Έξι δημοσιογράφοι προτείνουν

Αλέξανδρος Λοθάνο

Goal News

Η χρησιμοποίηση τεχνολογικών βοηθημάτων στο ποδόσφαιρο ίσως κρίνεται αναγκαία, αλλά προσωπικά δεν μου αρέσει, γιατί περιορίζει το απρόβλεπτο, το λάθος, το οποίο στην τελική είναι και το “αλατοπίπερο” του αθλητισμού.

Σύμφωνοι, πολλές φορές αδικεί μια από τις δύο ομάδες ή κάποιον ποδοσφαιριστή, αλλά γνωρίζουμε ότι το ποδόσφαιρο είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας και αυτή, δεδομένα και καθημερινά, δυστυχώς είναι άδικη.

Από εκεί και πέρα, θα ήθελα να δω πως θα αντιδρούσαν οι ομάδες αν καθιερώνονταν χρόνος κατοχής ανά επίθεση, όπως ισχύει δηλαδή σε άλλα ομαδικά αθλήματα, όπως το μπάσκετ ή το χάντμπολ.

Τι θα έκανε η Μπαρτσελόνα, “βασίλισσα” της κατοχής; Πώς θα αντιμετώπιζε την κάθε επίθεση μια ομάδα, αν είχε π.χ. 2 με 3 λεπτά για να κάνει προσπάθεια; Δεν λέω ότι θα ήταν ευεργετικό ή καταστροφικό για το ποδόσφαιρο, αλλά θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον η αντιμετώπιση των ομάδων και τα αντανακλαστικά τους. Και, βεβαίως, θα υποχρέωνε ομάδες που σε άλλη περίπτωση θα… ταμπουρώνονταν στην άμυνα, να ψάξουν και την επίθεση και όχι μόνο να περιμένουν τον αντίπαλο. Για σκεφτείτε το…

Παντελής Λουκίδης

Eurosport

Εάν και φίλος – λάτρης του μπάσκετ, δεν μπορώ να μην παραδεχθώ ότι το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ. Παρ’ όλα αυτά, η χρησιμοποίηση της τεχνολογίας πιστεύω ότι θα ήταν χρήσιμη, για τον βασικότερο λόγο της απόδοσης δικαιοσύνης.

Οι διαιτητές θα μπορούσαν να διακόπτουν το ματς για να δουν σε “αργή κίνηση” τις επίμαχες φάσεις οι οποίες κρίνουν αποτέλεσμα: Π.χ. εάν πέρασε ολόκληρη ή όχι η μπάλα τη γραμμή του τέρματος, αλλά κι αν η υπόδειξη ενός πέναλτι είναι σωστή. Δεν λέμε να σταματούν τον αγώνα για κόρνερ, πλάγιο ή οτιδήποτε άλλο, αλλά στις 2 περιπτώσεις που προαναφέραμε είναι απαραίτητο.

Επίσης, θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα περισσότερων αλλαγών σε έναν αγώνα -από 3 να γίνουν 6-, ώστε οι προπονητές να έχουν περισσότερες ευκαιρίες να διορθώσουν την εικόνα της ομάδας τους κατά τη διάρκεια του 90λεπτου. Παράλληλα, θα δίνεται η ευκαιρία και σε μεγαλύτερο αριθμό ποδοσφαιριστών να πάρουν χρόνο συμμετοχής.

Κατάργηση του κανονισμού για “ακούσιο” χέρι. Οποιαδήποτε επαφή της μπάλας, είτε εσκεμμένη είτε όχι, θα πρέπει να τιμωρείται με φάουλ ή πέναλτι, κατά περίσταση και κίτρινη κάρτα. Πιστεύω ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο για έναν διαιτητή να διακρίνει μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου αν υπάρχει η λεγόμενη, πρόθεση.

Για την “τόνωση” του θεάματος θα μπορούσε ένα γκολ από μακρινή απόσταση (π.χ. πίσω από τα 30 μέτρα) να υπολογίζεται… διπλό! Κάτι σαν το τρίποντο στο μπάσκετ. Για σκεφτείτε να βρίσκεται μία ομάδα πίσω στο σκορ με 1-0, να χρειάζεται οπωσδήποτε τη νίκη και να απομένουν ελάχιστα λεπτά. Δεν θα επιχειρούσε το… δίποντο;

Γιάννης Καράγιωργας

Euronews

Ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο είναι η πληθώρα διοργανώσεων, που επιβαρύνει τους ποδοσφαιριστές. Ειδικότερα οι μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες των κορυφαίων πρωταθλημάτων αναγκάζονται να δίνουν 60 και 70 αγώνες κάθε σεζόν. Αποτέλεσμα αυτού είναι πρώτα από όλα να βλέπουμε ομάδες να “κλατάρουν” στο τέλος της χρονιάς, εκεί που κρίνονται οι τίτλοι, αλλά και ποδοσφαιριστές να είναι εντελώς ντεφορμέ.

Συνεπώς, για να διατηρηθεί το ελκυστικό του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, θα πρέπει να παρθούν κάποια μέτρα.

Αρχικά, κάθε μεγάλη λίγκα της Ευρώπης να μειώσει τις ομάδες της, ώστε να διεξάγονται λιγότερες αγωνιστικές στο πρωτάθλημα.

Δεύτερον, θα πρέπει ίσως είτε να καταργηθούν τα εγχώρια κύπελλα είτε να παίρνουν μέρος ομάδες της χαμηλότερης κατηγορίας. Διότι πλέον, ούτε έσοδα έχουν τα κύπελλα, ούτε προσφέρουν (συνήθως) κάτι παραπάνω πλην του γοήτρου.

Από εκεί και πέρα, καλό θα είναι να εισαχθούν κάποια τεχνολογικά βοηθήματα, όπως συμβαίνει με την τεχνολογία γραμμής, ώστε να μην αλλοιώνεται το αποτέλεσμα του αγώνα, τουλάχιστον σε περιπτώσεις τέτοιου είδους.

Πάνος Κιαπεκάκης

“ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ στο περίπτερο”

Το ποδόσφαιρο εντάσσεται όλο και πιο… βαθιά στους τομείς του μάρκετινγκ, δίχως η προσήλωση στο κέρδος να υπόσχεται και περισσότερο θέαμα, κάθε άλλο. Επειδή, όμως, η οποιαδήποτε αλλαγή στις δομές συνιστά ουτοπία, δεδομένων των πανίσχυρων συμφερόντων που πηγάζουν από τη FIFA και εισρέουν και στα “κανάλια” των κατά τόπους ηπειρωτικών Ομοσπονδιών, η προσοχή μας εστιάζεται σε μικρότερης σημασίας αλλαγές που, όμως, θα μπορούσαν να συμβάλλουν με τον ορθό τρόπο στην καλυτέρευση του προϊόντος.

1. Εφαρμογή του instant replay. Επειδή κάτι τέτοιο θα ήταν αδόκιμο να γίνεται αδιακρίτως, θα μπορούσε να εφαρμοστεί από το 81ο λεπτό κάθε αγώνα και κατά τη διάρκεια της παράτασης, για συγκεκριμένες αποφάσεις (πέναλτι, αποβολές, πέρασε – δεν πέρασε η μπάλα τη γραμμή του τέρματος).

2. Εισαγώγη salary cap. Το Financial Fair Play της UEFA που είναι ένα θεωρητικά παρόμοιο μέτρο, πάλι θα κάνει τον ισχυρό ισχυρότερο. Το salary cup όμως εξασφαλίζει περισσότερη δικαιοσύνη, έστω και με διαβαθμίσεις, με τις ομάδες που έχουν περισσότερα έξοδα να έχουν κατά τι περισσότερα χρήματα για ξόδεμα, ιδίως με τη μορφή των bonus επίτευξης στόχων.

3. Περιορισμός σε διπλές αναμετρήσεις. Παράδειγμα: Αν ένας φιλοξενούμενος νικήσει με 3 γκολ διαφορά ή περισσότερα στο πρώτο ματς, να μην διεξαχθεί ο επαναληπτικός (εφαρμόζεται στο Κύπελλο Βραζιλίας).

4. Περιορισμός στις ομάδες που συμμετέχουν στα τελικά μεγάλων διοργανώσεων. Η έννοια του να αναμετρώνται όντως οι καλύτεροι θα αυξήσει το ενδιαφέρον και τον ανταγωνισμό, θα εκλείψουν τα ματς με προδιαγεγραμμένη εξέλιξη.

Κώστας Ντάλτας

Balla.com.cy

Πολλοί λένε ότι το ποδόσφαιρο είναι το απόλυτο πετυχημένο σπορ γιατί είναι απλό. Δεν έχει ιδιαίτερα δύσκολους κανονισμούς με αποτέλεσμα από τα πρώτα χρόνια του να έχει απίστευτο υψηλό ποσοστό διείσδυσης στη μάζα, στο ευρύ κοινό.

Θυμηθείτε πόσο αργό ήταν τις παλιότερες δεκαετίες με τους παίκτες που είχαν τη δυνατότητα να γυρίζουν την μπάλα στον τερματοφύλακα και εκείνος να την μπλοκάρει. Τις εποχές που παιζόταν το πραγματικό κατενάτσιο, γιατί οι ομάδες που βρίσκονταν σε μαζική άμυνα μπορούσαν να το κάνουν χωρίς να αγχωνόντουσαν στα πόσα δευτερόλεπτα ο γκολκίπερ θα έκανε το βολέ.

Πολύ σύντομα ανασύραμε από τη μνήμη μας φάσεις που εάν δει ένα παιδί, θα νομίζει ότι βλέπει άλλο άθλημα…

Όλες οι αλλαγές στο ποδόσφαιρο δεν πέτυχαν, θυμηθείτε χρυσό γκολ κ.ά. Κάποιες άλλες το βοήθησαν να γίνει πιο γρήγορο και όχι απαραίτητα με πλουσιότερο θέαμα.

Οι βασικές αρχές της μπάλας (έτσι μάθαμε να λέμε το άθλημα της καρδιάς μας) πρέπει να μείνουν οι ίδιοι.

Αυτό που πρέπει να αλλάξει, είναι να τελειώσει μια και καλά το θέμα της αλλοίωσης αποτελέσματος από διαιτητικά λάθη και “λάθη”.

Οι 5 διαιτητές δεν βοήθησαν όσο θα έπρεπε προς αυτήν την κατεύθυνση. Η τεχνολογία έχει φτάσει σε απίστευτο επίπεδο, ας την εκμεταλλευτούν. Χωρίς να σταματάει για πολύ ο αγώνας και με ασύρματη επικοινωνία, μπορεί σε ένα καμαράκι να βρίσκονται 3 άνθρωποι που θα βλέπουν τον αγώνα με τη βοήθεια μηχανημάτων. Αμεσα να παίρνουν θέση σε δύσκολες φάσεις, ώστε να αποφεύγονται στιγμές παρωδίας που έχουμε δει σε όλες τις διοργανώσεις.

Έτσι μια δύσκολη κατάσταση θα μπορεί να γίνει απλή, με μία μόνο προϋπόθεση. Να θέλουν…

Θανάσης Κελαντώνης

Goal News

Το κύριο ερώτημα που χρειάζεται απάντηση όταν με ρωτάω τι κανονισμούς χρειάζεται το ποδόσφαιρο, είναι τι ποδόσφαιρο θέλω; Υπάρχουν δύο δρόμοι. Αυτός του θεάματος, στα πρότυπα των αμερικανικών αθλημάτων, είναι ο ένας. Σε αυτόν καταργείς ή περιορίζεις ό,τι καταστρέφει το θέαμα και δυσκολεύει την επίθεση. Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε χρόνια τώρα η άδεια χρήσης ζώνης στο ΝΒΑ, αλλά αυτό προήλθε από την ανάγκη συνήθειας αντιμετώπισης της από τους παίκτες της εθνικής ομάδας των ΗΠΑ.

Σε αυτό το δρόμο λοιπόν, στο ποδόσφαιρο πρέπει να καταργηθεί το οφσάιντ, να εφαρμοστούν τρίλεπτες αποβολές, μέσω της υπό συζήτησης ιστορίας της πορτοκαλί κάρτας, και να μπει χρονόμετρο εκδήλωσης επίθεσης.

Ο δεύτερος δρόμος είναι ο προστατευτικός προς τη βάση του παιχνιδιού. Η διατήρηση του λάθους ένεκα του ανθρώπινου παράγοντα και η μικρή προσαρμογή των κανονισμών στις ανάγκες και μόδες της εκάστοτε εποχής. Είδαμε και καλές αλλαγές, όπως η απαγόρευση χρήσης χεριών από τον τερματοφύλακα στις εκούσιες επιστροφές της μπάλας, και αποτυχημένες εμπνεύσεις όπως το χρυσό γκολ.

Εκτιμώ πως η συνολική νοοτροπία του ποδοσφαίρου, πρέπει να μείνει πιο κοντά στην ευρωπαϊκή. Αυτή του μεγαλύτερου πάθους, της περισσότερης έντασης. Δεν χρειάζεται να γίνει απλό θέαμα, για θεατές που απλά θα τρώνε πατατάκια. Ναι λοιπόν στη διατήρηση του οφσάιντ, ναι στην αύξηση των χρονικών ποινών για παραβάσεις, ναι στην τεχνολογία γραμμής, όχι στην κατάργηση του ανθρώπινου παράγοντα, όχι στην κατάργηση της ισοπαλίας. Και σταματάω εδώ. Μπορουμε να σκεφτούμε πολλά περισσότερα, αλλά θα χάσουμε την μπάλα. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.