Άλλο… Κρασσάς κι άλλο Τότι

Στο πρόσφατο παρελθόν, μία «ερυθρόλευκη» ψυχή έλεγε, ότι για να κερδίσεις στο ελληνικό πρωτάθλημα την Καλαμαριά και τέτοιους αντιπάλους, δεν χρειάζεσαι μεγάλο προπονητή, αλλά επικρατείς και με τη… θεία σου στον πάγκο. Ενδιαφέρουσα άποψη. Εγώ, είμαι της άποψης ότι και μεγάλος προπονητής χρειάζεται γενικά, αλλά από το 5-0 του Ολυμπιακού επί της Καλαμαριάς, δεν λύθηκαν τα προβλήματα της ομάδας… Βλέπετε, άλλο Κρασσάς κι άλλο Βίγια ή Τότι… Σίγουρα, όμως, κάτι σημαίνει κι αυτό… Ούτε ξαφνικά καταλάβαμε στην Ελλάδα πόσο μεγάλος παίκτης
είναι ο Ριβάλντο επειδή έβαλε τρία γκολ στον Κόβατς σε μία βραδιά… Περιμένεις να δεις όμως άλλα στοιχεία…

Όπως για παράδειγμα, ότι ο Νε, έχει προσόντα, αλλά παίζουν πολλά ρόλο για να πάει καλά η ομάδα. Ο Ιβοριανός επιβεβαιώνει αυτό που είχαμε δει από την προετοιμασία, ότι δηλαδή δεν έχει καμία σχέση με τον Γιάγια Τουρέ. Άλλο στυλ παίκτη. Ο Νε είναι για να περνάει η μπάλα σε κάθε επίθεση από τα πόδια του, να οργανώνει το παιχνίδι… Για να γίνει αυτό, όμως, θα πρέπει να έχει καλή συνεργασία με τον κόφτη, που στη συγκεκριμένη έχει όλη την καλή διάθεση, βλέπε Στολτίδης…

Ο Ολυμπιακός κόντρα στην Καλαμαριά είχε νέα πρόσωπα, αλλά και νέα πράγματα γενικά. Είναι εντυπωσιακό όταν φτάνει η 10η αγωνιστική για να πετύχει το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα ο Τζόρτζεβιτς. Και μην απορήσετε καθόλου αν ο «Τζόλε» κλείσει το πρωτάθλημα με 10-12 τέρματα πλέον. Τα έχει για… πλάκα σε αυτό το πρωτάθλημα, ακόμη και στα… χειρότερά του.

Για τον Ριβάλντο δεν χρειάζεται να γράφουμε τα ίδια. Ο Βραζιλιάνος στο κέντρο χαραμίζεται… Είναι σαν τον γευσιγνώστη με το καλό ουίσκι. Το… μυρίζει με την πρώτη κι εκεί καταλαβαίνεις πολλά. Δεν τίθεται θέμα τώρα για το ποιος είναι και αν μπορεί ο Ριβάλντο. Με επτά γκολ άλλωστε ως τώρα, τι να του πει κανείς;

Μέσα από όλη αυτή τη… διαδικασία πάντως, αρκετός κόσμος άλλαξε την καλή γνώμη που είχε για τον Σόλιντ. Το βράδυ της Κυριακής μάλιστα, υπήρξαν και ορισμένοι που γιούχαραν όταν ακούστηκε το όνομά του, όπως έκαναν και με τον Μπάγεβιτς παλιότερα κι ενδεχομένως και με τον… Ρανιέρι στο μέλλον. Εκτιμώ ότι στο ποδόσφαιρο ο προπονητής παίζει καταλυτικό ρόλο. Ειδικά, όταν υπάρχει συνεργασία με τη διοίκηση στο θέμα των μεταγραφών. Γιατί υπάρχει και η άλλη τακτική ξέρετε… Ψωνίζουμε δέκα παίκτες, κρατάμε άλλους είκοσι και του λέμε, «φτιάξε ομάδα».

Ο Σόλιντ φέτος έκανε τις μεταγραφές που ήθελε, σε ένα βαθμό, για να προλάβω αυτούς που θα σπεύσουν να μου επισημάνουν ότι ο Ουαντού δεν ήταν η πρώτη επιλογή αλλά ο… Αλεξ και άλλα παραδείγματα. Ο Νορβηγός, όμως, επέμενε σε ορισμένα πρόσωπα και όταν έκανε… πίσω, φάνηκε ότι έκανε λάθος. Η περίπτωση του Παππά είναι μία από αυτές και δεν είναι η μοναδική. Ο κόσμος πλέον, έχει ξυπνήσει σε όλες τις ομάδες. Δεν είναι όπως παλιά. Ορισμένοι από αυτούς ίσως να είναι παράγοντες και στην ομάδα της γειτονιάς τους, το στοίχημα τους έχει κάνει να βλέπουν μπάλα και παραπέρα και καταλαβαίνουν. Μπορείς δηλαδή να κρίνεις… Κι αυτό έχει τα θετικά του έχει και τα αρνητικά του.

Με τον Σόλιντ αν πει κάποιος ότι το γυαλί δεν έχει ραγίσει, θα είναι ψεύτης. Όπως είμαι σίγουρος ότι όταν έρθει η ώρα να φύγει, ο Νορβηγός τεχνικός θα έχει πάρα πολλά να πει. Δεν θα λύσει και τη σιωπή του άλλωστε. Ωστόσο, με παραξένεψε η στάση του στη συνέντευξη Τύπου, μετά το ματς με την Καλαμαριά. «Από τη στιγμή που με προσέλαβε ο κ. Κόκκαλης ξέρω ότι με εμπιστεύεται και όταν πάψει, δεν θα το πει σε εσάς, αλλά σε ‘μένα. Αφού εγώ εμπιστεύομαι τους παίκτες, όταν πιστεύω ότι δεν είναι καλά κάποιος το λεω στον ίδιο, όχι στον Τύπο. Αν είστε παντρεμένος και έχετε πρόβλημα με την γυναίκα σας δεν θα το πείτε στον Τύπο, θα το πείτε στη γυναίκα σας. Εγώ δεν θα πάρω την οικογένειά σας να το πω», είπε ο 47χρονος προπονητής…

Απλώς, ας του πει κάποιος, επειδή σε αυτό το θέμα ίσως δεν τον μύησαν στην ελληνική νοοτροπία, ότι σε ορισμένα πράγματα, κάποιος το μαθαίνει τελευταίος…