Διπλή χαρά στο σπίτι

«Το κλειδί αυτής της επιτυχίας έχει μπει στην πόρτα εδώ και δυόμισι χρόνια περίπου, όταν αποφασίσαμε μαζί με τον κύριο Ποστιλιόνε να φτιάξουμε αυτό το διπλό. Το 2006 ήταν μια πολύ κρίσιμη χρονιά γιατί ενώ είχα κι εγώ τη ευκαιρία να αγωνιστώ στο μονό αποφασίσαμε με τον Δημήτρη να πέσουμε στα βαθιά και να δοκιμάσουμε το διπλό ώστε να δει κι αυτός τον συναγωνισμό στο αγώνισμα να δει και αυτός τι χρειάζεται για να φτάσεις σε ένα τελικό Ολυμπιακών Αγώνων. Χτίσαμε πάνω σε αυτή την βάρκα, τα αποτελέσματα ήρθαν», ήταν τα πρώτα λόγια του χάλκινου Ολυμπιονίκη της Αθήνας που συμπλήρωσε:

«Μπορεί ειδικά σε αυτήν την κούρσα η νίκη να φαίνεται εύκολη αλλά δεν είναι καθόλου. Από μέσα όλα είναι εντελώς διαφορετικά. Ωστόσο μέχρι τα 1500μ. κάναμε -δεν θα έλεγα άνετα αλλά- μια κούρσα στα μέτρα μας. Τη φέραμε εμείς εκεί που θέλαμε, μπήκαμε μέσα και ελέγχαμε το ρυθμό. Στα τελευταία 500μ. δεν πιέσαμε, απλά κρατήσαμε την απόσταση από τους αντιπάλους μας και επιδιώξαμε μόνο να κρατήσουμε τη θέση μας αφού σε τέτοιες κούρσες αυτό είναι που μετράει. Την Κυριακή θα μπούμε σίγουρα με την ίδια θέληση, τον ίδιο ζήλο και θα πάρουμε σίγουρα το μέγιστο των εαυτών μας και της βάρκας.

Το αποτέλεσμα της Χρύσας δεν το ήξερα κατά η διάρκεια της κούρσας αφού μπαίναμε στην εκκίνηση μόλις η Χρύσα τερμάτιζε.

Εδώ δεν ήρθαμε σαν φαβορί, παρόλο που πέρυσι ήμασταν δεύτεροι Παγκόσμιοι πρωταθλητές. Τα ελληνικά ΜΜΕ δεν μας είχαν στα φαβορί για μια διάκριση, ούτε θέλαμε να μας δίνουν σαν φαβορί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι τα τελευταία χρόνια η ελληνική κωπηλασία έχει κάνει άλματα και πιστεύω ότι χρόνο με το χρόνο η ελληνική κωπηλασία θα αρχίσει να κερδίζει και τα Μέσα Ενημέρωσης και τις καρδιές των Ελλήνων φιλάθλων.

Θέλω να αφιερώσω την πρόκριση αυτή στην γυναίκα μου τη Χρύσα που έφερε κι αυτή μια πολύ μεγάλη επιτυχία και στην οικογένειά μου. Τα τελευταία χρόνια μετά από μια μεγάλη διοργάνωση την επιτυχία στο σπίτι την έφερνε μια ο ένας μια ο άλλος. Ισως ήρθε η ώρα να φέρουμε μαζί και οι δύο κάτι καλό».

«Και στον τελικό θα τα δώσουμε όλα»

Η ψυχραιμία του Βασίλη Πολύμερου έχει κυριεύσει και τον Δημήτρη Μούγιο που αν και παίρνει το βάπτισμα του πυρρός σε Ολυμπιακούς Αγώνες, αν και προκρίνεται πανηγυρικά στον τελικό κρατάει χαμηλούς τους τόνους: «Νιώθαμε δυνατοί πριν μπούμε στον αγώνα, ξεκινήσαμε δυνατά, φύγαμε μπροστά κι έτσι τερματίσαμε. Τώρα υπάρχει συγκρατημένη αισιοδοξία γιατί όλοι ξέρουμε τι σημαίνει τελικός σε μια Ολυμπιάδα. Ελπίζουμε και στον τελικό να κάνουμε μια εξίσου καλή κούρσα.

Σίγουρα σε αυτό τον ημιτελικό τα δώσαμε όλα. Αν δεν τα δίναμε δεν θα είμαστε εδώ να συζητάμε. Πιστεύω ότι ήταν μια κούρσα στο 95% και υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Ασφαλώς και η συμμετοχή μου σε τελικό είναι ένα αποτέλεσμα πολύ ευχάριστο αλλά είναι αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς και νομίζω ότι στη συνέχεια θα βγουν κι άλλοι αξιόλογοι αθλητές. Θέλω να αφιερώσω την επιτυχία στην οικογένειά μου στον αδελφό μου που είναι εδώ οι οποίο μάλιστα γιορτάζουν».

Η ώρα της Χρύσας

Δεκάξι χρόνια περίμενε η Χρύσα Μπισκιτζή αυτή την στιγμή και ήταν απόλυτα δικαιολογημένο το «επιτέλους» που ξεστόμισε όταν έφτασε κοντά στους Ελληνες δημοσιογράφους στην Μεικτή ζώνη λίγο μετά την κούρσα της ζωής της. Η Βορειοελλαδίτισσα κωπηλάτρια δεν ξύπνησε καλά το πρωί αλλά αυτό δεν την εμπόδισε μαζί με την πρωτάρα Αλεξάνδρα Τσιάβου να κάνουν την έκπληξη και να πάρουν την πρόκριση τερματίζοντας 3ες στην 2η ημιτελική σειρά.

«Στην κωπηλασία είναι πολύ δύσκολο κι αν θέλεις να φτάσεις ψηλά με ορθόδοξο τρόπο πρέπει να δουλέψεις σκληρά για πολλά χρόνια», είπε ούσα ακόμη λαχανιασμένη και συμπλήρωσε: «Προσπαθούσα όλα αυτά τα χρόνια. Κάποια πράγματα δεν ταίριαζαν δεν έβγαινε η δουλειά. Τα τελευταία τρία γίνεται πολύ καλή δουλειά κι αυτό φαίνεται σε όλες τις κατηγορίες κι ευτυχώς βγήκε και στην Ολυμπιάδα. Πίστευα ότι μπορούμε να πάμε τελικό αλλά με τις προηγούμενες κούρσες τα πράγματα φαίνονταν πολύ οριακά. Κι έτσι ήταν αλλά κάναμε μια πάρα πολύ καλή κούρσα, ήμασταν συγκεντρωμένες, δεν κοιτάζαμε τις άλλες βάρκες και ξοδέψαμε τις δυνάμεις μας όπως έπρεπε για να μην αδειάσουμε πιο νωρίς. Είχα καλό προαίσθημα γενικά για αυτή την Ολυμπιάδα αν και το πρωί δεν ξύπνησα και τόσο καλά. Ενιωθα λίγο βαριά και λίγο αγχωμένη».

Οσο για τον τελικό τόνισε: «Τώρα κοιτάζουμε για κάτι καλύτερο ίσως και για ένα μετάλλιο. Οι διαφορές που είχαμε με τα άλλα πληρώματα δεν είναι και απαγορευτικές».

«Να ξεσηκώσουμε τον κόσμο»

Η Αλεξάνδρα Τσιάβου παραδέχεται την καλή της χημεία με την Χρύσα Μπισκιτζή αλλά και ότι η επιτυχία είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς.

«Η Χρύσα δεν 16 χρόνια περίμενε εμένα, δεν εξηγείται διαφορετικά. Δεν ξέρω αν είναι θέμα ευλογίας. Εχω δουλέψει πάρα πολύ για να φτάσω εδώ. Αν είναι ευλογία ελπίζω να με φτάσει ψηλότερα. Για τον τελικό θέλω και πάλι να κάνω μια πολύ καλή εμφάνιση ακόμη κι αν δεν έρθει το μετάλλιο. Ουσιαστικά για μένα ο στόχος έχει επιτευχθεί αλλά θέλω να κάνω μια κούρσα που θα αναγκάσουμε όλο αυτό τον κόσμο να τον σηκώσουμε πάνω και μην ξέρει ποιος είναι ο νικητής και ποιος είναι ο ηττημένος».

Κατά τη διάρκεια του αγώνα η Αλεξάνδρα εξομολογήθηκε ότι το μυαλό της έτρεχε σε μια στιγμή από την προετοιμασία στην Ιαπωνία: «Σκεφτόμουν μια εντελώς ασήμαντη προπόνηση που έκανα στην Ιαπωνία πριν από τρεις εβδομάδες και ήταν η μέρα που μετά από αρκετό καιρό ένιωσα ξανά τη βάρκα στα χέρια μου κι όχι να με πηγαίνει όπου θέλει αυτή. Εκείνη την αίσθηση είχα και δεν άφησα το μυαλό μου να ξεφύγει πουθενά αλλού .Και φυσικά σκεφτόμουν τα κομμάτια της κούρσας αφού τη είχα χωρίσει έτσι ώστε να μην φορτώνω άσκοπα το μυαλό μου. Ημουν πολύ χαλαρή σαν να πήγαινα για καφέ».

Χρήστου: «Φεύγω γεμάτος»

Ακόμη και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεων του έδωσε ο Γιάννης Χρήστου στον μικρό τελικό του σκιφ ανδρών. Βγήκε όμως από τη βάρκα γεμάτος και απόλυτα ικανοποιημένος από την προσπάθειά του και την παρουσία του στον πρώτο τελικό της καριέρας του.

«Η κούραση είναι ατελείωτη», ψιθύρισε στην μικτή ζώνη: «Η προσπάθεια στον ημιτελικό όπως αποδείχθηκε ήταν πολύ μεγάλη και με δυσκολία προσπάθησα να ανακάμψω. Μέσα σε όλα είχα και κόντρα τον καιρό κάτι που ευνοεί τους πιο δυνατούς αθλητές».

Παρ’ όλα αυτά ο Καστοριανός πρωταθλητής φεύγει γεμάτος από τους Ολυμπιακούς Αγώνες: «Η όμορφη αίσθηση ήρθε από την δεύτερη κούρσα όταν κατάφερα να περάσω στα ημιτελικά και την 12άδα. Αυτή ήταν η μεγάλη επιτυχία που είχαν σκεφτεί οι προπονητές μου για μένα και τα καταφέραμε. Γενικά είμαι πολύ ευχαριστημένος αν και θα ήθελα κάτι παραπάνω. Φεύγω πάντως για την Ελλάδα με τις μπαταρίες γεμάτες και με πολύ όρεξη για πολύ δουλειά. Το σκιφ μπήκε στην καρδιά μου κι ελπίζω να συνεχίσω».