Το ατού του Βιτόλο
Η μεταγραφή του Βίκτορ Βιτόλο δεν χαρακτηρίζεται ως αεροδρομίου, ωστόσο είναι από αυτές που ο προπονητής τις θέλει με... χίλια. Είναι άδικο, όμως, ο Βιτόλο να κριθεί με μέτρο σύγκρισης τον Ζιλμπέρτο, αφού ελάχιστοι είναι εφάμιλλοι του δεύτερου.
Μεταγραφή του προπονητή και όχι αεροδρομίου χαρακτηρίζεται η πρώτη του Παναθηναϊκού για το καλοκαίρι του 2011… Ο Βίκτορ Βιτόλο έρχεται για να προσθέσει δύναμη, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα στη μεσαία γραμμή και να «δέσει» την ανασταλτική λειτουργία.
Είναι φανερό από πέρυσι ότι ο Ζεσουάλδο Φερέιρα δεν «τρελαίνεται» με τον Σιμάο και για αυτό η απόκτηση βασικού αμυντικού μέσου ήταν δεδομένη. Ο Βιτόλο έχει συγκεκριμένες αρετές και γνωστές αδυναμίες, ωστόσο στην τακτική του Πορτογάλου προπονητή είναι χρήσιμος.
Βγαίνει γρήγορα στη μπάλα, τρέχει πολύ, μαρκάρει σαν σκύλος, έχει αντοχές και έχει καλή πρώτη πάσα. Κάτι που δεν διαθέτει ο Σιμάο. Από την άλλη, επιθετικά δεν προωθείται, δεν απειλεί με σουτ και δεν έχει εκτελέσεις στημένων, στοιχεία που χαρακτήριζαν τον Μάτος (ο Βραζιλιάνος θα ήταν ιδανικός, αλλά ας όψονται οι Τεν Κάτε και Αντωνίου…).
Κοινώς, ο Βιτόλο δύσκολα αποκλείεται να αντικαταστήσει επάξια τον Ζιλμπέρτο. Ο αρχηγός της Εθνικής Βραζιλίας είναι αναντικατάστατος σε επίπεδο αγωνιστικής αξίας και προσωπικότητας, καθώς και προβολής για το σύλλογο. Είναι άδικο ο Βιτόλο να κριθεί με μέτρο σύγκρισης τον Ζιλμπέρτο, αφού ελάχιστοι είναι εφάμιλλοι του δεύτερου…
Σε κάθε περίπτωση, ο Βιτόλο έχει το ατού ότι θα παίξει εκτελώντας κατά γράμμα τις εντολές του Φερέιρα. Εκπληρώνει σε μεγάλο βαθμό τις επιταγές του Πορτογάλου προπονητή και δεν χρειάζεται χρόνο προσαρμογής για τη Σούπερ Λίγκα. Τη διαφορά στον Παναθηναϊκό δεν μπορεί να την κάνει και αυτό το γνωρίζουν στη διοίκηση και στο τεχνικό επιτελείο.
Ξέραμε τι δώσαμε, τι πήραμε και τι περιμένουμε…
