Το ποτήρι ήταν μισοάδειο
Για όποιον νόμιζε πως ο αγώνας της Κυριακής ήταν ήσσονος σημασίας, η απάντηση ήρθε με τις δύο ομάδες κουρασμένες καικυρίωςάδειες ψυχολογικά. Σε καλύτερη μοίρα ο Παναθηναϊκός αφού έχει ένα ακόμα ματς μπολ, ο Ολυμπιακός εμφανίζει ορισμένες πολύ καλές στιγμές σε άμυνα κι επίθεση τις οποίες αν κρατήσει περισσότερο, θα πλησιάσει αυτό που θέλει.
Το θετικό από την πολύ κακή εικόνα των πρωταθλητών ήταν ότι δεν επαναλαμβάνεται. Δεν γίνεται η ομάδα με τις τόσες λύσεις, να φτάνει με το ζόρι στους 56 πόντους και με μόλις έξι παίκτες στον πίνακα των σκόρερ. Το 5/23 στα τρίποντα είναι ποσοστό πρώτης φάσης αυτό είναι ένα από τα δύο ανησυχητικά σημεία.
Σύμφωνοι, άλλη ομάδα με 11/35 δίποντα θα τραβούσε τα μαλλιά της, ο Παναθηναϊκός όμως τα δύο τελευταία χρόνια έχει μάθει να ζει(όταν χρειάζεται) με τέτοια ποσοστά, αρκεί να φτάνει στα 10 εύστοχα τρίποντα στον αγώνα. Έτσι ανοίγει την αντίπαλη άμυνα για να δράσει ο Μπατίστ ή ο Πέκοβιτς και οι γκαρντ . Με την Μάλαγα, στο καλύτερο φετινό παιχνίδι οι αριθμοί είπαν 19/29 δίποντα, αλλά 11/26 τρίποντα.
Το ζητούμενο όμως παραμένει για το παιχνίδι στη ρακέτα. Όσο και αν νικάει με τα τρίποντα, είδαμε στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό ότι όταν ο αντίπαλος δεν επιτρέπει τις προσπάθειες από τα 6.25, τότε κολλάει η επίθεση. Εδώ βρίσκεται το δεύτερο κομμάτι και κόντρα στη Σιένα, διότι οι πράσινοι θα νικήσουν τη Μάλαγα και θα συναντήσουν τους Ιταλούς(λέμε τώρα), όπου η απουσία του Λαβρίνοβιτς αδειάζει αρκετά την ρακέτα θεωρητικά πρέπει να κάνει πιο εύκολο το έργο. Αρκεί ο Παναθηναϊκός να μπορεί να στήσει παιχνίδι κοντά στο καλάθι ώστε να μην εξελιχθούν οι αγώνες σε κόντρες τριπόντων, άρα ρουλέτα.
Ολυμπιακός: Σαν να μην είναι τελειωμένος ο Βούισιτς
Δεν ήταν εύκολο να αντιμετωπίσει ο Ολυμπιακός το Μιλάνο. Από την κρύα στην αρχή εξέδρα μέχρι τους περισσότερους παίκτες, φάνηκε μία ομάδα η οποία τα είχε δώσει όλα, και κάτι παραπάνω, την Κυριακή.
Για τον Μπουρούση τα έχουμε πει πολλές φορές, δικαιώνει όσους πιστεύουν ότι είναι η ψυχή και η ισχύς αυτής της ομάδας. Για τον Βούισιτς όμως δεν τα έχουμε πει και πολλές φορές αντιμετωπίσαμε έναν από τους κορυφαίους Ευρωπαίους ψηλούς της 15ετίας με σαφέστατη έλλειψη σεβασμού. Ο Κροάτης δεν είναι ο ίδιος όπως πριν από τέσσερα χρόνια. Του πήρε τέσσερις μήνες για να βρει ρυθμό, να πατήσει καλά στα πόδια του αλλά τώρα τι έχουμε να πούμε όλοι εμείς; Ο τρόπος που συνεργάζεται με τον Παπαπλουκά για να μοιράσουν το παιχνίδι είναι ικανός να οδηγήσει τον Ολυμπιακό σε μεγάλο μπάσκετ, διότι ο Τεό γνωρίζει άριστα το 1-2 με άλλα μεγάλα μπασκετικά μυαλά. Μετά τον Ράτζα, ψηλός με τέτοια πάσα δεν έχει περάσει από τα μέρη μας κάτι που αποτελεί ευλογία για μία οργανωμένη ομάδα.
Το θέμα για τον Ολυμπιακό είναι πόσο οργανωμένος θα εμφανιστεί στην Βιτόρια. Οι 77 πόντοι με τον Παναθηναϊκό έγιναν 84 με το Μιλάνο και αμέσως μπαίνει το ερώτημα: Λίγοι πόντοι στην επίθεση ή πολλοί στην άμυνα (75 κι 81 αντίστοιχα). Κατά την προσωπική γνώμη, το υλικό των ερυθρολεύκων είναι για να σκοράρει πολλούς πόντους, υπάρχει απίστευτο επιθετικό ταλέντο όπως φαίνεται σε κάποια πεντάλεπτα τα οποία όμως ποτέ δεν γίνονται οκτάλεπτα ή δεκάλεπτο. Με την Ταού ο Ολυμπιακός έχει μεγάλη τύχη αρκεί να σκοράρει και να ελέγξει τα τρίποντα των Βάσκων. Σίγουρα οι κυπελλούχοι Ισπανίας είναι πιο έτοιμο σύνολο, πιο έμπειρο, δεν διαθέτουν όμως τις επιλογές του Γιαννάκη από την στιγμή που θα αγωνιστεί και ο Πρίντεζης.
Κάποια στιγμή θα πρέπει να αγωνιστεί πιο ελεύθερα ο Ολυμπιακός ώστε να επεκτείνει τις διαφορές του και καλό θα ήταν να σταματήσει να… φρενάρει μόλις η απόσταση από τον αντίπαλο περάσει τους οκτώ πόντους.
