Και βγήκαν όλοι νικητές και χάσαμε όλοι οι άλλοι
Ένας προπονητής οφείλει να σκέφτεται πολύ διαφορετικά από τον ποδοσφαιριστή ή τον φίλαθλο. Την ίδια ώρα, λοιπόν, που οι παίκτες του βγάζοντας από πάνω τους το αγκάθι της Λετονίας, περίμεναν τον αντίπαλό τους στους αγώνες μπαράζ και οι φίλαθλοι πόνταραν χωρίς δεύτερη σκέψη στη μοναδική επιλογή που είχαν στον ΟΠΑΠ, δηλαδή νίκη της εθνικής επί του Λουξεμβούργου με δύο γκολ χάντικαπ, στο μυαλό του Ότο Ρεχάγκελ στριφογύριζε η εκτός έδρας νίκη των Λουξεμβούργιων επί της Ελβετίας και το τελευταίο που ήθελε ήταν να το ζήσει στην καμπούρα του.
Έτσι σ’ ένα ματς που προαναγγέλθηκε ως παιχνίδι πολλών αλλαγών και εκπλήξεων, ο Γερμανός όχι μόνο επανέφερε τους Κυργιάκο και Αβραάμ Παπαδόπουλο στο κέντρο άμυνας, αλλά διατήρησε και όλους τους βασικούς στο σχήμα πλην Κατσουράνη (ήταν στο όριο των καρτών και με μία κίτρινη θα έχανε αγώνα στα μπαράζ).
Οι εκπλήξεις Ρεχάγκελ περιορίστηκαν στη συμμετοχή του Σηφάκη αντί του Τζόρβα και στην αλλαγή του συστήματος σε 4-4-2, γιατί 4-3-3 με τον Καραγκούνη σε πτέρυγα δεν υφίσταται…
Α, έκπληξη ήταν ότι και στο 2-0 και όχι πριν συμπληρωθούν 80 λεπτά παιχνιδιού, χρησιμοποίησε επίσης και τον Σωτήρη Νίνη, που συνήθως συμπλήρωνε τις αποστολές, παραμένοντας ακόμη και εκτός 18άδας στην πλειονότητα των αγώνων.
Τελικά δίκιο είχε και ο Ρεχάγκελ που ήθελε να «κλειδώσει» το παιχνίδι από παντού, δίκιο είχαν και οι διεθνείς αφού με δύο στημένα σ’ ένα ολόκληρο 45λεπτο κατάφεραν να προηγούνται με 2-0 και να βρονταρμενίζουν στην επανάληψη και άδικο είχαν όσοι περίμεναν κάτι περισσότερο από το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, πολλώ δε μάλλον αν πόνταραν κιόλας σ’ αυτό.
Ας περιμένουμε λοιπόν την κλήρωση της Δευτέρας, στην οποία είμαστε οριστικά στους ισχυρούς, αλλά με ανίσχυρους την Ουκρανία, το Έιρε των Τραπατόνι και Ταρντέλι που δηλώνουν ανοικτά ότι μας προτιμούν, τη Βοσνία και την Σλοβενία.
Και στο διεθνές ποδόσφαιρο δεν βασιλεύει πάντα ο νόμος της ζούγκλας, δηλαδή ο νόμος του ισχυρού. Διαφορετικά δεν θα είχαμε πάει και την μοναδική μας φορά σε Μουντιάλ…
