Τρικυμία εν κρανίω

Αυτό για το οποίο έχω κατηγορήσει πολλές φορές τους παίκτες του Παναθηναϊκού τα τελευταία χρόνια, είναι η απουσία ποδοσφαιρικού εγωισμού. Εξάλλου το πόσο καλοί ή κακοί παίκτες είναι, δεν αποτελεί δική τους ευθύνη, αλλά όσων τους επιλέγουν, είτε στο ρόστερ (διοίκηση), είτε στην ενδεκάδα (προπονητές).

Γνωρίζαμε πολύ καλά ότι το δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι στην έδρα του «αιωνίου» αντιπάλου ήταν εξ αρχής δύσκολο. Μετά το παιχνίδι της Κυριακής, έγινε ακόμη δυσκολότερο, ακριβώς γιατί ενεργοποίησε τον εγωισμό διοίκησης, ομάδας και εξέδρας.

Εκτός αυτών ήταν και επικίνδυνο ως νοκ άουτ παιχνίδι κυπέλλου. Νομίζω ότι ο καθένας καταλαβαίνει πως αν υπήρχε επαναληπτικός, δεν θα είχε διασυρθεί ο Παναθηναϊκός, διότι δεν θα υπήρχε κανένας λόγος μετά το 1-0 (ή ακόμη και το 2-0…) να κυνηγήσει μαζικά την ισοφάριση (ή να ξαναμπεί στο παιχνίδι) και να «πελαγώσει», να καταρρεύσει.

Ο Ολυμπιακός ήταν ξεκάθαρα ανώτερος το βράδυ της Τετάρτης. Ίσως όχι όσο υποδεέστερος ήταν την Κυριακή, αλλά σαφώς ανώτερος. Δεν ήταν εντυπωσιακός, αλλά εντυπωσιακά αποτελεσματικός. Χρειάστηκε έξι φάσεις για να πετύχει τέσσερα γκολ, ενώ ο Παναθηναϊκός με έξι κραυγαλέες ευκαιρίες και ένα πέναλτι την Κυριακή δεν πέτυχε κανένα.

Κάποιος θα πει ότι αυτό είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό μιας μεγάλης ομάδας: στην κακή της ημέρα να επιβιώνει, στην μέτρια να επικρατεί και στην καλή να συνθλίβει. Συμφωνώ απόλυτα.

Η τρικυμία της Τετάρτηςζάλισε και τον Πεσέιρο. Οι αλλαγές του έκαναν το χειλάκι κάθε πικραμένου να γελάσει, έστω και λίγο…

Υ.Γ.1: Αυτό μάλιστα ήταν μάθημα. Μάθημα για το πώς αποτελειώνεις τον αντίπαλο όταν τον ρίξεις στο καναβάτσο. Δεν τον κοιτάς με οίκτο, ούτε με αυταρέσκεια, τον αποτελειώνεις! Η διαφορά του Παναθηναϊκού από τον Ολυμπιακό, της Κυριακής από την Τετάρτη…

Υ.Γ.2: Οι παίκτες του Ολυμπιακού δήλωσαν ότι τους… ντόπαρε ο Γκούμας. Δεν ξέρω πόσος χρόνος θα μεσολαβήσει έως την επόμενη αναμέτρηση των «αιωνίων», αλλά αναρωτιέμαι εάν οι παίκτες του Παναθηναϊκού θα νιώσουν οποιοδήποτε ντόπινγκ με όσα ακούν από το βράδυ της Τετάρτης…

Υ.Γ.3: Αν ο Σαλπιγγίδης είχε κάνει το 1-1, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά… Ναι, αλλά αν ο Κοβάσεβιτς είχε κάνει την Κυριακή το 2-1, όντως θα ήταν όλα πολύ διαφορετικά. Με τα…αν, κουβέντα γίνεται, ποδόσφαιρο δεν παίζεται…

Υ.Γ.4: Δεν συμφωνώ ότι αυτή η πίκρα «ξεπλένεται» μόνο με πρωτάθλημα. Το πρωτάθλημα αποτελεί ούτως ή άλλως υποχρέωση. Οι τεσσάρες «ξεπλένονται» μόνο με τεσσάρες, αλλά ήδη την Κυριακή χάθηκε άλλη μία ευκαιρία. Πόσες ακόμη;