Υπάρχει ζωή στον κόκκινο πλανήτη

Τρεις νίκες έχει κατακτήσει φέτος ο Ολυμπιακός κόντρα στον Παναθηναϊκό. Είναι η πρώτη που συνδυάζεται με κατάθεση ψυχή, έκρηξη πάθους, δήλωση αγωνιστική. Οι κυπελλούχοι δεν αρκούνταν μόνο στη νίκη την Κυριακή, όφειλαν στους εαυτούς τους και στον κόσμο τους να απαντήσουν στο εξής απλό ερώτημα: Μπορούν;



Δεν τίθεται αγωνιστικό ζήτημα αλλά ζήτημα καρδιάς. Πόσο λυμένο είναι το ζωνάρι τους για καυγά όπως ακριβώς ήταν των αντιπάλων τους;



Όλες οι απαντήσεις δόθηκαν στον δεύτερο τελικό. Ουσιαστικά παίρνετε τα όσα λέγαμε στην πρώτη αναμέτρηση των αιωνίων, αλλάζετε φανέλες κι έχετε πάνω κάτω το ίδιο αποτέλεσμα. Την Τετάρτη ήταν ο Τσαρτσαρής και ο Φώτσης που έπαιξαν αγριεμένα, τώρα ο Τσίλντρες και ο Μπουρούσης. Για πρώτη φορά φέτος ο Ολυμπιακός επιβλήθηκε στον αντίπαλό του με σκληρή άμυνα, παθιασμένο παιχνίδι, το οποίο σε μεγάλο βαθμό υποχρέωσε τον Παναθηναϊκό να κάνει πίσω.



Η ίδια ομάδα η οποία δεν εμφανίστηκε στο ΟΑΚΑ, έδωσε ρεσιτάλ πάθους και άμυνας για 35 λεπτά.



Ήταν, λοιπόν, όλα τέλεια την Κυριακή για τους ερυθρολεύκους; Για τον Ολυμπιακό φάνηκε ότι μόνο αν ο Παπαλουκάς με τον Τεόντοσιτς βρουν πραγματικό ρυθμό, τότε σκοράρει, τότε απειλεί τον Παναθηναϊκό και μεταφέρει την πίεση σε αυτόν. Τα τρίποντα άρχισαν να μπαίνουν περιμένοντας όμως τον Κλέιζα που έχει καταλάβει ότι δεν σταθερά εύστοχος από τα 6.25 και προτιμά να σκοράρει με καρφώματα ή σουτάκια από τα πέντε μέτρα.



Κι επειδή για να πάει το πρωτάθλημα στον Πειραιά, ο Ολυμπιακός οφείλει να νικήσει στο ΟΑΚΑ κι εδώ η απάντηση είναι απλή: αν παίξει με το ίδιο πάθος μπορεί όπου προκύπτει ένα ακόμα ερώτημα: μπορεί ή ήταν μία 40λεπτη αντίδραση σε όσα ακούστηκαν τις τελευταίες τρεις ημέρες;



Ο Παναθηναϊκός είχε πολλές κακές ειδήσεις για 35 λεπτά. Πέντε μόλις παίκτες είχαν σκοράρει με τους Φώτση, Σπανούλη, Τσαρτσαρή, Νίκολας, Μπατίστ στο 0. Αυτή η κακή είδηση είναι παράλληλα καλή αφού δεν γίνεται παίκτες αυτού του επιπέδου, ένα σύνολο καλοδουλεμένο που και στο κακό του βράδυ έβγαλε πολλά ελεύθερα σουτ, να επαναλάβουν την ίδια πολύ κακή εμφάνιση.



Εν κατακλείδι και για τους δύο, αποδεχθήκαμε ότι μπάσκετ δεν θα μας προσφέρουν(δεν συζητάμε καν για αξιοπρεπές θέαμα) και οι αιώνιοι είναι συνεπείς στην λογική του μάχη όχι…θέαμα οπότε ποιος είναι έτοιμος να …μείνει στο παρκέ αρκεί να κατακτήσει τον τίτλο;



ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Είναι κουραστικές οι πισοπεταλιές. Εναποθέσαμε κι εναποθέτουμε μεγάλος μέρος της ελπίδας για ένα πιο σύγχρονο ελληνικό μπάσκετ στους αδερφούς Αγγελόπουλους. Νέοι άνθρωποι, μεγαλωμένοι με τις αρχές του ΝΒΑ, εφάρμοσαν αρκετές από τις φρέσκες ιδέες τους. Ποιος λοιπόν τους έπεισε να προχωρήσουν σε απαγόρευση δηλώσεων των παικτών; Είναι αδιανόητο το 2010 και με παράγοντες που αγαπούν πρώτα από όλα το μπάσκετ, να καταλήγουμε στην λογική των Ινδιάνων: μην μου βγάζετε φωτογραφίες γιατί θα μου κλέψετε το πνεύμα.



Κατανοητό ότι πρέπει οι αθλητές να είναι συγκεντρωμένοι, επίσης η πολύ κακή εμφάνιση στο ΟΑΚΑ επηρεάζει αλλά, πόσο λιγότερο καλός θα είναι ο Μπουρούσης ή ο Κλέιζα αν μιλήσουν στον Τύπο ώστε να πληροφορηθεί ο κόσμος τις απόψεις τους;



Η συγκεκριμένη ενέργεια πάει πολύ πίσω τον Ολυμπιακό, έναν σύλλογο που έδωσε και στο Παρίσι ρεσιτάλ επικοινωνιακής πολιτικής, εδώ όμως είναι Ελλάδα και Βαλκάνια. Κάποια πράγματα αποτελούν κατάλοιπα και όσο δεν αποβάλλονται γιγαντώνονται, και φέρνουν τον μπασκετικό μεσαίωνα.



Ακούγεται μικρο πράγμα, αν συνέβαινε στο ΝΒΑ, το πρόστιμο για άρνηση δήλωσης θα ήταν περίπου 300.000 δολάρια.