Οι δυο ομάδες της ΑΕΚ και το αφεντικό που χρειάζεται η ΠΑΕ

Στο μεταξύ, θα αναλωνόμαστε σε σκέψεις μίζερες για την ομάδα και την προπονητή. Γιατί δεν υπάρχει αγωνιστική πρόοδος, γιατί δεν βλέπουμε αυτοματισμούς στο παιχνίδι, γιατί δεν υπάρχει ένα σχέδιο στην δημιουργία και παραγωγή φάσεων, γιατί έβγαλε τον Μπλάνκο, την ανυπαρξία του οποίου σε βασικούς τομείς (τεχνική, υποδοχή μπάλας, πάσα, αντίληψη, συνεργασία με τους υπόλοιπους) θα πληρώνει για πολύ καιρό ακόμα η ΑΕΚ.



Η οποία ΑΕΚ, σύμφωνα με την πιο απλουστευμένη λογική, είναι υποχρεωμένη να ζει με την πραγματικότητα ότι ο Μπλάνκο αναδείχτηκε δυο σερί χρονιές πρώτος σκόρερ με (συνολικά) 35 γκολ. (Στο ερώτημα, βεβαίως, αν θα μπορούσε να είχε ωφεληθεί περισσότερο- επιθετικά – το παιχνίδι της ομάδας, με άλλου τύπου σέντερ φορ, με επιθετικό κλάσης που θα έχει ποιοτικά χαρακτηριστικά, δεν θα πάρουμε απάντηση. Τουλάχιστον προς το παρόν..)

Στο Χαριλάου είδαμε δυο εντελώς διαφορετικές ομάδες, που έχουν δουλέψει με τον ίδιο προπονητή και έχουν κάνει τα ίδια πράγματα μαζί του. Η διαφορά της ΑΕΚ των δυο ημιχρόνων, αγγίζει τα όρια της διαφοράς που έχουν δυο ομάδες διαφορετικών κατηγοριών. Βήτα κατηγορίας στο πρώτο ημίχρονο. Αδούλευτη. Σε κατάσταση πανικού στο πρώτο δεκάλεπτο. Με νοοτροπία συνοικιακής ομάδας, να μπούμε μέσα, να αποφύγουμε το μοιραίο και μπροστά έχει ο θεός. Ομάδα για πρωτάθλημα στο δεύτερο. Καταιγιστική, απόλυτη η κυριαρχία και με δυνάμεις. Με τρεξίματα. Ο Άρης έπρεπε να ήταν πιο φρέσκος, η ΑΕΚ με ταξίδι από τη Λευκορωσία ήταν αυτή που έτρεχε με χίλια. (Όπως είπε και ο Δημητριάδης, “ο Μπουρουτζίκας έχει μάστερ στην προετοιμασία” και δεν είναι ο μοναδικός που το λέει…)

Όσοι ασχολούνται με την ΑΕΚ καλό θα είναι να μην ξαναπαρουσιάσουν ομάδα σαν κι αυτή που διασύρθηκε στο πρώτο δεκάλεπτο. Με μια άμυνα “μπάτε σκύλοι αλέστε” (και όταν λέω άμυνα δεν εννοώ φυσικά μονάχα την τετράδα, αλλά τη συνολική λειτουργία, και τους χαφ και τους επιθετικούς) έφαγε ένα γκολ από καραμπινάτη θέση οφσάιντ (δεν είναι η πρώτη φορά, αλλά για το ότι η ΑΕΚ δεν κέρδισε, ουδείς διαιτητής της φταίει…) και όσοι βλέπουν αυτό το γκολ από ριπλέι, πέρα από το αντικανονικό της υπόθεσης, υπάρχει και κάτι άλλο πολύ πιο σοβαρό. Πως διάολο βρε αδερφέ, είναι αφύλαχτος εκεί που είναι ο σέντερ φορ του Άρη, ο Νο 1 ποδοσφαιριστής που πρέπει να μαρκάρεις σε εκτέλεση κόρνερ; Απάντηση δεν θα πάρουμε, απλώς επειδή έχει ξανασυμβεί και σ’ άλλα ματς, θα ακούμε και θα διαβάζουμε θεωρίες τύπου”η ομάδα είναι αδούλευτη στα στημένα”. Στο τέλος, δηλαδή, θα το πιστέψουμε κιόλας…

Του Σκόκο του έχω κάνει σκληρή κριτική, για πάρα πολλά ματς στα οποία ήταν εξαφανισμένος. Χαμένος εντελώς, ενίοτε και προκλητικά αδιάφορος. Φέτος ο Αργεντινός κάνει παπάδες. ‘Όχι σ’ όλα, αλλά στα πιο πολλά παιχνίδια, είναι αυτός που προσπαθεί να πάρει πάνω του την ομάδα. Αυτός που παίρνει πρωτοβουλίες και κάνει πράγματα, τα οποία ο αντίπαλος δεν μπορεί ούτε να προβλέψει και φυσικά ούτε να παρακολουθήσει. Το τεράστιο δεύτερο ημίχρονο της ΑΕΚ στο Χαριλάου, είναι “ημίχρονο Σκόκο”. Λίγο παραπάνω να ακολουθούσαν και οι υπόλοιποι, η ΑΕΚ θα έβαζε και δεύτερο και τρίτο γκολ. Εννοώ, κυρίως, την τελική πάσα που αρκετές φορές δεν βγήκε, από επιπολαιότητα ή από έλλειψη καθαρού μυαλού.

Το ματς γυρόφερνε έξω από την περιοχή του Άρη, εκεί θέλεις δίπλα στον Σκόκο άλλον έναν, για να κάνει πράγματα πρώτα με το μυαλό και μετά με τα πόδια. Ο Χέρσι ήταν τραγικός στο πρώτο, ο Λεονάρντο δεν μπόρεσε πάλι να κάνει ούτε ένα μαγικό, ο Μαντούκα όσο έπαιξε πέρασε σχεδόν απαρατήρητος. Ο Νέμεθ είναι φανερό ότι σε δυο συνεχόμενα ματς, δεν είχε τα ξεπετάγματα, δεν βρήκε τα πατήματα, αλλά τον μικρό Μαγυάρο να μην τον φοβάται κανείς. Καλά να ‘ναι, θα βγάλει και θα δώσει πολλά από το αστείρευτο ταλέντο του.

Είναι σαφές ότι περισσότερο ενδιαφέρον τις τελευταίες μέρες παρουσιάζει το ζήτημα με την επικείμενη αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Ο (Μπομπ) Κοζώνης φαίνεται πως είναι μια σοβαρή περίπτωση που αν ευοδωθούν οι προσπάθειες και αλλάξει σελίδα η ΠΑΕ, πιθανώς να δούμε (και) καλύτερες μέρες. Πάντα ήμουν υπέρ μιας κατάστασης μ’ ένα αφεντικό, που θα κάνει κουμάντο με τα λεφτά του, που θα συζητά και ενδεχομένως θα συμβουλεύεται τους άμεσους συνεργάτες του και δεν θα ψάχνει να βρει τους άλλους μετόχους ή συνεταίρους για να αποφασίσουν αν θα διαθέσουν οχτακόσια χιλιάρικα για αμυντικό χαφ (Μάκος) ή δυόμισι εκατομμύρια (Κατσουράνης). Ο Κοζώνης λένε οι πληροφορίες μου έχει τα …κάκαλα (που λέει και ο “Βασιλομπίλαρος”) για να αντέξει το οικονομικό βάρος της ΑΕΚ.

Άλλοι πάλι το αμφισβητούν. Παράγοντες που κινούνται στο χώρο της ομάδας, έχουν άποψη και θεωρούν δεδομένο πως δεν θα μπει κανένας Κοζώνης στην ΑΕΚ διότι λέει είναι ο “νέος Ιβάν Σαββίδης”. Χωρίς να έχουν ίχνος πληροφόρησης, για το τι συζητούσαν ώρες ατελείωτες (επί τέσσερις μέρες) στο Σικάγο, Θανόπουλος και Νοτιάς με τον Ελληνοαμερικάνο, πετάνε ελαφρά τη καρδία ένα “νέος Ιβάν Σαββίδης” και περιμένουν με σαδιστικό (για την ΑΕΚ) τρόπο τη δικαίωση τους. Μακάρι να μην έρθει ποτέ (η δικαίωση τους), γιατί μαζί της θα έρθει και ο καταποντισμός της ΑΕΚ. Με τον οποίο, πιθανώς και να χαρούν, διότι λέει τον είχαν προβλέψει…