Σχορτσανίτης: “Να φανούμε αντάξιοι της ιστορίας του Παναθηναϊκού”

Αναλυτικά όσα δήλωσε στον “Επενδυτή”:

Για τους περισσότερους, η χρονιά που φεύγει ήταν πολύ ζόρικη. Για σένα όμως ήταν από τις καλύτερες…

Ναι, ήταν πολύ καλή. Τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο, αλλά και σε ότι αφορά το μπάσκετ. Παντρεύτηκα, έγινα πατέρας και θεωρώ ότι αυτό ήταν το σπουδαιότερο που μπορούσε να μου συμβεί. Είχε και τα προβλήματά της, λόγω τραυματισμών, άλλα, δόξα τω Θεώ, ήταν πολύ καλή χρονιά και μακάρι να είναι έτσι και η επόμενη.

Είχες σκεφτεί ποτέ μια μεταγραφή στον Παναθηναϊκό, είχε υπάρξει ποτέ παλιότερα επαφή; Γιατί ένα από τα αγαπημένα μπασκετικά «αν» ήταν αυτό της ενδεχόμενης συνεργασίας σου με τον Ομπράντοβιτς…

Ο κόουτς Ομπράντοβιτς ένας από τους μεγαλύτερους προπονητές που έχουν περάσει. Πέτυχε τρομερά πράγματα στον Παναθηναϊκό και όλοι οι παίκτες που έχουν παίξει στην Ελλάδα έχουν σκεφτεί πώς θα ήταν να συνεργαστούν με το team του και τον Παναθηναϊκό. Βέβαια, προσέγγιση από την ομάδα, πέρα από πέρυσι, δεν υπήρχε. Υπήρχαν αυτά τα «γύρω-γύρω», σχόλια, συζητήσεις, ψίθυροι, αλλά, όχι, δεν υπήρξε επαφή παλιότερα. Μπορώ να πω όμως ότι πρώτη φορά με προσέγγισαν με τέτοιο τρόπο και τόσο άμεσα και με δεδομένο ότι ήθελα να γυρίσω για οικογενειακούς λόγους, αυτή ήταν η κατάλληλη στιγμή.

Το ότι θα στεναχωρήσεις παλιούς φίλους, επιστρέφοντας ως αντίπαλος στο ΣΕΦ, σε απασχόλησε ή ο μοναδικός ενδοιασμός σου ήταν, όντως, η υποδοχή σου στο ΟΑΚΑ;

Πάνω απ’ όλα είναι το πώς θα αντιληφθεί το κοινό στο δικό σου γήπεδο την παρουσία σου. Γιατί, στην τελική, θα ήταν και λίγο περίεργο να σε βρίζουν και από τη μία πλευρά, να σε βρίζουν και από την άλλη…

Και «κερατάς» και…

Ναι, αυτό (γέλια)… Πάντως, το ότι έχω καλή αντιμετώπιση από τον κόσμο, δε σημαίνει ότι θα ακολουθήσει χαλαρότητα. Καταλαβαίνω ότι ακόμη βρίσκομαι κάτω από ένα… μικροσκόπιο και πρέπει να προσπαθώ πολύ σε κάθε παιχνίδι για να αποδείξω για ποιο λόγο βρέθηκα εδώ και ποιος είναι ο ρόλος που έχω.

Για το φετινό Παναθηναϊκό, τι θεωρείς αποτυχία;

Είναι μια ομάδα που έχει μάθει να πρωταγωνιστεί και το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε να δουλεύουμε για να φανούμε αντάξιοι της ιστορίας της.

Αφού δε συζητάς για αποτυχία, προφανώς, αρνείσαι και την ετικέτα του «αουτσάιντερ», τουλάχιστον στην Ελλάδα…

Δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα. Δεν υπάρχουν οι λέξεις «φαβορί», «αουτσάιντερ», όλα αυτά αποδεικνύονται. Αυτό που υπάρχει είναι διαρκής προσπάθεια για να βγάλεις το καλύτερο σου εαυτό.

Δηλαδή, μεγαλύτεροι «αντίπαλοι» σας είναι η ίδια σας η φανέλα και η έλλειψη ομοιογένειας;

Η φανέλα δεν πρέπει να είναι βάρος. Πρέπει να θυμόμαστε τι έχει πετύχει και να την εκπροσωπούμε κι εμείς με τον καλύτερο τρόπο σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η ομάδα είναι τελείως καινούρια, αλλά ο Δημήτρης (Διαμαντίδης) και ο Κώστας (Τσαρτσαρής), που είναι και οι μόνοι παλιοί, μας βοηθούν να καταλάβουμε τι σημαίνει να βρισκόμαστε εδώ, τι ευθύνες μας συνοδεύουν. Κυρίως όμως μας βοηθούν να ανταπεξέλθουμε σε όλο αυτό και να είμαστε πιο δυνατοί σε κάθε παιχνίδι. Η ομοιογένεια έρχεται με τον καιρό: με τις προπονήσεις, τις νίκες, τις ήττες.

Μιας και το λες, παρατήρησα ότι έκανες δηλώσεις μετά και από δύο -δύσκολες στη διαχείριση- ήττες. Δείγμα των ευθυνών που έχεις αναλάβει;

Μου ζητήθηκε από την ομάδα να βγω να μιλήσω μετά από αυτήν την ήττα και φυσικά το έκανα…

Μιλάς για το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό ή με τον Ίκαρο;

Όχι, και για τα δύο…

Σε βρήκαν «καλό»…

(γέλια) Εντάξει, σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν υπάρχει επιλογή. Βέβαια κι εγώ προτιμώ να βγω και να μιλήσω σε κάποια δύσκολη στιγμή. Μετά από νίκες, είναι όλοι χαρούμενοι. Στις ήττες και όταν το κεφάλι είναι κατεβασμένο, πρέπει κάποιος να βγαίνει και να μιλά.

Η αδυναμία που έχεις στον Διαμαντίδη δεν κρυβόταν όσο ήσαστε αντίπαλοι. Στον Ολυμπιακό, που βρισκόσουν για πέντε χρόνια, υπάρχει σήμερα κάτι παρόμοιο;

Με τον Κώστα Παπανικολάου, που ήμασταν μαζί στο δωμάτιο, και είναι και πάρα πολύ καλό παιδί…

Και είναι σε οργιώδη κατάσταση…

Όντως. Και αυτός και ο Κώστας Σλούκας είναι παρά πολύ καλοί χαρακτήρες και, απ’ ότι φαίνεται, θα γίνουν και πολύ μεγάλοι παίκτες. Τώρα, η αδυναμία μου στο Δημήτρη οφείλεται στο ότι τον γνώρισα στα 15 μου. Με είχε πλησιάσει, με είχε βοηθήσει όταν ήμουν στον Ηρακλή και δεν πιστεύω ότι θα μπορούσα να έχω ποτέ μου καλύτερο συμπαίκτη.

Έχεις παραδεχθεί ότι υπήρξες «τελείως αυτοκαταστροφικός». Τώρα που όλα αυτά έχουν μείνει πίσω, θες να μιλήσεις για αυτές τις καταστάσεις;

Απλώς, δεν έκανα καλά βασικά πράγματα, δε λειτουργούσα σαν επαγγελματίας. Το πρόβλημα ήταν τα ωράρια και η διατροφή. Δεν χειρίστηκα την κατάσταση, όπως θα έπρεπε να κάνει κάποιος σε αυτό το αγωνιστικό επίπεδο, και αυτό αποδείχθηκε καταστροφικό. Δεν μ’ αρέσει, όμως, να μένω στο παρελθόν. Θέλω να προχωράω μπροστά και αυτό προσπαθώ με τη βοήθεια της οικογένειας μου και με τον Παναθηναϊκό στον οποίο αγωνίζομαι τώρα…

Η παρουσία της συζύγου σου αποδεικνύεται καταλυτική στην καριέρα σου…

Με την Ειρήνη είμαστε αρκετό καιρό μαζί, είχαμε τα «πάνω – κάτω», αλλά σημασία για μένα είχε ότι τα πηγαίναμε πολύ καλά από την πρώτη μέρα. Τώρα, κάθε μέρα, είναι ακόμη καλύτερη, πιο εντυπωσιακή, κάτι νέο γίνεται, και αυτό οφείλεται κυρίως στον γιο μας, τον Μάξιμο…

«Χαζομπαμπάς»;

«Χαζομπαμπάς», όχι! Ο γιος μου είναι «μπαμπάκιας» (γέλια). Όχι, εντάξει, αυτό είναι το «κέντρο» μου. Η οικογένεια μου με βοηθά να μείνω πιο συγκεντρωμένος, να είμαι πιο σίγουρος, να κάνω πιο σταθερά βήματα. Τη γυναίκα μου την αγαπώ όσο τίποτα άλλο στον κόσμο, είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που κατάφερα να φτάσω σε αυτό το σημείο και ελπίζω, και το πιστεύω, ότι θα συνεχιστεί έτσι.

Το Ισραήλ ήταν για σένα τόπος αναγέννησης; Έφυγες «παιδί» και γύρισες… οικογενειάρχης;

Είχα την ευκαιρία να βγω λίγο έξω, να φύγω, όχι από την πίεση, αλλά από τις ιστορίες που ακολουθούσαν το όνομά μου εδώ, τις «σκιές», κι έτσι να καταφέρω να κάνω κάτι καινούριο, κάτι διαφορετικό, να δείξω στον κόσμο ότι κάνω βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση και ότι έχω αποκτήσει μια σταθερότητα. Ότι έχω αφήσει πίσω τις αυτοκαταστροφικές τάσεις μου. Η Μακάμπι μου έδωσε την ευκαιρία να το αποδείξω αυτό, με βοήθησε πολύ. Ο κόουτς Μπλατ και όλο το team βρέθηκαν δίπλα μου από την πρώτη στιγμή για να με στηρίξουν για να κάνω το καλύτερο δυνατό για την ομάδα και να αποδώσω σε υψηλό επίπεδο.

Πιστεύεις το δικό σου μέλλον στην Εθνική ομάδα είναι αλληλένδετο με το όνομα του νέου προπονητή της;

Υπάρχουν πάρα πολλά σενάρια, αλλά δεν έχουν σημασία αυτά για μένα. Άμα με καλέσει η Εθνική το καλοκαίρι, θα βρίσκομαι κοντά της για να βοηθήσω, να εκπροσωπήσω την Ελλάδα στο Ευρωμπάσκετ και να κάνουμε το καλύτερο δυνατό ως σύνολο. Τα τελευταία δύο χρόνια δεν είχα την ευκαιρία να βρίσκομαι μαζί με την ομάδα, λόγω των προβλημάτων με την εγκυμοσύνη της γυναίκας μου και ενός τραυματισμού που είχα μέσα στη χρονιά και αναγκάστηκα να χειρουργηθώ. Από εκεί και πέρα, αν με χρειαστεί η Εθνική, οποιαδήποτε στιγμή, θα βρίσκομαι εκεί.

Άρα, δεν αγχώνεσαι…

Πιστεύω ότι θα γίνει η σωστή επιλογή, βάσει των συνθηκών. Θα βρουν το σωστό όνομα για τον πάγκο της.

Το… Ντέιβιντ είναι σωστό όνομα;

Ε, άμα τον λένε Μπλατ, καλύτερα να το σκεφτούμε… Όχι, εντάξει, είναι ένας πολύ καλός προπονητής, έξυπνος και επικοινωνιακός άνθρωπος και πιστεύω πως μετά από τη θητεία του στον πάγκο της Ρωσίας, θα ήταν μια πολύ καλή επιλογή. Βέβαια, περιμένουμε και θα δούμε…

Με τον κόουτς Πεδουλάκη, πώς τα πάτε;

Είναι μια καινούρια συνεργασία, δεν υπάρχουν προβλήματα γενικά. Εγώ, παλιότερα, είχα προβλήματα με τους προπονητές μου, αλλά τώρα πιστεύω ότι ο παίκτης πρέπει να καταφέρει να μπει στη φιλοσοφία του προπονητή και να κάνει ότι του ζητηθεί μέσα στο γήπεδο. Οτιδήποτε άλλο, δεν βοηθά την ομάδα να προχωρήσει ως σύνολο, κάνει ζημιά.

Γενικά, είσαι υπέρ των Ελλήνων προπονητών;

Η Ελλάδα τους χρειάζεται τους καλούς Έλληνες προπονητές για να εξελιχθεί και ο τρόπος προπόνησης των παιδιών και ο τρόπος παιχνιδιού της Εθνικής και των ελληνικών ομάδων.

Αυτό που κωδικοποιημένα αποκαλούμε «κρίση» έχει αγγίξει το δικό σου περίγυρο;

Καταλαβαίνω από το κοντινό μου περιβάλλον πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα. Βλέπω τους φίλους μου να προσπαθούν κάθε μέρα να βγάλουν άκρη με ότι συμβαίνει στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή. Αλλά το σημαντικό είναι ότι δεν έχουν εγκαταλείψει σε καμία περίπτωση τις προσπάθειες, κάθε μέρα κάνουν το καλύτερο δυνατό και νομίζω ότι έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση. Βέβαια, τα προβλήματα υπάρχουν, όμως ελπίζω να λυθούν σύντομα για να βοηθηθεί η Ελλάδα, ο κόσμος, και να φύγουμε από αυτήν την «κατηφόρα» που έχουμε πάρει.

Μπορώ να σε ρωτήσω για τον τρόπο με τον οποίο αντέδρασες στις προσβολές που δέχτηκες πρόσφατα; Είχες ανάγκη να πεις ποιος είσαι;

Όχι, όχι, δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Απλώς, ξαφνιάστηκα λίγο όταν τέθηκε το θέμα. Βέβαια, κάποια στιγμή, το υπέθεσα ότι μελλοντικά θα προέκυπτε κάποια αναφορά στο πρόσωπό μου. Έτσι όπως πήγαινε το πράγμα, θα γινόταν και κάτι τέτοιο, αλλά, προσωπικά, δεν αισθάνθηκα ποτέ την ανάγκη να αποδείξω ποια είναι η εθνικότητά μου. Μεγάλωσα στην Ελλάδα με σωστές αξίες που έχει κάθε ελληνική οικογένεια. Τώρα, δεν μπορώ να πω ότι όταν τ’ άκουσα εκνευρίστηκα, ούτε ότι θέλησα να προκαλέσω καυγά. Δεν είχε νόημα για μένα, δεν είχε βάση… Θα μπορούσα να πω ότι στενοχωρήθηκα, κιόλας, αλλά, εντάξει, δεν στενοχωρήθηκα…

Όμως, με το πρόσωπο σου ταυτίζονται, ενδεχομένως, πολλά παιδιά διαφυλετικών γάμων, παιδιά μεταναστών. Δεν είναι απαραίτητα μόνο προσωπικό το ζήτημα…

Ισχύει αυτό, το καταλαβαίνω ότι ίσως βαραίνει πολλούς ανθρώπους. Από τη δικιά μου πλευρά, θα μπορούσα να απαντήσω, αλλά δεν θέλω να δημιουργήσω θέμα και να βάλω μια τέτοια κατάσταση στο μπάσκετ. Εμένα το μπάσκετ με έχει βοηθήσει να γίνω καλύτερος άνθρωπος και με βοηθά να ζήσω την οικογένειά μου, επομένως δεν μπορώ να μπω σε μια τέτοια αντιπαράθεση με όποια άτομα είναι απέναντι και να τους βάλω σε αυτόν τον χώρο. Πάντα θα υπάρχουν κάποιες απόψεις στον κόσμο, θα υπάρχουν κάποιοι που σκέφτονται με τελείως διαφορετικό τρόπο. Αυτό που θα μπορούσαμε να δούμε είναι ότι ορισμένες συμπεριφορές θα τις αντιμετώπιζαν κάποια στιγμή και οι Έλληνες. Γιατί υπάρχει μια «σκάλα» που απλώς ανεβαίνει και πηγαίνει σε πιο extreme καταστάσεις, ανάλογα με το τι δεν αρέσει. Όπως είπα, πάντα θα υπάρχουν αυτές οι απόψεις, αλλά το πρόβλημα είναι ότι βρίσκουν ακροατήριο και υπάρχει πάρα πολύς κόσμος που συμφωνεί με αυτές…

Το πιστεύεις αυτό;

Υπάρχει δημοκρατία εδώ και, μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, φάνηκε ότι οι απόψεις αυτές στέκουν.

Υπάρχει και η φτωχοποίηση…

Σωστό κι αυτό.

Εσύ, με την πολιτική ασχολείσαι;

Δεν μπορώ να πω ότι έχω ασχοληθεί πολύ. Η οικογένεια μου όμως ασχολείται αρκετά και υπάρχουν συχνά σχετικές συζητήσεις, γιατί συνήθως τα μέλη της ψηφίζουν διαφορετικά κόμματα, αλλά εγώ προσωπικά δεν το έχω ψάξει ιδιαίτερα.

Παλιότερα, είχες «θέματα» με το χρώμα σου;

Αυτά είναι πράγματα που έχουν συμβεί σε μικρότερες ηλικίες, αλλά δεν μπορείς να κατηγορήσεις παιδιά για ένα άσχημο σχόλιο ή κάτι τέτοιο. Τα παιδιά μιμούνται συμπεριφορές. Βέβαια, εκείνη την περίοδο, ως παιδί, δεν είναι εύκολο να το σκεφτείς έτσι. Όμως, είχα και πάρα πολλούς φίλους σε μικρές ηλικίες, έχω καλές αναμνήσεις. Και η μεγαλύτερη τιμή ήταν, φυσικά, τότε, που με κάλεσαν για πρώτη φορά στα κλιμάκια της Εθνικής.