Τα επικοινωνιακά “παιχνιδίσματα” του Μανόλο
Κάθε μέρα που περνάει, όλο και περισσότερο αποδεικνύεται ότι ο Χιμένεθ το κατέχει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. Το επικοινωνιακό χάρισμα. Ο τρόπος που επιλέγει να παρουσιάσει, θέματα, γεγονότα ή προβλήματα της ομάδας, αγγίζουν την καρδιά του οπαδού. Ο Γιάννης Ξενάκης γράφει για τον... χαρισματικό προπονητή της ΑΕΚ.
Το πόσο καλός προπονητής είναι ο Ισπανός, θα μας το δείξει του χρόνου, όταν θα έχει κάνει αυτός τις επιλογές, το ξεσκαρτάρισμα, την προετοιμασία. Εκτός κι αν καταφέρει από φέτος καμιά τρελή πορεία στην Ευρώπη, πάρει το Κύπελλο ή μπορέσει στο πρωτάθλημα να αρπάξει τη δεύτερη θέση. Ο,τι πετύχει απ’ αυτά, θα ισοδυναμεί περίπου με άθλο, διότι θα το έχει καταφέρει με μια ομάδα στην οποία έχουν συσσωρευτεί πολλοί μέτριοι ποδοσφαιριστές (Και φυσικά κανένα 4-0 επί μιας ανύπαρκτης Λάρισας, δεν θα με ξεγελάσει για να αλλάξω άποψη…).
Ο Χιμένεθ “παίζει” πολύ με τον κόσμο. Δίνει ατάκες, προσπαθεί να τον γλυκάνει, να τον δελεάσει, πετάει κορώνες τύπου “Μπομπονέρα” και επειδή προφανώς έχει μάθει την ιστορία, τη διαδρομή και τα “ντεσού του ’96” του προκατόχου του, διαβεβαιώνει πως δεν θα “προδώσει” ποτέ τον κόσμο της ΑΕΚ. Όπερ μεθερμηνευόμενο, αν ας πούμε κατακτήσει το πρωτάθλημα και στο καπάκι δεχτεί πρόταση από τον Ολυμπιακό ή τον Παναθηναϊκό δεν θα “προδώσει”, θα την απορρίψει.
Τη διαβεβαίωση μάλιστα την έδωσε χρησιμοποιώντας την πλέον συνήθη λέξη της καθημερινότητας του Έλληνα, δείγμα ότι ο Ισπανός προσπαθεί από πολύ νωρίς να μπει στο πετσί μας. Όταν ένας ξένος προπονητής πει δημοσίως “δεν είμαι μαλάκας για να …”, αυτομάτως κερδίζει πόντους.
Σε σχέση με τον Φερέρ, σ’ αυτόν τον τομέα ο Χιμένεθ είναι πολύ μπροστά. Και ο δον Λορέντσο Σέρα, προσπάθησε να προσεγγίσει με κάποιες τοποθετήσεις του τον κόσμο, αλλά καμία σχέση με τον Μανόλο. Ο οποίος Μανόλο είναι έτη φωτός μπροστά από τον Μπάγεβιτς στα επικοινωνιακά “παιχνιδίσματα”. Το καλύτερο του Ντούσκο ήταν το “η φετινή ομάδα μου θυμίζει την ομάδα των τίτλων του ’90”. Και δεν έγινε και πιστευτό.
Ο Μπάγεβιτς πετούσε έξω τον Σκόκο, ο Αργεντινός κατέβαζε μούτρα μέχρι το χορτάρι και στο μήνυμα περί “αγωνιστικής κακοποίησης του Σκόκο” δεν υπήρχε αντίλογος. Ο Χιμένεθ, σε δεύτερο διαδοχικό ματς κάνει πρώτη αλλαγή τον Αργεντινό. Ο οποίος όντως, κινείται στα ρηχά, αλλά δεν είναι χειρότερος σε σχέση με τον Λεονάρντο. Στο τέλος, για να τον …γλυκάνει ο Μανόλο του αφιερώνει και μια ωραία ατάκα: “Ο Σκόκο είναι παίκτης για το ισπανικό πρωτάθλημα!”.
Είναι πολλά τα επικοινωνιακά τρικ του Χιμένεθ (“θα πεθάνουμε για να κάνουμε την ΑΕΚ πρωταθλήτρια”), αλλά εκείνο που περισσότερο μ’ άρεσε ήταν η (σαββατιάτικη) τοποθέτηση του περί μετεγγραφών.
Με την αναφορά που έκανε στον Λουσέν, δείχνει ότι κρατά αποστάσεις (και πολύ καλά κάνει) από μετεγγραφικές περιπτώσεις παικτών που βρίσκονται σε πολύχρονη απραξία. Πηγαίνοντας κόντρα στη θεωρία, ότι ένας προπονητής μόλις δει σε μια-δυο προπονήσεις έναν παίκτη καταλαβαίνει αμέσως τι ψάρια πιάνει, ο Χιμένεθ ντόμπρα και σταράτα λέει ότι από 3-4 προπονήσεις δεν μπορεί να βγάλει το συμπέρασμα, αν είναι αυτό που λείπει από την ομάδα. Και κρίνω πως από την ημέρα που ήρθε στην ΑΕΚ, η κορυφαία και πιο ουσιαστική δήλωση του Ισπανού (χωρίς ίχνη λαϊκισμού) είναι η ακόλουθη: “Δεν θα υποθηκεύσουμε το μέλλον της ομάδας!”.
Τι ζητάει λοιπόν ο Χιμένεθ; Ένα αξιοπρεπές μπάτζετ, για να φέρει (και μέσα από τις γνωριμίες του) δυο-τρεις αξιόλογους παίκτες από το ισπανικό πρωτάθλημα. Έστω με τη μορφή δανεισμού. Δεν ξέρω πόσο θα κόστιζε αυτός ο Κάλα, που πήγε δανεικός από την Σεβίλη στην Καρταχένα. Εννοώ πόσο θα κόστιζε αν ερχόταν στην ΑΕΚ δανεικός. Πιθανολογώ όχι μια ολόκληρη περιουσία. Ίσως η οψιόν να είναι ακριβή για το μετά. Το ζήτημα είναι πως θα πρέπει να ξεκαθαρίσει άμεσα το τοπίο. Αν θα κάνει (τώρα) μετεγγραφές η ομάδα και τι μετεγγραφές θα είναι αυτές. Τύπου Ροτέν-Λουσέν ή τύπου Κάλα, δηλαδή νεαροί, ταλαντούχοι και διψασμένοι παίκτες από το ισπανικό πρωτάθλημα;
Έχω την αίσθηση ότι η γραμμή θα καθοριστεί μετά το ματς της Πέμπτης. Από την έκβαση του αγώνα με τη Ζενίτ. Πιθανή πρόκριση θα φέρει σημαντικά έσοδα στα ταμεία της ΠΑΕ, μέρος των οποίων πιθανότατα θα επενδυθούν σε μετεγγραφές. Αντιθέτως στο ζοφερό σενάριο του αποκλεισμού, η ομάδα θα είναι υποχρεωμένη να περιμένει αποκλειστικά και μόνο τις όποιες ενέσεις από τον Παπά και τον Νοτιά. Οι οποίοι έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να καλύψουν το άνοιγμα (εκατομμυρίων) της χρονιάς, θα πρέπει να εξοφλήσουν ποδοσφαιριστές με απλήρωτες δόσεις, πέρα από τις άλλες οφειλές στην εφορία και τον βραχνά του ομολογιακού δανείου της Μόργκαν.
Συνεπώς το ματς της Πέμπτης είναι κομβικής σημασίας και για τις μετεγγραφικές κινήσεις που έτσι κι αλλιώς τον Γενάρη είθισται να είναι περιορισμένης μορφής. Μια-δυο αξιόλογες περιπτώσεις τώρα και ακολούθως δυνατό σκάουτινγκ για το καλοκαίρι. Δεν λήγουν μονάχα τα συμβόλαια του Μπλάνκο και του Τζιμπούρ το καλοκαίρι. Λήγουν και εκατοντάδων ποδοσφαιριστών σε όλη την Ευρώπη. Ανάμεσα τους θα υπάρχουν και λαβράκια, για τα οποία ως “καλός ψαράς” θα πρέπει να απλώσει δίχτυα ο Γκρέταρσον. Και οι συνεργάτες του.
Καλή και έξυπνη η κίνηση της ΠΑΕ να μειώσει τις τιμές των εισιτηρίων και μάλιστα σε μια βραδιά χωρίς μέσα μαζικής μεταφοράς και αρκετό κόσμο να είναι αναγκασμένος να πληρώσει ταξί. Με τιμές στα 15, 20 και 25 ευρώ νομίζω ότι (παρά το προχωρημένο της ώρας) καμιά τριανταριά χιλιάδες θα πάνε στο ΟΑΚΑ. Με την ελπίδα ότι θα στηθεί το μεταμεσονύχτιο πάρτι πρόκρισης μέσα στο κρύο…
ΥΓ: Σκίζεται ο Μπλάνκο και αυτή είναι η μια και μοναδική αλήθεια. Πάντα σκιζόταν ο “Ζορό”, με όλες του τις ποδοσφαιρικές ατέλειες, αδιάφορος δεν υπήρξε ποτέ. Τώρα ξαναβάζει γκολ, γιατί (απόντος του Τζιμπούρ) του δίνεται χρόνος συμμετοχής στην κορυφή της επίθεσης. Τα λεφτά που του προσφέρει ο Αδαμίδης είναι τρομερά, αλλά με κάθε γκολ που σημειώνει ο Μπλάνκο (εύκολο – δύσκολο δεν έχει σημασία, αυτό που μετράει είναι ότι η μπάλα μπαίνει μέσα) ενισχύει τη δική του διαπραγματευτική θέση για το “κάτι παραπάνω”. Κι επειδή ποτέ δεν ξέρεις αν με τα ίδια λεφτά θα καταφέρεις να βρεις αξιόπιστο φορ-γκολτζή, καλό θα ήταν να το τελειώσουν άμεσα.
ΥΓ 2: “Έφυγε” ο κυρ-Μιχάλης ο Κεραμιδόπουλος. Μυθική μορφή στα αποδυτήρια της Ν.Φιλαδέλφειας. Πάντα εκεί, φροντιστής για όλα. Ευγενέστατος αλλά και αυστηρός. Απαιτητικός. Λεπτολόγος,. Τα πάντα με φροντίδα και μεράκι. Διάδοχος του Μακρυσάββα, πρόσφερε πάνω από 15 χρόνια τις υπηρεσίες του ως φροντιστής. Και όταν τον διαδέχτηκε ο Κορομηλάς, μετακόμισε για λίγο στα γραφεία, στην 3ης Σεπτεμβρίου 144. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάζει…
Ο Χιμένεθ “παίζει” πολύ με τον κόσμο. Δίνει ατάκες, προσπαθεί να τον γλυκάνει, να τον δελεάσει, πετάει κορώνες τύπου “Μπομπονέρα” και επειδή προφανώς έχει μάθει την ιστορία, τη διαδρομή και τα “ντεσού του ’96” του προκατόχου του, διαβεβαιώνει πως δεν θα “προδώσει” ποτέ τον κόσμο της ΑΕΚ. Όπερ μεθερμηνευόμενο, αν ας πούμε κατακτήσει το πρωτάθλημα και στο καπάκι δεχτεί πρόταση από τον Ολυμπιακό ή τον Παναθηναϊκό δεν θα “προδώσει”, θα την απορρίψει.
Τη διαβεβαίωση μάλιστα την έδωσε χρησιμοποιώντας την πλέον συνήθη λέξη της καθημερινότητας του Έλληνα, δείγμα ότι ο Ισπανός προσπαθεί από πολύ νωρίς να μπει στο πετσί μας. Όταν ένας ξένος προπονητής πει δημοσίως “δεν είμαι μαλάκας για να …”, αυτομάτως κερδίζει πόντους.
Σε σχέση με τον Φερέρ, σ’ αυτόν τον τομέα ο Χιμένεθ είναι πολύ μπροστά. Και ο δον Λορέντσο Σέρα, προσπάθησε να προσεγγίσει με κάποιες τοποθετήσεις του τον κόσμο, αλλά καμία σχέση με τον Μανόλο. Ο οποίος Μανόλο είναι έτη φωτός μπροστά από τον Μπάγεβιτς στα επικοινωνιακά “παιχνιδίσματα”. Το καλύτερο του Ντούσκο ήταν το “η φετινή ομάδα μου θυμίζει την ομάδα των τίτλων του ’90”. Και δεν έγινε και πιστευτό.
Ο Μπάγεβιτς πετούσε έξω τον Σκόκο, ο Αργεντινός κατέβαζε μούτρα μέχρι το χορτάρι και στο μήνυμα περί “αγωνιστικής κακοποίησης του Σκόκο” δεν υπήρχε αντίλογος. Ο Χιμένεθ, σε δεύτερο διαδοχικό ματς κάνει πρώτη αλλαγή τον Αργεντινό. Ο οποίος όντως, κινείται στα ρηχά, αλλά δεν είναι χειρότερος σε σχέση με τον Λεονάρντο. Στο τέλος, για να τον …γλυκάνει ο Μανόλο του αφιερώνει και μια ωραία ατάκα: “Ο Σκόκο είναι παίκτης για το ισπανικό πρωτάθλημα!”.
Είναι πολλά τα επικοινωνιακά τρικ του Χιμένεθ (“θα πεθάνουμε για να κάνουμε την ΑΕΚ πρωταθλήτρια”), αλλά εκείνο που περισσότερο μ’ άρεσε ήταν η (σαββατιάτικη) τοποθέτηση του περί μετεγγραφών.
Με την αναφορά που έκανε στον Λουσέν, δείχνει ότι κρατά αποστάσεις (και πολύ καλά κάνει) από μετεγγραφικές περιπτώσεις παικτών που βρίσκονται σε πολύχρονη απραξία. Πηγαίνοντας κόντρα στη θεωρία, ότι ένας προπονητής μόλις δει σε μια-δυο προπονήσεις έναν παίκτη καταλαβαίνει αμέσως τι ψάρια πιάνει, ο Χιμένεθ ντόμπρα και σταράτα λέει ότι από 3-4 προπονήσεις δεν μπορεί να βγάλει το συμπέρασμα, αν είναι αυτό που λείπει από την ομάδα. Και κρίνω πως από την ημέρα που ήρθε στην ΑΕΚ, η κορυφαία και πιο ουσιαστική δήλωση του Ισπανού (χωρίς ίχνη λαϊκισμού) είναι η ακόλουθη: “Δεν θα υποθηκεύσουμε το μέλλον της ομάδας!”.
Τι ζητάει λοιπόν ο Χιμένεθ; Ένα αξιοπρεπές μπάτζετ, για να φέρει (και μέσα από τις γνωριμίες του) δυο-τρεις αξιόλογους παίκτες από το ισπανικό πρωτάθλημα. Έστω με τη μορφή δανεισμού. Δεν ξέρω πόσο θα κόστιζε αυτός ο Κάλα, που πήγε δανεικός από την Σεβίλη στην Καρταχένα. Εννοώ πόσο θα κόστιζε αν ερχόταν στην ΑΕΚ δανεικός. Πιθανολογώ όχι μια ολόκληρη περιουσία. Ίσως η οψιόν να είναι ακριβή για το μετά. Το ζήτημα είναι πως θα πρέπει να ξεκαθαρίσει άμεσα το τοπίο. Αν θα κάνει (τώρα) μετεγγραφές η ομάδα και τι μετεγγραφές θα είναι αυτές. Τύπου Ροτέν-Λουσέν ή τύπου Κάλα, δηλαδή νεαροί, ταλαντούχοι και διψασμένοι παίκτες από το ισπανικό πρωτάθλημα;
Έχω την αίσθηση ότι η γραμμή θα καθοριστεί μετά το ματς της Πέμπτης. Από την έκβαση του αγώνα με τη Ζενίτ. Πιθανή πρόκριση θα φέρει σημαντικά έσοδα στα ταμεία της ΠΑΕ, μέρος των οποίων πιθανότατα θα επενδυθούν σε μετεγγραφές. Αντιθέτως στο ζοφερό σενάριο του αποκλεισμού, η ομάδα θα είναι υποχρεωμένη να περιμένει αποκλειστικά και μόνο τις όποιες ενέσεις από τον Παπά και τον Νοτιά. Οι οποίοι έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να καλύψουν το άνοιγμα (εκατομμυρίων) της χρονιάς, θα πρέπει να εξοφλήσουν ποδοσφαιριστές με απλήρωτες δόσεις, πέρα από τις άλλες οφειλές στην εφορία και τον βραχνά του ομολογιακού δανείου της Μόργκαν.
Συνεπώς το ματς της Πέμπτης είναι κομβικής σημασίας και για τις μετεγγραφικές κινήσεις που έτσι κι αλλιώς τον Γενάρη είθισται να είναι περιορισμένης μορφής. Μια-δυο αξιόλογες περιπτώσεις τώρα και ακολούθως δυνατό σκάουτινγκ για το καλοκαίρι. Δεν λήγουν μονάχα τα συμβόλαια του Μπλάνκο και του Τζιμπούρ το καλοκαίρι. Λήγουν και εκατοντάδων ποδοσφαιριστών σε όλη την Ευρώπη. Ανάμεσα τους θα υπάρχουν και λαβράκια, για τα οποία ως “καλός ψαράς” θα πρέπει να απλώσει δίχτυα ο Γκρέταρσον. Και οι συνεργάτες του.
Καλή και έξυπνη η κίνηση της ΠΑΕ να μειώσει τις τιμές των εισιτηρίων και μάλιστα σε μια βραδιά χωρίς μέσα μαζικής μεταφοράς και αρκετό κόσμο να είναι αναγκασμένος να πληρώσει ταξί. Με τιμές στα 15, 20 και 25 ευρώ νομίζω ότι (παρά το προχωρημένο της ώρας) καμιά τριανταριά χιλιάδες θα πάνε στο ΟΑΚΑ. Με την ελπίδα ότι θα στηθεί το μεταμεσονύχτιο πάρτι πρόκρισης μέσα στο κρύο…
ΥΓ: Σκίζεται ο Μπλάνκο και αυτή είναι η μια και μοναδική αλήθεια. Πάντα σκιζόταν ο “Ζορό”, με όλες του τις ποδοσφαιρικές ατέλειες, αδιάφορος δεν υπήρξε ποτέ. Τώρα ξαναβάζει γκολ, γιατί (απόντος του Τζιμπούρ) του δίνεται χρόνος συμμετοχής στην κορυφή της επίθεσης. Τα λεφτά που του προσφέρει ο Αδαμίδης είναι τρομερά, αλλά με κάθε γκολ που σημειώνει ο Μπλάνκο (εύκολο – δύσκολο δεν έχει σημασία, αυτό που μετράει είναι ότι η μπάλα μπαίνει μέσα) ενισχύει τη δική του διαπραγματευτική θέση για το “κάτι παραπάνω”. Κι επειδή ποτέ δεν ξέρεις αν με τα ίδια λεφτά θα καταφέρεις να βρεις αξιόπιστο φορ-γκολτζή, καλό θα ήταν να το τελειώσουν άμεσα.
ΥΓ 2: “Έφυγε” ο κυρ-Μιχάλης ο Κεραμιδόπουλος. Μυθική μορφή στα αποδυτήρια της Ν.Φιλαδέλφειας. Πάντα εκεί, φροντιστής για όλα. Ευγενέστατος αλλά και αυστηρός. Απαιτητικός. Λεπτολόγος,. Τα πάντα με φροντίδα και μεράκι. Διάδοχος του Μακρυσάββα, πρόσφερε πάνω από 15 χρόνια τις υπηρεσίες του ως φροντιστής. Και όταν τον διαδέχτηκε ο Κορομηλάς, μετακόμισε για λίγο στα γραφεία, στην 3ης Σεπτεμβρίου 144. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάζει…
