Γερμανία-Ελλάδα: 4-2 | Ο ταλαντούχος κύριος Οζίλ

Η Ελλάδα ηττήθηκε με 4-2 από μια ανώτερη ομάδα καθώς δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει την γερμανική “μηχανή” υπό την καθοδήγηση του Οζίλ και ηττήθηκε δικαίως, έστω και αν το γκολ του Σαμαρά ήταν αρκετό για να δώσει ενδιαφέρον στην υπόθεση πρόκριση για 6 λεπτά. Το υπέροχο ταξίδι της Εθνικής μας σταματά με τους Έλληνες διεθνείς να κερδίζουν το χειροκρότημα όλων των Ελλήνων.

Σε τακτικό επίπεδο Σάντος και Λεβ δεν επιφύλαξαν εκπλήξεις σε επίπεδο ομαδικών οδηγιών αλλά σε επίπεδο επιλογής προσώπων – με τον Λεβ να δικαιώνεται πλήρως με τον στρατηγικό σχεδιασμό πριν την αναμέτρηση.

Λίγες εκπλήξεις σε επίπεδο τακτικών οδηγιών…

Σάντος και Λέβ δεν εξέπληξαν αλλήλους σε επίπεδο τακτικής. Η τακτική που επέλεξε ο Σάντος συμπεριελάμβανε μια ομάδα:

– με ένα αμυντικογενές 4-5-1 μειωμένου αγωνιστικού πλάτους και βάθους

– με παίκτες πίσω από την μπάλα

– με ενισχυμένο ανασταλτικό κέντρο

– με κυρίαρχο επιθετικό πλάνο την διενέργεια αντεπιθέσεων (κυρίως από τα δεξιά)

Από την άλλη ο Λέβ παρέταξε την Γερμανία με το κλασσικό, επιθετικογενές 4-2-3-1 αυξημένου αγωνιστικού πλάτους και βάθους και έδωσε εντολές:

– για pressing όταν η μπάλα πήγαινε σε κάποιο αντίπαλο κοντά στη γραμμή του πλάγιου άουτ

– για συχνές προωθήσεις των δύο πλάγιων μπακ (ειδικά του Λαμ) με σκοπό την δημιουργία αριθμητικής υπεροπλίας στις μεσοαμυντικές ζώνες της Ελλάδας

– για συχνές προωθήσεις των δύο κεντρικών αμυντικών μέσων προς την αντίπαλη περιοχή

– για συχνή εναλλαγή θέσεων και κίνηση στον χώρο της επιθετικής τριάδας

– για γρήγορο tempo ανάπτυξης αλλά και εναλλαγής στις πάσες

Σούρλε-Ρόις-Κλόζε

Ο Λεβ, αν και τα παραπάνω ήταν αναμενόμενα, επιχείρησε σημαντικές αλλαγές σε επίπεδο προσώπων αλλάζοντας την βασική του επιθετική τριάδα (Μίλερ, Ποντόλσκι, Γκόμεζ). Τα πρώτα δευτερόλεπτα της αναμέτρησης κατέδειξαν τους λόγους επιλογής της εν λόγω τριάδας και εν τέλει δικαίωσαν τον Λεβ που κατηγορήθηκε από πολλούς για υπεροψία. Το βασικό πλάνο προέβλεπε pressing σε κάποιο αντίπαλο κοντά στη γραμμή του πλάγιου άουτ: οι ταχύτατοι Σούλρε και Ρόις ήταν εξαιρετικοί για την παραπάνω εφαρμογή.

Ο Γερμανός τεχνικός “επένδυσε” στην ταχύτητα των Σούρλε/Ρόις και την ικανότητα τους να κινούνται χωρίς την μπάλα, κάτι που υστερούν οι Ποντόλσκι/Μίλερ. Με στόχο την κίνηση χωρίς την μπάλα ήταν και η επιλογή του Κλόζε έναντι του Γκόμεζ. Ο Λεβ θεώρησε ότι ο ανασταλτικός αποπροσανατολισμός της ελληνικής άμυνας θα επιτυγχάνετο με την κίνηση χωρίς την μπάλα… και είχε δίκιο.

Νίνης

Η έκπληξη από πλευράς Σάντος ήρθε με την τοποθέτηση του Νίνη στο δεξί άκρο της επίθεσης και του Σάλπι στην κορυφή. Ο Σάντος επέλεξε τον Νίνη στο βασικό σχήμα αναλαμβάνοντας το ρίσκο να εξασθενήσει την ανασταλτική λειτουργία της δεξιάς πλευράς μας, ενισχύοντας (θεωρητικά) το αρχικό του επιθετικό σχεδιασμό που ήθελε:

– τον Σάλπι κορυφή με στόχο την εκμετάλλευση των κενών χώρων στην πλάτη της ψηλά τοποθετημένης αντίπαλης αμυντικής γραμμής

– τον Νίνη στο βασικό σχήμα για ενίσχυση της δημιουργικότητας της δυνατής μας πλευράς

– τον Νίνη στο βασικό σχήμα για καλύτερη εκτέλεση των στημένων φάσεων

Παρά τις παραπάνω θεωρητικές βάσεις, ο Νίνης δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στον ρόλο του, ο Λαμ τον κέρδισε κατά κράτος ενώ ο Σάλπι βρέθηκε στην άχαρη θέση να κυνηγά ψηλές μπαλιές (0% επιτυχία στις εναέριες μονομαχίες) με τον Χούμελς στην πλάτη του μετά από τις βεβιασμένες απομακρύνσεις/γεμίσματα των διεθνών μας. Ο Σάντος διόρθωσε την παραπάνω παραφωνία στο 2ο ημίχρονο με τον “εργατικό” Σάλπι στα δεξιά να δίνει την ασίστ στο γκολ και να περιορίζει αισθητά τις κινήσεις του Λαμ.

Ο ταλαντούχος κύριος Οζίλ

Τίποτα από τα παραπάνω δεν θα είχαν τόσο μεγάλη σημασία αν ο Οζίλ δεν βρίσκονταν στο γήπεδο. Ο “μαέστρος” της Ρεάλ και man of the match έκανε την καλύτερη του εμφάνιση στην διοργάνωση αποτελώντας τον ακρογωνιαίο λίθο της αποτελεσματικότητας του πλάνου του Λεβ.

– οι παράλληλες κινήσεις του στο γήπεδο

– οι κάθετες κινήσεις του προς την αντίπαλη εστία

– η ακρίβεια των μεταβιβάσεων του και

– η δημιουργικότητα του όχι απλά προβλημάτισαν αλλά και ανέδειξαν τους συμπαίκτες του.

Στα 23 του χρόνια ο Οζίλ έχει την ικανότητα να καθοδηγεί μία ομάδα της κλάσης της Γερμανίας με τους συμπαίκτες του να το δέχονται αδιαμαρτύρητα – και αυτό αποδεικνύει την αξία του.

Ο Σάντος δεν μπόρεσε να βρει λύση σε κανένα σημείο του αγώνα για την αναχαίτιση του Οζίλ. Οι στατικοί Έλληνες ανασταλτικοί μέσοι δεν μπόρεσαν να ακολουθήσουν την συνεχή κίνηση του Οζίλ χωρίς την μπάλα και βρέθηκαν σε αποδιοργάνωση να δέχονται πίεση από τις προωθήσεις των Σβαϊστάιγκερ και Κεντίρα από τον άξονα.

Επιβεβαίωση της γερμανικής ανωτερότητας

Το δεύτερο ημίχρονο ήταν απλά μία επιβεβαίωση των παραπάνω. Η Ελλάδα, με ορθολογικό σχήμα στην επίθεση, έβγαλε μία αντεπίθεση και πέτυχε το γκολ της ισοφάρισης. Οι Γερμανοί (που είχαν χάσει πολλές ευκαιρίες στο 1ο μέρος) ανέβασαν εκ νέου tempo, εκμεταλλεύτηκαν τις προωθήσεις των Κεντίρα και Σβαϊστάιγκερ και την κούραση των διεθνών μας, ανέβασαν εξτρά παίκτες στις πλευρές και άφησαν τον Οζίλ να τους καθοδηγήσει.

Συμπέρασμα

Ο Λεβ μελέτησε την ανασταλτική λειτουργία της Ελλάδας και επιχείρησε αλλαγές προσώπων για να ενισχύσει το πλάνο που είχε ως κύριο άξονα την συνεχή κίνηση των παικτών του χωρίς την μπάλα και το pressing κοντά στην γραμμή του πλάγιου άουτ. Οι κινήσεις του είχαν μεγάλη επιτυχία.

Από την άλλη ο Σάντος ρίσκαρε με τον Νίνη στο βασικό σχήμα και βελτίωσε την εικόνα της ομάδας στο δεύτερο ημίχρονο, όμως ουσιαστικά ποτέ δεν βρήκε λύσεις απέναντι στην ταχύτητα (με και χωρίς την μπάλα) των Γερμανών. H άμυνα δύσκολα… γίνεται επιστήμη απέναντι σε μία Γερμανία που δίδαξε πως διασπάται μία “κλειστή” άμυνα με βάση την κίνηση στον χώρο.

Υ.Γ. Ελλάδα σε ευχαριστούμε!!