολογικό, καθώς ήταν σημαντικό το χρονικό σημείο που κερδίσαμε το πέναλτι. Αν δεν ευστοχούσαμε τότε θα χάνονταν και οι στόχοι μας για τη φετινή σεζόν».

Για το γκολ που δέχτηκε ο Άρης από την ΑΕΛ: «Στενοχωρήθηκα πολύ. Μέχρι εκείνο το σημείο τρέξαμε και παίξαμε καλά. Η πικρία μας ήταν μεγάλη για το γεγονός ότι δεχτήκαμε ένα γκολ σ’ ένα σημείο, που δεν είχαμε πολύ χρόνο μπροστά μας για να αντιδράσουμε. Τελικά, όμως, καταφέραμε να ισοφαρίσουμε».

Για τη συνέχεια του πρωταθλήματος: «Υπάρχουν μπροστά μας επτά αγώνες και κανένας από αυτούς δεν είναι εύκολος. Απέναντί μας έχουμε υπολογίσιμους αντίπαλους. Τα πάντα εξαρτώνται από εμάς. Θα πρέπει να βλέπουμε το κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Η Λάρισα, σύμφωνα με το πρόγραμμα που έχει κάπου θα κάνει το “στραβοπάτημα”, το οποίο θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε. Από την άλλη, όμως, καλό θα ήταν να σταματήσουμε να συγκρίνουμε τα προγράμματα των δύο ομάδων. Εμείς οφείλουμε να είμαστε σοβαροί και πρωτίστως να κερδίσουμε όλα τα παιχνίδια που έχουμε μέχρι τη λήξη του πρωταθλήματος στην έδρα μας».

Για την προσωπική του απόδοση: « Η άποψή μου είναι ότι δεν πρέπει να ασχολούμαστε τόσο με αυτό, αλλά συνολικά με την παρουσία της ομάδας. Όσο ο Άρης πηγαίνει καλά, τότε και ο Σέρχιο θα νιώθει καλά. Η αλήθεια είναι ότι η χρονιά δεν ξεκίνησε όπως θα ήθελα και ειδικά μέσα στο Χαριλάου. Τα δύο προηγούμενα χρόνια πέτυχα πάνω από δέκα γκολ τη σεζόν. Προσωπικά θα ήθελα να πετύχω φέτος πολλά περισσότερα τέρματα. Πιστεύω ότι μπορώ να τα καταφέρω γιατί δεν είναι επτά τα παιχνίδια που απομένουν, αλλά δεκατρία. Θα μείνω έξω από ένα σημαντικό παιχνίδι (με τον Θρασύβουλο) και σ’ ένα χρονικό σημείο που έχω αρχίσει και βρίσκω τον καλό μου εαυτό».

Για την βοήθεια που έχει στην επίθεση από τους Κάμπορα και Λαμπριάκο: « Είναι δύο ποδοσφαιριστές που παίζουν πιο μπροστά από μένα και σίγουρα δεν αισθάνομαι πλέον μοναξιά στην επίθεση. Αυτό μου δίνει τη δυνατότητα να παίζω λίγο πιο πίσω, σαν κρυφός κυνηγός. Έτσι, από τα πόδια μου περνάνε περισσότερες μπαλιές, πασάρω πιο πολύ και πιστεύω ότι με αυτό τον τρόπο μπορώ και να πετύχω περισσότερα γκολ. Τώρα νιώθω πιο απελευθερωμένος».

Για την συμπαράσταση από τον κόσμο: « Πιστεύω ότι οι φίλαθλοι του Άρη έχουν καταλάβει πόσο πολύ τους αγαπάω. Ένας ποδοσφαιριστής όταν δεν νιώθει καλά κοιτάει να αλλάξει περιβάλλον. Εγώ αντίθετα έχω δεθεί μαζί τους και είμαι εδώ γιατί τους αγαπώ. Θέλω να πω ότι κάθε φορά που διαβάζω στον υπολογιστή μου τα μηνύματα που έχουν γράψει για μένα, δακρύζω».