Αξιολογώντας τον ΠΑΟΚ του Δώνη

Το overlap.gr επιχειρεί μία μίνι τακτική ανασκόπηση του α’ γύρου του πρωταθλήματος για το “δικέφαλο”, αξιολογεί τις υπάρχουσες τακτικές επιλογές και ρίχνει μία ματιά στα ονόματα που απασχολούν την ομάδα.

4-4-2

Ο Δώνης το είπε και το έκανε εν τέλει, επιλέγοντας το 4-4-2 (τελικά στην ευθεία) ως τη βασική σχηματική επιλογή του εφετινού ΠΑΟΚ. Οι πολλές απουσίες κατά τη διάρκεια της χρονιάς, κυρίως του Γκαρσία, η μη μεταγραφή ενός “10”, αλλά και η δύσκολη “εκπαίδευση” των παικτών δεν του επέτρεψαν να παρουσιάσει τον πολλά υποσχόμενο “ρόμβο”.

Το καλοκαίρι ο Μακεδόνας τεχνικός έστησε μία ομάδα που επρόκειτο να βασιστεί στην ταυτόχρονη παρουσία δύο επιθετικών, αλλά και την επιθετικότητα των πλάγιων μπακ. Το παιχνίδι με την Μπνέι ήταν οδηγός για τις σκέψεις του αναφορικά με τον νέο “δικέφαλο”. Τελικά η προβληματική απόδοση του Έτο, η έλλειψη επιλογών και ταχύτητας στα άκρα, σε συνδυασμό με την προβληματική ανασταλτική λειτουργία του άξονα των μόλις δύο κεντρικών μέσων προβλημάτισε τον Δώνη που κατέληξε σε αλχημείες όπως το “ασύμμετρο 4-4-2”.

Πρόκειται για μία παραλλαγή του 4-4-2 που επέτρεπε στο θεσσαλονικιώτικο σύλλογο τη μεγαλύτερη δυνατή αγωνιστική/τακτική ισορροπία στον αγωνιστικό χώρο με βάση τα παραπάνω προβλήματα, αλλά και τα ατομικά χαρακτηριστικά των παικτών του.

Ο ΠΑΟΚ προσπάθησε να εφαρμόσει ένα επιθετικογενές σύστημα χωρίς πληθώρα επιλογών και έλλειψη ταχύτητας, έτσι ώστε ο Δώνης να καταλήγει, ουκ ολίγες φορές, σε τακτικές αλχημείες.

Ο ΠΑΟΚ του πρώτου γύρου σε 4-4-2

Στην επίθεση

– εκμεταλλεύτηκε την επιθετικότητα των πλάγιων μπακ

– παρουσιάστηκε πολύ εύστοχη στις επιθετικές της επιλογές και σίγουρα η παρουσία δύο επιθετικών παίζει ρόλο, αφού ο Αθανασιάδης παίζει πιο ελεύθερα

– δεν χρησιμοποίησε το πλάτος του γηπέδου, ως επιτάσσει το 4-4-2

– πέτυχε αρκετά γκολ από τον άξονα “βάζοντας” παίκτες στην αντίπαλη περιοχή

– προσπάθησε να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας με βάση τον έλεγχο του ρυθμού, αλλά όχι την ομαδική επιθετικότητα και την πίεση του αντιπάλου

Στην άμυνα

– επέλεξε την κατοχή της μπάλας ως το κυριότερο ανασταλτικό όπλο κατά των αντιπάλων

– ανέδειξε τον Κάτσε ως παίκτη κλειδί στην φάση της άμυνας, παίκτη που κλήθηκε να καλύψει τους κενούς χώρους στον άξονα που δημιουργεί το 4-4-2

– αντιμετώπισε πολύ ορθά, ουκ ολίγες φορές, περιπτώσεις αριθμητικής υπεροχής του αντιπάλου

– παρουσίασε σημαντικά προβλήματα στη συνοχή των γραμμών

– υστέρησε στην αντιμετώπιση των στημένων

– δεν λειτούργησε αμυντικά σωστά στις πλευρές

Πιθανό σχήμα για τον ΠΑΟΚ του δεύτερου γύρου σε διάταξη 4-3-3

4-3-3

Όλα δείχνουν ότι το 2013 θα βρει τον ΠΑΟΚ με το παλιό, γνώριμο 4-3-3. Οι τακτικές επιλογές του Δώνη στα παιχνίδια με ΠΑΣ Γιάννινα, Βέροια και Ακαδημία Πλαταμώνα δείχνουν ότι ο Έλληνας τεχνικός θα αποχωριστεί το 4-4-2 για το πιο συμβατικό, βάσει του ρόστερ, 4-3-3. Οι επερχόμενες μεταγραφές δύο πλάγιων επιθετικών ενισχύουν την παραπάνω άποψη, ενώ η παρουσία του Κατσουράνη (έστω και αν θα χρησιμοποιηθεί πολύ ως στόπερ) δημιουργεί νέα δεδομένα στον άξονα την ομάδας που βρίσκει έναν ακόμα παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Λάζαρ: ικανότητα σύνδεσης χαφ με επίθεση, αλλά και αξιόλογη παρουσία τόσο ανασταλτικά όσο και επιθετικά.

Τα μεγαλύτερα προβλήματα του ΠΑΟΚ του πρώτου γύρου ήταν η έλλειψη ταχύτητας και ατομικών ενεργειών στην επίθεση και η συνοχή των γραμμών στην άμυνα. Η επιστροφή στο 4-3-3 σε συνδυασμό με τις αναμενόμενες μεταγραφές φαίνεται να λύνουν εν πολλοίς τα παραπάνω και καθιστούν το 4-3-3 πολύ πιο ορθολογικό: ένα σύστημα που επιτρέπει μεγαλύτερη ανασταλτική ασφάλεια σε άξονα και φτερά αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την επιθετικότητα των μπακ που αναζητά ο Δώνης αλλά και τα ατομικά προσόντα των πλάγιων επιθετικών (αρκεί αυτοί να αποκτηθούν).

Συμπέρασμα

Ο Δώνης προσπάθησε να δουλέψει επί χόρτου τις καλοκαιρινές του ιδέες για τον ΠΑΟΚ αντιμετωπίζοντας, όμως, σημαντικά προβλήματα εξαιτίας των τραυματισμών, αλλά και της μειωμένης καλοκαιρινής μεταγραφικής ενίσχυσης. Ο “ρόμβος επί χάρτου” έγινε 4-4-2 στην ευθεία επί χόρτου. Ο Έλληνας τεχνικός πειραματίστηκε, πέτυχε σε αρκετούς τακτικούς τομείς, αλλά δεν μπόρεσε να πείσει οπαδούς και τον εαυτό του ότι μπορεί να αποδώσει το “αγγλικό” ποδόσφαιρο που οραματίζεται με αυτό το ρόστερ: χωρίς καθαρόαιμα εξτρέμ και τον Πέλκα πολύ μικρό για να φορά τη βαριά φανέλα με το “10”.

Αν τα ρεπορτάζ περί μεταγραφικής ενίσχυσης με παίκτες του στυλ… Βιεϊρίνια, Λάζοβιτς, Λούκας βγουν αληθινές, τότε ο Δώνης θα έχει σαφώς πολύ πιο ξεκάθαρο και απλό έργο, ενώ η ομάδα θα αποκτήσει συγκεκριμένο πλάνο δράσης στην επίθεση. Το μοναδικό ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί τότε θα είναι αν ο Αθανασιάδης θα έχει την ίδια ευστοχία σε ένα σύστημα με έναν επιθετικό ή αν ο επιθετικός χαρακτήρας της ομάδας θα αλλάξει δραστικά.