Η μέση οδός
Αν και οι ομάδες τους είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο και ο έλεγχος είναι ασφυκτικός σε αντίθεση με την Ελλάδα και άλλα ξέφραγα αμπέλια, οι φίλοι μας οι Άγγλοι επιμένουν να υποστηρίζουν ότι το ποδόσφαιρο είναι μια «losing business» (επιζήμια επιχειρηματική ενασχόληση).
Τα πράγματα στον πολυμετοχικό Παναθηναϊκό είναι ξεκάθαρα αρκετό καιρό τώρα, απλώς οι μέτοχοι κρυμμένοι πίσω από ακραίες επιχειρηματολογίες, οχυρώνονται στα δύο άκρα και επιχειρούν να εξαντλήσουν όλα τους τα πυρομαχικά πριν δεχθούν να συζητήσουν για τη μέση οδό.
Γιατί μέση οδός υπάρχει και είναι αυτή που οφείλουν να αναγνωρίσουν ως τον ασφαλέστερο δρόμο (για να μην πούμε μονόδρομο). Ο Παναθηναϊκός οφείλει και μπορεί να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα (και της διεθνούς οικονομικής ύφεσης και των περιορισμών που επιβάλλει το financial play της ΟΥΕΦΑ), ώστε το 2013 να υπακούει στους όρους με τους οποίους θα διεξάγεται πλέον το παιχνίδι.
Θέλουν έναν Παναθηναϊκό τον οποίο θα πριμοδοτούν με 10 εκατομμύρια ευρώ ετησίως (σενάριο καθ’ όλα σύμφωνο με τα 30 μάξιμουμ που δέχεται ως περιορισμό η ΟΥΕΦΑ σε ορίζοντα τριετίας); Φαντάζομαι ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποτελεί πρόβλημα για κανέναν τους στον βαθμό συμμετοχής στο μερίδιο που τους αναλογεί.
Ούτε καν για τον Γιάννη Βαρδινογιάννη στον οποίο αναλογούν 5,7 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, ποσό αισθητά μικρότερο από εκείνα που ως μοναδικός ιδιοκτήτης υποχρεώθηκε στο παρελθόν να πληρώσει.
Θα μπορούσε μάλιστα η συμμετοχή του προέδρου του διοικητικού σχήματος να είναι κατά τι μεγαλύτερη αναπροσαρμόζοντας έτσι το μερίδιό του στο μετοχικό σχήμα στη διάρκεια της θητείας του.
Σαφές είναι το ερώτημα. Εκτός κι αν κάποιος πιστεύει ότι ο Παναθηναϊκός μπορεί να μετεξελιχθεί σε μια κερδοφόρα επιχείρηση ή «ίσα βάρκα, ίσα νερά» και ταυτόχρονα να πρωταγωνιστεί στην Ελλάδα, κάνοντας μικρά έστω, αλλά σταθερά, βήματα προόδου στην Ευρώπη.
Αν υπάρχει τέτοιος και περιορίζει το τεράστιο χάρισμα που απλόχερα του προσφέρθηκε, εντός των ελληνικών συνόρων, αντί να διοικεί ποδοσφαιρικούς κολοσσούς με υπερπολλαπλάσια έσοδα (και χρέη) τότε εγκληματεί κατά του ίδιου του του εαυτού και ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να τον αρπάξει πάραυτα πριν το μετανιώσει…
Για να επανέλθουμε όμως στο ερώτημα, εάν οι μέτοχοι αποφασίσουν να το απαντήσουν, τότε θα μπορούμε να μιλήσουμε για τον υποψήφιο πρόεδρο. Και τότε θα το απευθύνουμε κατ’ αρχάς στον Νικόλα Πατέρα. Μπορεί; Θέλει; Οφείλει να τοποθετηθεί. Και μάλιστα άμεσα. Ακολούθως θα πρέπει να τεθεί στους υποψηφίους διαδόχους. Αυτός που θα γνέψει καταφατικά και αποφασιστικά, θα καθίσει στον προεδρικό θώκο.
