Ο ξεχωριστός κ. Ανατολάκης
Από τις σπάνιες περιπτώσεις ποδοσφαιριστών για πολλούς και διάφορους λόγους, ο Γιώργος Ανατολάκης εδώ και λίγες ημέρες αποτελεί παρελθόν από τον Ολυμπιακό. Αυτή τη χρονιά, δεν κατάφερε να σώσει την παρτίδα, να κερδίσει το στοίχημα αν θέλετε που έβαζε κάθε χρονιά.
Αν πεις, ότι ένας ποδοσφαιριστής που έπαιξε έντεκα χρόνια σε μία ομάδα, κατακτώντας δέκα πρωταθλήματα και τρία κύπελλα, είναι αποτυχημένος ή κακός, θα πρέπει να πάρεις το πρώτο λεωφορείο για το… Δαφνί. Κι όμως, κάθε καλοκαίρι που ερχόταν η ώρα για την ανανέωση ή μη του συμβολαίου του, είχαμε το ίδιο σήριαλ. “Δεν θα μείνει”, “Γιατί να μείνει;”, “Να πάρουμε άλλον…”, ήταν ορισμένες από τις ατάκες που άκουγες…
Αυτά δεν αμφισβητούνται, συζητήθηκαν παντού. Από τα… καφενεία, μέχρι και τα δημοσιογραφικά γραφεία. Γιατί ξαφνικά, πολλοί από εμάς, απέκτησαν… εκτίμηση και αγάπη για έναν παίκτη, που έχει σχολιαστεί όσο λίγοι. Άνθρωποι που τον θεωρούσαν υπεύθυνο για τις ήττες στην Ευρώπη, που του χρεώνουν ακόμη την πρώτη ήττα του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη, ξαφνικά, έβαλαν στο… στόχαστρο τη διοίκηση των πρωταθλητών και τον Τάκη Λεμονή για την απόφασή τους.
Ενδεχομένως να μην άξιζε τέτοιο τέλος στον Ανατολάκη… Αλλά, άξιζε στον Ριβάλντο; Ο καθένας προσφέρει και γράφει ιστορία. Κι ενδεχομένως, να είναι καλύτερα που ο Ανατολάκης έφυγε έτσι. Έφυγε πρωταθλητής, με το κεφάλι ψηλά και θα είναι πάντα στις καρδιές των οπαδών του Ολυμπιακού, ένα χειροκρότημα θα το παίρνει πάντα σε κάθε του επίσκεψη στο Καραϊσκάκη. Η αλήθεια είναι ότι ο καθένας κρατάει τη γνώμη του για τις πράξεις, για όσα συμβαίνουν… Τον κάλεσε έτσι ο Λεμονής να του πει την απόφασή του… Και ποιος να τον καλούσε; Ο… παροπλισμένος Γιώργος Λούβαρης; Δεν είναι εκεί το θέμα…
Για τον Ανατολάκη στο διάστημα της παρουσίας του στους “ερυθρόλευκους” ακουστήκανε και γράφτηκαν πολλά. Πάρα πολλά, ακόμη και το τελευταίο διάστημα που θα μπορούσε να είναι… ακλόνητος. Πολλοί δεν θεωρούσαν τυχαίο πως ό,τι και να γινόταν, όποιον αμυντικό και να αποκτούσε ο Ολυμπιακός, αυτός είχε τον… τρόπο του να είναι βασικός. Και δεν ήταν και λίγοι αυτοί που άφησαν υπονοούμενα…
Τώρα, στα 33 του καλείται να δει την επόμενη… στάση της καριέρας του. Ενδέχεται να είναι και η τελευταία. Η λογική λέει, ότι ο “Ανατόλ”, οικογενειάρχης και κοντά στα παιδιά του, δεν θέλει να ξενιτευτεί… Ακόμη και την “εύκολη λύση” της Κύπρου, τη σκέπτεται διαφορετικά, δεν το βλέπει σαν… αρπαχτή κι αν το προτιμάτε, ίσως και γιατί όλα αυτά τα χρόνια στον Ολυμπιακό ανταμείφθηκε.
Μπορεί να μην ήταν ποτέ ο πιο ακριβός, αλλά τα λεφτά του τα δούλευε και τα έπαιρνε και με αίμα πολλές φορές (άνοιξε το κεφάλι του ουκ ολίγες φορές). Η παραμονή στην Ελλάδα δείχνει να είναι η προτεραιότητά του. Ο χρόνος περνάει, περιμένει τις προτάσεις και αναλόγως θα αποφασίσει.
Κάνοντας… ταμείο, ο Γιώργος Ανατολάκης θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα κεφάλαιο στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Στον τόμο, “Πώς να κάνετε καριέρα…”, έχει τη θέση του. Αμυντικός, χωρίς να ξεχωρίζει για την τεχνική του κατάρτιση, που με δύναμη, πάθος και τσαμπουκά, κατάφερε να κάνει μία καριέρα που θα τη ζήλευαν και τη ζηλεύουν πολύ. Αυτό που ωστόσο είναι δεδομένο, είναι πως η ομάδα που θα συνεχίσει, μόνο κέρδος μπορεί να έχει από την παρουσία του…
