ΣΤΗΛΕΣ

Ρητορικά ερωτήματα

Η αλήθεια είναι πως αυτό δεν το περίμενα. Στο προηγούμενο κείμενο προσπάθησα να δώσω την εικόνα που έχω στο μυαλό μου για τον νέο Παναθηναϊκό εμφύλιο που είναι ορατός από την προηγούμενη εβδομάδα. Σ’αυτές τις σκέψεις, το πογκρόμ εναντίον των ποδοσφαιριστών με αφορμή την συντριβή στην Βέροια ήταν απλώς το κερασάκι στην τούρτα, μια ακόμα εχθροπραξία.

Ρητορικά ερωτήματα
INTIME SPORTS

Η ανακοίνωση του Αλαφούζου που μιλούσε για “εχθρούς εκ των έσω” πίστευα πως αναφέρεται πολύ περισσότερο σε παράγοντες (παλιούς, νέους, φανερούς, αφανείς) και λιγότερο στους ποδοσφαιριστές. Έβλεπα τους ποδοσφαιριστές ως τα ‘όπλα’ για μια ακόμα εχθροπραξία, ως το πεδίο της μάχης, όχι ως τους εχθρούς.

Υπ’αυτό το πρίσμα, περίμενα ο αφελής να πέσουν οι τόνοι. Περίμενα πως η απάντηση στην δικαιολογημένη έκρηξη των ποδοσφαιριστών για τα όσα (υπο)νοούνται εις βάρους τους θα ήταν ένα “δεν λέμε εμείς τέτοια πράγματα, οι λόγοι των αποχωρήσεων είναι καθαρά ποδοσφαιρικοί/οικονομικοί, δεν υπονοούμε κάτι για τους παίκτες”. Έστω ένα “ουδέν σχόλιο, οι παίκτες δεν θα πρέπει να δίνουν βάση στα ανυπόστατα ρεπορτάζ, παρά μόνο σε όσα τους λέει επίσημα η διοίκηση”.

Αυτό το “ας μην χάνατε 3-0” δεν θα μπορούσα να το προβλέψω ποτέ. Όχι γιατί δεν διάβασα σωστά τις συνθήκες, όχι γιατί στερούμαι φαντασίας. Απλώς γιατί πολύ απλά αυτό “δεν υπάρχει”. Δεν νοείται, δεν έχει προηγούμενο.

Κι αν έχει προηγούμενο, μπορούμε να το συναντήσουμε σε χώρους εκτός των διοικήσεων των ποδοσφαιρικών ομάδων. Στον ακροατή που θα βγει στο ραδιόφωνο, θα απαιτήσει να κρεμάσουν στο ταβάνι το δελτίο του τάδε ποδοσφαιριστή και όταν τον ρωτήσεις γιατί, θα σου απαντήσει “ας μην έτρωγε τέτοια ντρίμπλα”. Στα χουλιγκάνια, που θα πάνε να σπάσουν τα αυτοκίνητα των παικτών, κι αν κάποιος αντιδράσει, θα του πουν “ας μην χάνατε στο ντέρμπι”. Σ’αυτούς που θα υποστηρίξουν πως καλώς κάηκε το μαγαζί του τάδε διαιτητή, “ας μην έδινε τέτοιο πέναλτι”.

Από τέτοια στόματα, σε τέτοιες περιπτώσεις, ναι, θα το ακούσεις το “ας μην χάνατε 3-0”. Από διοίκηση ομάδας, όχι. Δεν υπάρχει προηγούμενο, να εκρήγνυνται ποδοσφαιριστές από δημοσιεύματα που υπονοούν πως αποχωρούν γιατί σαμποτάρισαν την ομάδα κι η απάντηση της διοίκησης, μέσω των ΜΜΕ, να είναι τέσσερις λέξεις. Ας μην χάνατε 3-0.

Κι όλα αυτά από την διοίκηση που καλεί εδώ και μήνες τον κόσμο του Παναθηναϊκού να “πάρει την ομάδα στα χέρια του”.

Κι εδώ αναρωτιέσαι, σ’αυτήν την συμπεριφορά συνέπραξε ο κόσμος της ομάδας όταν γινόταν μέλος στην Παναθηναϊκή Συμμαχία; Αυτήν ήταν η εξουσιοδότηση προς την διοίκηση, να συμπεριφέρεται ως σκληροπυρηνικό κομμάτι οργανωμένων, με παρόμοιες τακτικές, λογικές και φρασεολογία; Αυτό είναι το “ευ αγωνίζεσθαι” του οποίου ο Παναθηναϊκός είναι πρεσβευτής, σύμφωνα με την ιδρυτική διακήρυξη της Παναθηναϊκής Συμμαχίας; Το “ας μην χάνατε 3-0”;

Σε ποιον σύλλογο στον κόσμο το έχουν δει να συμβαίνει αυτό; Εδώ και μήνες, κάθε φορά που ο Αλαφούζος ή κάποιο άλλο μέρος της συμμαχίας μιλάει δημόσια δεν παραλείπει να αναφέρει πως το μοντέλο της λαϊκής βάσης εφαρμόζεται επιτυχώς σε πολλές ομάδες του εξωτερικού. Κι η ερώτηση είναι, τα υπονοούμενα για σαμποτάζ από τους ποδοσφαιριστές και την απάντηση “ας μην χάνατε 3-0” σε ποια ομάδα του εξωτερικού τα έχουν δει να συμβαίνουν;

Τα ερωτήματα είναι ρητορικά, τίθενται ως τροφή για σκέψη. Το μόνο που μένει να προστεθεί μέχρι το επόμενο επεισόδιο αφορά τα ρεπορτάζ της Τετάρτης σχετικά με τις δηλώσεις του Ρότσα. Σύμφωνα μ’αυτά, ο Παναθηναϊκός στηρίζει τον προπονητή, αλλά εκπλήσσεται από το περιεχόμενο των δηλώσεών του. Απολύτως λογικό. Αν σε πρεσβεύει το λογική κι η ηθική του “ας μην χάνατε 3-0”, δεν μπορείς παρά να εκπλαγείς από τις δηλώσεις του Ρότσα, που προσπάθησε να κρατήσει την ομάδα του λέγοντας πως “αυτά δεν είναι επίσημα”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ