Ο συμπαίκτης του Scoonie Penn που έσπασε τα κοντέρ στο ΝΒΑ

Ο
Μichael Redd και ο Scoonie Penn υπήρξαν κάποτε συμπαίκτες. Αν αναρωτιέστε για ποιον Penn μιλάμε δεν χρειάζεται να πονοκεφαλιάζετε άλλο. Στονπλέι μέικερ του Ολυμπιακού αναφερόμαστε. Βέβαια από την εποχή που οι δυο τους έπαιζαν μαζί στο
Ohio State έχουν περάσει αρκετά χρονάκια (για την ακρίβεια 8) και όπως μπορεί να καταλάβει κανείς η εξέλιξή τους ήταν λίγο διαφορετική.

Την ώρα που ο Penn ετοιμαζόταν για το παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον Μακεδονικό και προφανώς βρισκόταν στο κρεβάτι του (ξημερώματα γαρ) ο Redd φόρτωνε με πόντους (μα πολλούς πόντους) το καλάθι των Jazz στο ΝΒΑ. Στους 57 σταμάτησε ο αθεόφοβος και όμως δεν κατάφερε να σπρώξει τους Bucks προς τη νίκη. Πάντως το όνομά του το έγραψε και με το παραπάνω στα κιτάπια της μπασκετικής ιστορίας της φετινής σεζόν στο ΝΒΑ αφού έγινε ο πρώτος που έσπασε το φράγμα των 50 πόντων.

Στο κολλέγιο ο Redd κατάφερε να ξεχωρίσει με το καλό του σουτ. Εκανε καταπληκτική πρώτη χρονιά στο Ohio με μέσο όρο 21,9 πόντους και συγκέντρωσε πάνω του τα βλέμματα των ειδικών και φυσικά των ιθυνόντων του ΝΒΑ. Συνέχισε το ίδιο καλά αν και όχι τόσο παραγωγικά και πριν πάρει το πτυχίο του υπέκυψε στον πειρασμό του draft το 2000. Τον επέλεξαν οι Bucks του Milwaukee στο δεύτερο γύρο και τον έβαλαν να παλέψει με τα θηρία. Toν Ray Allen, τον Glenn Robinson και του Sam Cassell. Τα πράγματα ήταν ζορικά γι’ αυτόν τον νεαρό από το Columpus καθώς ήξερε ότι δεν θα έβρισκε πολύ χρόνο συμμετοχής. Την πρώτη χρονιά έπαιξε όλα και όλα 6 ματς. Αλλά μάθαινε, γιατί ως γνωστόν, κοντά στους καλύτερους πάντα μαθαίνεις.

Tη 2η χρονιά κέρδισε περισσότερο χρόνο συμμετοχής και ξαφνικά ο μέσος όρος του στο σκοράρισμα έγινε διψήφιος (11,1). Αυτό θα πει αλματώδης εξέλιξη. Από τους 2,2 στους 11,1. Ο άνθρωπος που τον πίστεψε πολύ ήταν ο George Karl ο οποίος του χάρισε εμπιστοσύνη και τον έριχνε ολοένα και περισσότερο στα βαθιά. Από τη σεζόν 2002-03 και μετά το νερό μπήκε στο αυλάκι. O Redd έγινε βασικός, σκόραρε κατά βούληση (15.1) ενώ στα τρίποντα είχε ένα από τα πιο ψηλά ποσοστά στο ΝΒΑ με 43.8%.

Όταν ο Ray Allen έφυγε για άλλες πολιτείες (Seattle) ο Redd έγινε πραγματικός άντρας. Κατάλαβε ότι πλέον θα αποτελούσε το βαρύ πυροβολικό των Bucks με αποτέλεσμα ο μέσος όρος του να εκτιναχθεί στο 21,7 και να συγκινήσει ιδιαίτερα τους προπονητές που τον διάλεξαν για το All Star Game (πάνω από το LeBron James) που είναι και το μοναδικό του μέχρι στιγμής. Εν τω μεταξύ στο τέλος εκείνης της περιόδου οι Mavericks επιχείρησαν να το δελεάσουν αλλά μετά από ένα μίνι σήριαλ ο Redd έμεινε κάτοικος Milwaukee. Ολοι βλέπετε ήθελαν στην ομάδα τους τον τύπο που μπορεί να βάλει 8 τρίποντα σε μία περίοδο (το έκανε και αυτό κόντρα στους Rockets το 2002).

Βέβαια, όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, πίσω από αυτόν τον μεγάλο σουτέρ κρύβεται ένα σημαντικό μυστικό. Οι αμυντικοί πιστεύουν ότι είναι αριστερόχειρας και του αφήνουν ελεύθερη τη δεξιά ντρίπλα. Όμως ο Redd είναι καλύτερος με το δεξί με αποτέλεσμα η τακτική αυτών που τον μαρκάρουν να αποδεικνύεται λαθεμένη. «Αυτό που μου αρέσει να κάνω είναι να πηγαίνω δεξιά και όταν σουτάρω, να το κάνω από μακριά. Αλλά από πολύ μακριά» είχε πει σε μία από τις συνεντεύξεις του.

Το Σάββατο κόντρα στους Jazz ήταν η βραδιά του. Μπορεί η ομάδα του να έχασε αλλά ο ίδιος έδωσε μία απολαυστική παράσταση πετυχαίνοντας 57 πόντους με 18/32 εντός παιδιάς σουτ και 6/12 τρίποντα. Όλα αυτά είχαν σαν γαρντιτούρα τα 3 κλεψίματα και τα 2 ριμπάουντ. Ηταν βέβαια ρεκόρ καριέρας και ρεκόρ για το ΝΒΑ για φέτος. Κάτι μας λέει όμως ότι το καλύτερα έπονται. Ποια είναι τα καλύτερα; Ισως το να παίξει στην ομάδα της γενέτειράς του, τους Cavaliers δίπλα στον LeBron James. Αλλα υπάρχει μία βασική λεπτομέρεια που μάλλον τον εμποδίζει. Το συμβόλαιο που υπέγραψε το 2004 και έχει διάρκεια μέχρι το 2010. Οσοι λοιπόν τον ορέγονται, καλό θα είναι να κάνουν υπομονή.