Τελικός στους “16”

Τα ζευγάρια της φάσης των “16”:

Ρόμα – Σαχτάρ
Μίλαν – Τότεναμ
Βαλένθια – Σάλκε
Ίντερ – Μπάγερν
Λιόν – Ρεάλ Μαδρίτης
Άρσεναλ – Μπαρτσελόνα
Μαρσέιγ – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κοπεγχάγη – Τσέλσι

Οι πρώτες αναμετρήσεις για την φάση των “16” του Champions League θα διεξαχθούν στις 15 και 16 Φεβρουαρίου και οι ρεβάνς στις 22 και 23 του ίδιου μήνα.

Δεν μπορούν να παίξουν αντίπαλες ομάδες που ήταν μαζί στον όμιλο ή προέρχονται από την ίδια χώρα. Το ίδιο θα συμβεί και στην κλήρωση του Europa League.

Hέντονη χιονόπτωση στη Γενεύη έχει κλείσει το αεροδρόμιο, με αποτέλεσμα να απουσιάζουν από την κλήρωση πολλοί εκπρόσωποι ομάδων, ενώ θύμα της κακοκαιρίας έπεσε και ο Σερ Μπόμπι Τσάρλτον, ο οποίος ήταν επίτιμος καλεσμένος της UEFA.

Ρόμα-Σαχτάρ Ντόνετσκ

Η σχέσεις της Ρόμα με την Ουκρανία στο Champions League παραμένουν έντονες. Το 2004-2005, μάλιστα, οι Ιταλοί είχαν τιμωρηθεί για επεισόδια στην Ρώμη στο παιχνίδι με την Ντιναμό Κιέβου. Οι “τζιαλορόσι” θα αντιμετωπίσουν την Σαχτάρ Ντόνετσκ, την οποία είχαν συναντήσει ξανά στη φάση των ομίλων του 2006-2007, σε ένα γκρουπ που περιελάμβανε και τον Ολυμπιακό. Οι Ιταλοί του Λουτσιάνο Σπαλέτι είχαν νικήσει 4-0 στο “Ολίμπικο” (και οι 4 σκόρερ, Ροδρίγο Ταντέι, Φραντσέσκο Τότι, Ντανιέλε ντε Ρόσι, Ντάβιντ Πισάρο βρίσκονται ακόμη στην ομάδα) και είχαν ηττηθεί 1-0 στο Ντόνετσκ και είχαν προκριθεί αφήνοντας τους Ουκρανούς στην 3η θέση. Εκτοτε έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, αφού ο Ιταλός τεχνικός έχει αφήσει την πατρίδα του για τα θέλγητρα της ανατολής Ευρώπης, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ρωσίας με την Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Το “μαγικό” 4-6-0 σύστημα έχει περάσει στην ιστορία, όπως και οι ηγετικές ικανότητες του Φραντσέσκο Τότι και οι Ρωμαίοι εμφανίζουν τόσα σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή τους που ουδείς μπορεί να ποντάρει σε αυτούς. Τουναντίον, οι πρωταθλητές Ουκρανίας προκρίθηκαν για πρώτη φορά από τη φάση των ομίλων, με τη δουλειά του Μιρτσέα Λουτσέσκου όλα αυτά τα χρόνια να δικαιώνεται. Η βραζιλιάνικη παροικία του ρόστερ παραμένουν “άξονας” επιτυχιών, ωστόσο η έλλειψη εμπειρίας σε τόσο προχωρημένο στάδιο ίσως αποβεί καθοριστική.

Ρόμα-Σαχτάρ Ντόνετσκ 4-0

Μίλαν-Τότεναμ

Η επιστροφή του Γκάρεθ Μπέιλ και του Ααρον Λένον στο Μιλάνο ίσως να προκαλεί φόβο στον Μασιμιλιάνο Αλέγκρι, αφού τα πλάγια μπακ του αποτελούν ίσως το μεγαλύτερο αγωνιστικό “αγκάθι” της φετινής σεζόν. Μία χρονιά που η Μίλαν ρίχνει το βάρος στο πρώτο πρωτάθλημα μετά το 2004, αντιμετωπίζει με μειονέκτημα έδρας μία από τις εκπλήξεις της φάσης των ομίλων. Η ομάδα του Χάρι Ρέντναπ κατατρόπωσε την νταμπλούχο Ιταλίας και πρωταθλήτρια Ευρώπης Ιντερ στο 1ο γκρουπ και αντιμετωπίζει εκ νέου τους “ροσονέρι” μετά τη διπλή “μονομαχία” στα ημιτελικά του Κυπέλλου UEFA του 1972. Τότε είχε νικήσει 2-1 στο Λονδίνο και είχε αποσπάσει ισοπαλία 1-1 στο Μιλάνο, προχωρώντας στον τελικό, όπου νίκησε 3-2 τους Γουλβς. Φέτος τα πράγματα δεν θα είναι τόσο εύκολα, αφού εάν η Μίλαν έχει πρόβλημα στα άκρα της άμυνας, οι Αγγλοι έχουν ακόμα σοβαρότερο στο κέντρο της οπισθοφυλακής, όπου οι τραυματισμοί έχουν αποδεκατίσει το ρόστερ και οι ποτέ απολύτως έτοιμοι Βιλιάμ Γκαλάς, Λέντλεϊ Κινγκ και Μάικλ Ντόσον έχουν χρίσει βασικούς τους Γιουνές Καμπούλ και Σεμπαστιάν Μπασόνγκ, “βούτυρο” στο ψωμί για επιθετικούς όπως ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, ο Αλεσάντρε Πάτο (θα έχει αποθεραπευτεί μέχρι τα παιχνίδια) και Ρομπίνιο. Σημειώνεται δε ότι ο Σουηδός είδε τις δύο προηγούμενες ομάδες του να κατακτούν το μοναδικό τρόπαιο που του λείπει, τις χρονιές που… έλλειπε ο ίδιος από αυτές και έχει ως στόχο να οδηγήσει τη Μίλαν στο 8ο Κύπελλο Πρωταθλητριών/Champions League της ιστορίας της. Επιπλέον, ο φορμαρισμένος Κέβιν Πρινς Μπόατενγκ θέλει να αποδείξει το πόσο λάθος ήταν οι “πετεινοί” που τον άφησαν να φύγει πριν λίγα χρόνια.

Τότεναμ-Μίλαν 2-1

Βαλένθια-Σάλκε

Η επιστροφή των Ραούλ και Χουράδο επί ισπανικού εδάφους γίνεται με την ιδιότητα του αντιπάλου. Οι δύο Ισπανοί “πυλώνες” της εμπροσθοφυλακής της Σάλκε τίθενται αντιμέτωποι με τη Βαλένθια, σε μία ίσως σημαδιακή αναμέτρηση για τους Γερμανούς. Το 1997, τη χρονιά που κατέκτησαν το Κύπελλο UEFA που μέχρι σήμερα παραμένει το μοναδικό ευρωπαϊκό τρόπαιο, η ομάδα του Γκελζεκίρχεν είχε αποκλείσει στα προημιτελικά τις “νυχτερίδες”. Φυσικά από τότε έχουν περάσει πολλά χρόνια, με τη Σάλκε πλέον να μην μπορεί να ισορροπήσει υποχρεώσεις εντός κι εκτός των τειχών και σε αυτό το πρώτο μισό της σεζόν να έχει ρίξει το βάρος στην Ευρώπη. Η ομάδα των Κυριάκου Παπαδόπουλου, Βασίλη Πλιάτσικα και φυσικά Φέλικ Μάγκατ εμφανίζει πλήρως διαφορετικό πρόσωπο στην Bundesliga, όπου μόλις τις τελευταίες εβδομάδες συνέρχεται και έχει βγει από την ζώνη του υποβιβασμού. Η Βαλένθια ακολουθεί αντίθετη πορεία, αφού άρχισε εντυπωσιακά τόσο σε Primera Division, όσο και σε Champions League, αλλά μετά από μία σειρά επιτυχιών έγινε αισθητό ότι δεν μπορεί να αντέξει σε τόσο υψηλό επίπεδο δίχως τους Ντάβιντ Βίγια και Ντάβιντ Σίλβα και άρχισε να κάνει μία “κοιλιά”. Αν και παραμένει σε υψηλό επίπεδο, δεν είναι τόσο σταθερή, έστω κι αν είναι η μοναδική ισπανική ομάδα που μπορεί να παρουσιάζει μία “μικρογραφία” του καταπληκτικού ποδοσφαίρου που παίζει η Μπαρτσελόνα. Εάν οι Ρομπέρτο Σολδάδο και Αριτς Αντούριθ σιγήσουν, όμως, τα προβλήματα μεγιστοποιούνται, τη στιγμή που ο Κλάας Γιαν Χούντελααρ μοιάζει ασταμάτητος από τον Οκτώβριο κι έπειτα και ο Ραούλ κυνηγά το γκολ που θα ισοφαρίσει την επίδοση του Φίλιπο Ιντζάγκι ως ο κορυφαίος ευρωσκόρερ όλων των εποχών. Τελευταία φορά που συναντήθηκαν οι δύο ομάδες ήταν το 2007, όταν η Βαλένθια είχε νικήσει στη Γερμανία 1-0, είχε φέρει ισοπαλία 0-0 στο “Μεστάγια” και είχε τερματίσει 4η στον όμιλο με 2η τη Σάλκε!

Σάλκε-Βαλένθια 2-0

Ιντερ-Μπάγερν Μονάχου

Ο περσινός τελικός του Champions League επανεμφανίζεται λίγους μήνες μετά, με αρκετές ιδιαιτερότητες. Από τη μία υπάρχει μία τελείως διαφορετική Ιντερ, με άλλον προπονητή, διαφορετική φιλοσοφία και πολύ άσχημα αποτελέσματα στο πρώτο μισό της σεζόν. Από την άλλη υπάρχει μία τελείως διαφορετική Μπάγερν Μονάχου, με ίδιον προπονητή, ίδια φιλοσοφία και πολύ άσχημα αποτελέσματα στο πρώτο μισό της σεζόν. Εξηγήσεις υπάρχουν και για τις δύο περιπτώσεις και έχουν να κάνουν με την πληθώρα τραυματισμών και στα δύο ρόστερ. Οσο κι αν αποφεύγει να ακολουθήσει τα χνάρια του Ζοζέ Μουρίνιο ο Ράφα Μπενίτεθ, εάν είχε το πλήρες ρόστερ στη διάθεσή του δεν θα βρισκόταν τόσο πίσω στη Serie A και δεν θα τερμάτισε 2ος στον όμιλο του Champions League. Ομοίως και για τους Βαυαρούς, με τον Λουίς φαν Χάαλ, ο οποίος έχει κερδίσει το 62% των αγώνων του στη διοργάνωση (55% ο Πεπ Γκουαρδιόλα, 51% ο Ζοζέ Μουρίνιο, 50% ο Κάρλο Αντσελότι, 48% ο Ντιντιέ Ντεσάμπ, 46% ο Αρσέν Βενγκέρ και 37% ο Κλοντ Πιελ), αλλά σε κάτι λιγότερο από το 1/3 των συνολικών αγώνων της Μπάγερν φέτος δεν κατάφερνε να συμπληρώσει 18άδα για την αποστολή λόγω των απουσιών. Αναγκάστηκε δε να επαναφέρει στη δράση τον Μάρτιν Ντεμιτσέλις, του οποίου είχε δείξει την πόρτα εξόδου το καλοκαίρι, ενώ ο μονίμως εκτός πλάνων Ανατόλι Τίμοστσουκ έχει εξελιχθεί σε ηγέτη και σκόρερ κρίσιμων τερμάτων. Η αναμέτρηση τη στιγμή της κλήρωσης μοιάζει ιδανική ευκαιρία για εκδίκηση, αφού με τους Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ, Τόμας Μίλερ και Τόνι Κροος να δημιουργούν και τον Μάριο Γκόμες να εκτελεί, οι νταμπλούχοι Γερμανίας έχουν τη δυνατότητα να χτυπήσουν στο ψαχνό μία Ιντερ που δυσκολεύεται να κρατήσει το μηδέν στα παιχνίδια της. Η επιστροφή του Φρανκ Ριμπερί, μάλιστα, είναι γεγονός, ενώ τον Ιανουάριο επιστρέφει και ο Αριεν Ρόμπεν που θα είναι 100% έτοιμος για τα δύο ματς. Εξάλλου, η Ευρώπη αποτελεί προτεραιότητα πλέον για το σύλλογο, με την Μπορούσια Ντόρτμουντ να δείχνει πως έχει εξασφαλίσει τον τίτλο. Η Ιντερ, από την άλλη, περιμένει να επανέλθουν οι αμυντικοί της, αλλά όχι για να παίξει… αμυντικά όπως ο Μουρίνιο και ευελπιστεί να μη χάσει τη φόρμα του ο Σαμουέλ Ετό, το φετινό (και μοναδικό) στήριγμα των “νερατζούρι” και να την ξαναβρεί ο Γουέσλεϊ Σνάιντερ. Στα της παράδοσης, οι δύο ομάδες έχουν τεθεί αντιμέτωπες 5 φορές, με 2 νίκες για την κάθε μια και 1 ισοπαλία, ενώ ποτέ δεν έχει επικρατήσει ο γηπεδούχος (ούτε καν στον περσινό τελικό).

Μπάγερν Μονάχου-Ιντερ 0-2

Λιόν-Ρεάλ Μαδρίτης

Επτά χρόνια φαγούρα; Αυτό είναι το ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν στη Ρεάλ Μαδρίτης. Διότι στις προηγούμενες 6 σεζόν το ταξίδι της πλέον πετυχημένης ομάδας του θεσμού σταματούσε στη φάση των 16. Σημαδιακά, την περσινή χρονιά η ομάδα που διέκοψε την πορεία της ήταν η Λιόν, η μοναδική ομάδα του κόσμου που έχει δώσει τουλάχιστον 6 ματς κόντρα στους “μερέγκες” και παραμένει αήττητη (3 νίκες, 3 ισοπαλίες). Τα δύο περσινά ματς έληξαν με νίκη 1-0 υπέρ των “γκον” στο “Ζερλάν” και ισοπαλία 1-1 στο “Σαντιάγο Μπερναμπέου”, ανοίγοντας τον δρόμο για τους Γάλλους μέχρι τα ημιτελικά. Υπό την ηγεσία του Ζοζέ Μουρίνιο, του περσινού νικητή του θεσμού, τα πράγματα αναμένεται να είναι διαφορετικά. Βασικός στόχος του Πορτογάλου είναι να επαναφέρει τη Ρεάλ στο δρόμο των επιτυχιών και μπορεί στο πρωτάθλημα να μην τα έχει καταφέρει ακόμα ελέω Μπαρτσελόνα, στο Champions League, όμως, έχει δείξει τις διαθέσεις του, κόντρα σε πιο αδύναμους αντιπάλους. Το “κατενάτσιο” της Ιντερ δεν αποτελεί το ενδεδειγμένο σύστημα για το ρόστερ της Ρεάλ και αυτό το έχει κατανοήσει ο Πορτογάλος, παίζοντας διαφορετικά, ωστόσο μέχρι την ημέρα των αγώνων μπορεί να έχουν αλλάξει πολλά στην ομάδα (μεσολαβεί μεταγραφική περίοδος και η επιστροφή του Κακά). Στον αντίποδα, η Λιόν άρχισε καταστροφικά, ο Κλοντ Πιελ βρέθηκε για πρώτη φορά τόσο κοντά στην πόρτα της εξόδου, με τους φιλάθλους να φωνάζουν συνθήματα για την απόλυσή του, ωστόσο εκμεταλλεύθηκε τις αδυναμίες (και συνάμα την ομορφιά) του γαλλικού πρωταθλήματος, όπου ένα γκρουπ 10 ομάδων διεκδικούν την πρώτη θέση σε αυτόν τον πρώτο γύρο, με συνέπεια να επιστρέψει στα υψηλά κλιμάκια. Με πρώτο “βιολί” τον Λισάντρο Λόπες και τους νεαρούς Ζερεμί Πιεντ και Αλεξάντρ Λακαζέτ να κάνουν την έκπληξη και να πρωταγωνιστούν αντί των Γιοάν Γκουρκίφ και Μίραλεμ Πιάνιτς, η άμυνα της Ρεάλ θα περάσει δύσκολες ώρες, όπως φυσικά και ο Ουγκό Λορί, ο κορυφαίος Γάλλος τερματοφύλακας, κόντρα στον Κριστιάνο Ρονάλντο και ίσως τον Γκονσάλο Ιγκουαΐν εάν προλάβει να επιστρέψει. Ειδάλλως, ο Καρίμ Μπενζεμά όπως και πέρυσι θα τεθεί αντιμέτωπος με την ομάδα που τον ανέδειξε στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

Ρεάλ Μαδρίτης-Λιόν 1-1

Αρσεναλ-Μπαρτσελόνα

Ρεβάνς του τελικού του 2006 ή των αγώνων του 2010; Οπως και να έχει, η Αρσεναλ πάντα θα ψάχνει για ρεβάνς κόντρα στην Μπαρτσελόνα, αφού σε 5 ματς για ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετρά 5 ήττες και 2 ισοπαλίες. Μία από αυτές της ήττες, η περσινή, ήταν έργο του κορυφαίου παίκτη του κόσμου, του Λιονέλ Μέσι, σε μία από τις αξέχαστες παραστάσεις του. Πρώτα άφησε τους “κανονιέρηδες” να προηγηθούν στο σκορ και στη συνέχεια τους φιλοδώρησε με 4 γκολ, στέλνοντας τους Καταλανούς στον επόμενο γύρο, μετά το 2-2 (και τα δύο γκολ του Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς) στο πρώτο παιχνίδι. Για ακόμα μία αναμέτρηση των δύο ομάδων ο Τσεσκ Φάμπρεγας θα αγωνίζεται με τη φανέλα των Λονδρέζων, αφού ούτε το φετινό καλοκαίρι οι “μπλαουγκράνα” κατάφεραν να αποσπάσουν την υπογραφή του. Ισως καλύτερα, διότι δίχως τον αρχηγό της Αρσεναλ παίζουν ίσως το καλύτερο ποδόσφαιρο όλων των εποχών στην ιστορία του συλλόγου, που τους φέρνει επικεφαλής στην Primera Division, στον όμιλο του Champions League και στα βραβεία των ποδοσφαιριστών. Την ίδια στιγμή οι “κανονιέρηδες” έχουν μείνει 4 χρόνια δίχως οποιονδήποτε τίτλο και φέτος μοιάζουν σε θέση να ανταγωνιστούν τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και την Τσέλσι για το πρωτάθλημα. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι η γνωστή συνταγή Βενγκέρ, με την πλειάδα νεαρών ποδοσφαιριστών, θα πρέπει να αντέξει σε δύο ταμπλό, κάτι που ποτέ δεν το πέτυχε. Η φόρμα του Σαμίρ Νασρί ήταν σημαντική ώστε να κρατήσει την Αρσεναλ ψηλά στη βαθμολογία μέχρι αυτό το σημείο, ενορχηστρώνοντας παραστάσεις ποδοσφαίρου υψηλής ποιότητας, ωστόσο τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο η κατάσταση θα είναι προχωρημένη και η πρόκληση αυξημένη. Την ίδια στιγμή, οι πρωταθλητές Ευρώπης έχουν συνηθίσει να κουβαλούν πολλά καρπούζια ταυτόχρονα, φέροντας σε επιτυχία μία πορεία με έξι εξ αυτών το 2009. Πέρσι κατέκτησαν λιγότερους τίτλους, ωστόσο φέτος, εάν δεν υπάρξουν τραυματισμοί (το ρόστερ της πρώτης ομάδας διαθέτει μόλις 19 ποδοσφαιριστές), είναι σε θέση να επαναλάβουν την προπέρσινη πορεία.

Μπαρτσελόνα-Αρσεναλ 4-1

Μαρσέιγ-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Δύο φορές έχουν τεθεί αντιμέτωπες στο παρελθόν οι δύο ομάδες. Ηταν το 1999, στη φάση των ομίλων του Champions League και αμφότερες πανηγύρισαν από μία φορά στην έδρα τους. Μάλιστα αυτή ήταν η μία από τις 2 ήττες που μετρά η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σε 24 αγώνες κόντρα σε γαλλικές ομάδες. Η κλήρωση τις βρίσκει στις πρώτες θέσεις των πινάκων της βαθμολογίας σε Γαλλία και Αγγλία, να κάνουν πρωταθλητισμό και να προσπαθούν να ανταπεξέρθουν το ίδιο καλά και εντός των τειχών. Αμφότερες, μάλιστα, αντιμετώπισαν σοβαρά ενδοοικογενειακά προβλήματα στην αρχή της περιόδου, τα οποία ξεπέρασαν με διαφορετικό τρόπο. Οι Μασσαλοί επέτρεψαν εν τέλει στον Χατέμ Μπεν Αρφά να αποχωρήσει (για τη Νιούκαστλ), ενώ οι “κόκκινοι διάβολοι” κράτησαν τον Γουέιν Ρούνεϊ προσφέροντάς του νέο, πλουσιοπάροχο συμβόλαιο και ο Αγγλος επιστρέφει σιγά-σιγά στην ενδεκάδα της ομάδας. Επιστροφή υπάρχει, πάντως, και για τον Γκάμπριελ Χάιντσε, τον πρώην αμυντικό της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ο οποίο το καλοκαίρι του 2007 είχε απευθυνθεί στην αρμόδια επιτροπή της Premier League ώστε να εξαναγκάσει την Γιουνάιτεντ να τον πουλήσει στη Λίβερπουλ. Εν τέλει κατέληξε στη Ρεάλ, αλλά ο κόσμος δεν τρέφει τα καλύτερα συναισθήματα για τον Αργεντινό. Για τον Ρούνεϊ, αντιθέτως, η κατάσταση δείχνει να ομαλοποιείται, έστω κι αν ο Αγγλος έχει να σκοράρει σε ροή αγώνα από τον Μάρτιο του 2010 και τον προημιτελικό κόντρα στην Μπάγερν. Η επιστροφή του, πάντως, ήρθε σε μία στιγμή που τη χρειαζόταν η Γιουνάιτεντ, αφού ούτε ο Λουίς Νάνι, ούτε ο Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ, ούτε ο Χαβιέρ Ερνάντες ήταν αρκετοί για να αμφισβητήσουν την κυριαρχία της Τσέλσι, τη στιγμή που αμυντικά η ομάδα χωλαίνει (αν και τώρα που το δίδυμο Νεμάνια Βίντιτς-Ρίο Φέρντιναντ είναι υγιές βελτιώνεται η κατάσταση). Οσο για τους πρωταθλητές Γαλλίας, η φόρμα των Ματιέ Βαλμπουενά, Αντρέ Αγιού και Λοΐκ Ρεμί, σε συνδυασμό με την ικανότητα των Αντρέ Πιερ Ζινιάκ και Λούτσο Γκονσάλες, τους κρατούν σε υψηλό επίπεδο. Εάν δεν ήταν και ο σοβαρός τραυματισμός του Θέσαρ Αθπιλικουέτα που χάνει τη σεζόν, τότε και αμυντικά θα μπορούσε να αποτελέσει αξιόμαχο σύνολο.

Κοπεγχάγη-Τσέλσι

Πατέρας εναντίον γιου. Κάπως έτσι περιγράφεται η σύγκρουση της Τσέλσι με την Κοπεγχάγη, αφού τον τελευταίο καιρό ο μεγαλύτερος γιος του Ρόμαν Αμπράμοβιτς, ο 21χρονος Αρκάντι, βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για την απόκτηση πακέτου μετοχών των πρωταθλητών Δανίας. Εάν αυτές ολοκληρωθούν μέχρι τον Φεβρουάριο θα υπάρξει μεγάλο ενδιαφέρον, ωστόσο μέχρι τότε θα έχουν απαντηθεί κι άλλα ερωτήματα. Ενα από αυτά είναι που θα σταματήσει η κατρακύλα της Τσέλσι. Από εκεί που έδειχνε να ξεφεύγει από τον ανταγωνισμό του τίτλου στο πρωτάθλημα και να εξασφαλίσει το τρόπαιο από πολύ νωρίς, ήρθε ο Νοέμβριος που κατεδάφισε ότι χτίστηκε με κόπο στην αρχή της σεζόν. Μόλις 3 νίκες σε 10 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις για τους πρωταθλητές Αγγλίας, που από πρώτοι με διαφορά στον πίνακα της βαθμολογίας της Premier League, πλέον βρίσκονται στην 4η θέση. Οι αρκετοί και αξιοσημείωτοι τραυματισμοί θα μπορούσαν να εξηγήσουν εν μέρει την κατακόρυφη πτώση, εάν είχαν σημειωθεί σε αυτό το διάστημα. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει, αφού από το καλοκαίρι το ρόστερ του Κάρλο Αντσελότι είναι “γυμνό” και μάλιστα στην περίοδο της πτώσης σημειώνονται οι επιστροφές των Ζοζέ Μποσίνγκουα και Φρανκ Λάμπαρντ. Οσο ο Ντιντιέ Ντρογμπά και ο Φλοράν Μαλουντά παλεύουν να βρουν την περσινή φόρμα τους και ο Μικαέλ Εσιέν τρέχει μόνος του στο κέντρο για 3 άτομα, ο Νταμ Εντόι και η παρέα του στη Δανία κάνουν υγιεινό περίπατο. Μπορεί το πρωτάθλημα να έχει 33 αγωνιστικές, ωστόσο στη 19η η πρώην αντίπαλος του Παναθηναϊκού στη φάση των ομίλων απέχει 19 πόντους από τον ανταγωνισμό (Οντένσε) και φυσικά έχει “καθαρίσει” την υπόθεση τίτλος. Αυτή η συνθήκη επέτρεψε στο συγκρότημα του Στάλε Σολμπάκεν να ασχοληθεί αποκλειστικά με το Champions League και να κάνει την έκπληξη περνώντας για πρώτη φορά στη φάση των 16. Εάν καταφέρει να συνεχίσει στη διοργάνωση, παρότι έχει τον τίτλο του απόλυτου αουτσάιντερ, θα πρέπει να τα πάει καλύτερα από την προηγούμενη φορά που συνάντησε στο δρόμο της την Τσέλσι. Ηταν στον 2ο γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων του 1998-1999, όταν το παιχνίδι στο Λονδίνο ήρθε ισόπαλο 1-1, ωστόσο οι Αγγλοι νίκησαν 1-0 στη Δανία κι εντέλει κατέκτησαν το τρόπαιο. Μία σεζόν αργότερα, η Τσέλσι αποκτούσε τον Γέσπερ Γκρόνκιερ, ο οποίος παρέμεινε στο “Στάμφορντ Μπριτζ” για 4 χρόνια, έζησε τα πρώτα χρόνια της μεταμόρφωσης του συλλόγου και από το 2006 βγάζει το ψωμί του στην Κοπεγχάγη.

Τσέλσι-Κοπεγχάγη 1-1