Μία από τα ίδια…
Μια από τα ίδια για τον ΠΑΟΚ σε ένα ντέρμπι στην Αθήνα. Οι παίκτες του Φερνάντο Σάντος έτρεξαν, πάλεψαν, προσπάθησαν, αλλά έχασαν. Ήταν ο γνωστός φοβισμένος, άτολμος και απρόσωπος ΠΑΟΚ των τελευταίων χρόνων σε ένα ντέρμπι της Αθήνας. Κατέβηκε στο τερέν του ΟΑΚΑ εμφανώς για την ισοπαλία και έχασε δίκαια.
Είναι ενδεικτικό, ότι σε όλο το ματς εκτός από το γκολ του Βιερίνια δεν δημιούργησε άλλη κλασική ευκαιρία για γκολ, πλην ίσως του κακού κοντρόλ του Κουτσιανικούλη στο 1-1. Συνεπώς, δεν μπορούσε να έχει μεγαλύτερες απαιτήσεις από το παιχνίδι η ομάδα του Σάντος.
“Έδωσε” γήπεδο από την αρχή του αγώνα στον Παναθηναϊκό. Δεν διεκδίκησε ούτε για μια στιγμή τον ρόλο του “αφεντικού” μέσα στο παιχνίδι, όπως οφείλει να κάνει μια μεγάλη ομάδα με το βάρος της φανέλας του ΠΑΟΚ. Ο Σάντος σε άλλο ένα εκτός έδρας ντέρμπι “έπαιξε” με σύστημα “κλεφτοπόλεμο”. Κλείστηκε πίσω ο δικέφαλος με στόχο τις αντεπιθέσεις.
Ιδίως στο κρίσιμο 20λεπτο του δευτέρου ημιχρόνου, από το 50΄μέχρι το 70, οι παίκτες του Σάντος ταμπουρώθηκαν στα 2/3 του γηπέδου, περιμένοντας το μοιραίο… Ένας Κατσουράνης τους… τσαλαπάτησε. Πού ήταν τα χαφ του ΠΑΟΚ, όταν σκόραρε ο μέσος του Παναθηναϊκού; Δεν όφειλε κάποιος να τον μαρκάρει;
Η τριάδα Καραγκούνης, Κατσουράνης, Ζιλμπέρτο Σίλβα στον κεντρικό άξονα έκανε… ότι ήθελε λίγα μέτρα, μάλιστα, έξω από την περιοχή του Χαλκιά. Τα χαφ του ΠΑΟΚ τους μάρκαραν με τα… μάτια και εάν δεν υπήρχε το άψογο κεντρικό αμυντικό δίδυμο των Κοντρέρας και Τσιρίλο και ο απροσπέλαστος Σνάουτσνερ στα δεξιά, η ήττα θα ήταν μεγαλύτερη.
Μια μεγάλη ομάδα, όπως ο ΠΑΟΚ, πρέπει να επιβάλλει κατά διαστήματα τον ρυθμό της, για να εξισορροπεί το παιχνίδι και να έχει απαιτήσεις απ’ αυτό. Από την στιγμή που το γήπεδο στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα “έγερνε” προς την περιοχή του Χαλκιά, μόνο με την βοήθεια της τύχης θα απέφευγε η ομάδα του Σάντος την ήττα.
Η άδικη αποβολή του Ίβιτς από τον Σπάθα στο 86΄ είναι αστείο να αποτελέσει αιτιολογία για την ήττα του ΠΑΟΚ και να “κρύψει” τον παθητικό ρόλο που είχαν μέσα στο παιχνίδι οι παίκτες του Σάντος.
Δηλαδή φταίει ο διαιτητής πού οι παίκτες του ΠΑΟΚ “έχασαν” την μπάλα στο δεύτερο γκολ; Φταίει ο διαιτητής που βγήκαν στο δεύτερο ημίχρονο με ψυχολογία… looser; Φταίει ο διαιτητής που τους… τσαλαπάτησε ο Κατσουράνης;
Είναι “στρουθοκαμηλισμός” η επίκληση ενός διαιτητικού λάθους για να δικαιολογηθούν οι αδυναμίες που έδειξε η ομάδα του Σάντος σε άλλο ένα ντέρμπι με ομάδα της Αθήνας. Επιπλέον, δεν χρίζει σχολιασμού, η θέση κάποιων οπαδών, ότι φταίνε για την ήττα της ομάδας τους, κάποια “ανάποδα”, κατά την άποψή τους, φάουλ που έδωσε ο διαιτητής. Είναι μια ευρέως διαδεδομένη φθηνή δικαιολογία που την χρησιμοποιούν οι οπαδοί όλων των ομάδων μετά από ήττες.
Οι μεγάλες ομάδες, όμως, δεν μεμψιμοιρούν. Βλέπουν τα λάθη τους και τα διορθώνουν. Είναι προφανές ότι ο ΠΑΟΚ υστερεί σε ποιότητα στο ρόστερ στην μεσοεπιθετική του γραμμή έναντι του Παναθηναϊκού. Ο Βιερίνια ήταν πάλι μόνος του… Ο Γκαρσία έβγαλε την καταπληκτική πάσα στο γκολ, αλλά δεν μπόρεσε να “θωρακίσει” την μεσοαμυντική γραμμή του ΠΑΟΚ, ενώ ο Σορλέν με τον Φωτάκη κινήθηκαν στα ρηχά νερά… “Λίγος” και ο Σαβίνι, αφού από την πλευρά του προήλθαν τα δυο γκολ του Παναθηναϊκού, λάθος του Σάντος και η τοποθέτηση του Ίβιτς ως σέντερ φορ, αφού ο Σέρβος δεν ήξερε την θέση και ήταν ωσεί παρών στο παιχνίδι.
Δεν βοήθησαν καθόλου οι αλλαγές του Παπάζογλου και του αγχωμένου Μουν, στο ντεμπούτο του με την φανέλα του ΠΑΟΚ και μάλιστα κόντρα στην πρώην ομάδα του.
Συμπερασματικά, ο ΠΑΟΚ έπρεπε να παίξει από την αρχή του αγώνα, όπως έπαιξε μετά το 80, που ρίσκαρε βγαίνοντας μπροστά, κι ας έχανε…
Τουλάχιστον τότε θα είχε παίξει σαν ΠΑΟΚ.
“Έδωσε” γήπεδο από την αρχή του αγώνα στον Παναθηναϊκό. Δεν διεκδίκησε ούτε για μια στιγμή τον ρόλο του “αφεντικού” μέσα στο παιχνίδι, όπως οφείλει να κάνει μια μεγάλη ομάδα με το βάρος της φανέλας του ΠΑΟΚ. Ο Σάντος σε άλλο ένα εκτός έδρας ντέρμπι “έπαιξε” με σύστημα “κλεφτοπόλεμο”. Κλείστηκε πίσω ο δικέφαλος με στόχο τις αντεπιθέσεις.
Ιδίως στο κρίσιμο 20λεπτο του δευτέρου ημιχρόνου, από το 50΄μέχρι το 70, οι παίκτες του Σάντος ταμπουρώθηκαν στα 2/3 του γηπέδου, περιμένοντας το μοιραίο… Ένας Κατσουράνης τους… τσαλαπάτησε. Πού ήταν τα χαφ του ΠΑΟΚ, όταν σκόραρε ο μέσος του Παναθηναϊκού; Δεν όφειλε κάποιος να τον μαρκάρει;
Η τριάδα Καραγκούνης, Κατσουράνης, Ζιλμπέρτο Σίλβα στον κεντρικό άξονα έκανε… ότι ήθελε λίγα μέτρα, μάλιστα, έξω από την περιοχή του Χαλκιά. Τα χαφ του ΠΑΟΚ τους μάρκαραν με τα… μάτια και εάν δεν υπήρχε το άψογο κεντρικό αμυντικό δίδυμο των Κοντρέρας και Τσιρίλο και ο απροσπέλαστος Σνάουτσνερ στα δεξιά, η ήττα θα ήταν μεγαλύτερη.
Μια μεγάλη ομάδα, όπως ο ΠΑΟΚ, πρέπει να επιβάλλει κατά διαστήματα τον ρυθμό της, για να εξισορροπεί το παιχνίδι και να έχει απαιτήσεις απ’ αυτό. Από την στιγμή που το γήπεδο στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα “έγερνε” προς την περιοχή του Χαλκιά, μόνο με την βοήθεια της τύχης θα απέφευγε η ομάδα του Σάντος την ήττα.
Η άδικη αποβολή του Ίβιτς από τον Σπάθα στο 86΄ είναι αστείο να αποτελέσει αιτιολογία για την ήττα του ΠΑΟΚ και να “κρύψει” τον παθητικό ρόλο που είχαν μέσα στο παιχνίδι οι παίκτες του Σάντος.
Δηλαδή φταίει ο διαιτητής πού οι παίκτες του ΠΑΟΚ “έχασαν” την μπάλα στο δεύτερο γκολ; Φταίει ο διαιτητής που βγήκαν στο δεύτερο ημίχρονο με ψυχολογία… looser; Φταίει ο διαιτητής που τους… τσαλαπάτησε ο Κατσουράνης;
Είναι “στρουθοκαμηλισμός” η επίκληση ενός διαιτητικού λάθους για να δικαιολογηθούν οι αδυναμίες που έδειξε η ομάδα του Σάντος σε άλλο ένα ντέρμπι με ομάδα της Αθήνας. Επιπλέον, δεν χρίζει σχολιασμού, η θέση κάποιων οπαδών, ότι φταίνε για την ήττα της ομάδας τους, κάποια “ανάποδα”, κατά την άποψή τους, φάουλ που έδωσε ο διαιτητής. Είναι μια ευρέως διαδεδομένη φθηνή δικαιολογία που την χρησιμοποιούν οι οπαδοί όλων των ομάδων μετά από ήττες.
Οι μεγάλες ομάδες, όμως, δεν μεμψιμοιρούν. Βλέπουν τα λάθη τους και τα διορθώνουν. Είναι προφανές ότι ο ΠΑΟΚ υστερεί σε ποιότητα στο ρόστερ στην μεσοεπιθετική του γραμμή έναντι του Παναθηναϊκού. Ο Βιερίνια ήταν πάλι μόνος του… Ο Γκαρσία έβγαλε την καταπληκτική πάσα στο γκολ, αλλά δεν μπόρεσε να “θωρακίσει” την μεσοαμυντική γραμμή του ΠΑΟΚ, ενώ ο Σορλέν με τον Φωτάκη κινήθηκαν στα ρηχά νερά… “Λίγος” και ο Σαβίνι, αφού από την πλευρά του προήλθαν τα δυο γκολ του Παναθηναϊκού, λάθος του Σάντος και η τοποθέτηση του Ίβιτς ως σέντερ φορ, αφού ο Σέρβος δεν ήξερε την θέση και ήταν ωσεί παρών στο παιχνίδι.
Δεν βοήθησαν καθόλου οι αλλαγές του Παπάζογλου και του αγχωμένου Μουν, στο ντεμπούτο του με την φανέλα του ΠΑΟΚ και μάλιστα κόντρα στην πρώην ομάδα του.
Συμπερασματικά, ο ΠΑΟΚ έπρεπε να παίξει από την αρχή του αγώνα, όπως έπαιξε μετά το 80, που ρίσκαρε βγαίνοντας μπροστά, κι ας έχανε…
Τουλάχιστον τότε θα είχε παίξει σαν ΠΑΟΚ.
