Μπουρούσης: O καλύτερος ψηλός-κοντός της Ευρωλίγκας

Στο ταξίδι της επιστροφής από τη Λιλ τον περασμένο Σεπτέμβριο ο Γιάννης Μπουρούσης δεν είχε κατασταλάξει στην απόφαση για τον επόμενο σταθμό της καριέρας του. Συζητούσε με τους συμπαίκτες του στην Εθνική ομάδα, σκεφτόταν τη λύση της Κίνας. Πολλά τα λεφτά αλλά και βαρύς ο ξεριζωμός…Που να τρέχει τώρα, οικογενειάρχης άνθρωπος, στην άλλη άκρη της Γης.

Ετσι η πρόταση από την Μπασκόνια του έκανε κλικ. Οχι φυσικά οικονομικό (άφησε πολλά χρήματα για να πάει στη Βιτόρια ο Γιάννης) αλλά σίγουρα αγωνιστικό και… ψυχολογικό. Ευρωλίγκα, ισπανικό πρωτάθλημα, χώρα σχετικά κοντά στην Ελλάδα, καλές συνθήκες ζωής για τον ίδιο και την οικογένειά του. Μάννα εξ ουρανού η χώρα των Βάσκων για την Bouroussis family.

Ο καλύτερος Γιάννης

Ο Μπουρούσης δεν είναι αχάριστος και ξεπληρώνει πάντα αυτούς που τον βοηθούν. Στη Βιτόρια οι άνθρωποι, και ειδικά ο Ζέλιμιρ Περάσοβιτς, βρήκαν το κουμπί του Καρδιτσιώτη σέντερ. Τον έκαναν να αισθανθεί όχι απλά σημαντικός αλλά ξεχωριστός, ηγέτης, ένας πραγματικός σταρ. Ο Μπουρούσης αντιλήφθηκε γρήγορα την ευνοϊκή γι’ αυτόν κατάσταση και έγινε χαλί να τον πατήσουν. Εβγαλε στο παρκέ τον καλύτερο Γιάννη που είδαμε ποτέ, έναν Γιάννη που ξέραμε ότι υπάρχει αλλά δεν τον είχαμε μέχρι στιγμής απολαύσει παρά σε μεμονωμένες περιπτώσεις.

Ο Καρδιτσιώτης σέντερ απέδειξε με πειστικό τρόπο ότι στο παιχνίδι το οποίο εξουσιάζουν οι κοντοί ένας καλός ψηλός μπορεί να κάνει τη διαφορά, αρκεί να σκέφτεται και να ενεργεί σαν κοντός. Εχετε καμία αμφιβολία ότι αυτό ακριβώς έκανε ο Μπουρούσης καθ’ όλη τη διάρκεια της εφετινής Ευρωλίγκας;

Αν και άνθρωπος που ατενίζει τον κόσμο από τα 210 εκατοστά, ο Ελληνας άσος τελείωσε τη σεζόν με 2,3 ασίστ ανά παιχνίδι, 37,3% στο τρίποντο και κάτι περισσότερο από 83% από τη γραμμή βολών. Αν δεν είναι αυτά νούμερα εξαιρετικού γκαρντ ποια είναι;

Γερό θεμέλιο

Το κυριότερο; Ο Περάσοβιτς ακούμπησε πάνω του σχεδόν το 50% του παιχνιδιού της Μπασκόνια σε επίθεση και άμυνα. Ο Μπουρούσης ήταν το πιο γερό θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίστηκε το εφετινό θαύμα των Βάσκων οι οποίοι αφού επιβίωσαν στον όμιλο του θανάτου, πέταξαν εκτός φάιναλ φορ τον Παναθηναϊκό “σκουπίζοντάς” τον με συνοπτικές διαδικασίες.

Ο Μπουρούσης δεν ήταν πρώτος μεταξύ ίσων. Ηταν ο μπροστάρης, ο ηγέτης, ο άνθρωπος που οι πάντες αναζητούσαν όταν η μπάλα άρχιζε να παίρνει επιπλέον βάρος. Οι υπόλοιποι βάδισαν στα μονοπάτια που ο ίδιος άνοιξε με την κλάση του αλλά και την (επιτέλους) ωριμότητά που έδειξε στο παιχνίδι του.

Σε 25 λεπτά ανά ματς, ο πρώην παίκτης της Ρεάλ είχε 14,6 πόντους, 8,9 πόντους και 4,3 κερδισμένα φάουλ ανά παιχνίδι. Και ο μπαγάσας δεν έχασε ούτε ματς. Και στα 27 της ομάδας του ήταν εκεί. Ακόμα και όταν ο πεθερός του, ο Μάκης Ψωμιάδης πέθανε, αυτός πήγε στην Αθήνα για την κηδεία, επέστρεψε στη Βιτόρια άμεσα και έπαιξε κόντρα στον Ολυμπιακό.

Ηταν πάντα εκεί για να σκοράρει, να πασάρει, να κλέψει, να κόψει, να κερδίσει φάουλ. Στα 22 από τα 27 ματς είχε διψήφιο αριθμό πόντων ενώ σε 7 από αυτά έπαιξε περισσότερα από 30 λεπτά παρά το γεγονός ότι διανύει ήδη 33 χρόνια του. Ο καλύτερος σέντερ της εφετινής Ευρωλίγκας ήταν, κατά την ταπεινή μας άποψη, και ο πολυτιμότερος παίκτης της. Giannis MVP, η σχεδόν αυτονόητη επιλογή.

ΥΓ. Αν είχαν τέτοιο ψηλό εφέτος οι ομάδες μας στην Ευρωλίγκα είπατε; Καλή ερώτηση για να την κάνετε στους κόουτς και τους διοικούντες των “αιωνίων” που θα δουν το φάιναλ φορ από την τηλεόραση. Το ευχάριστο πάντως είναι ότι έχει τέτοιο σέντερ η Εθνική ομάδα. Για λίγο καιρό ακόμα…

ΥΓ2: Το κορυφαίο βράδυ του ήταν αυτό κόντρα στον Ολυμπιακό στην κανονική περίοδο στο παιχνίδι της Βιτόρια. Μία εμφάνιση-διαμάντι με 28 πόντους, 12 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 4 κλεψίματα και 2 τάπες κόντρα στην ομάδα που υπηρέτησε για πέντε χρόνια. Ενα μήνυμα ότι “παιδιά, είμαι και εγώ εδώ, μην το ξεχνάτε”.