Σιέστα

Και τώρα μπορούμε να πούμε κι επίσημα “Καλό Καλοκαίρι”. Μετά το τέλος των τελικών μπάσκετ, οι δημοσιογράφοι μπορούν να “κρεμάσουν” τις πένες τους, να φορέσουν τα μαγιό τους και να ξεχυθούν στις παραλίες. Ούτε Μουντιάλ, ούτε Euro, ούτε τίποτα. Το καλοκαίρι της ξεκούρασης.

Και μη μου πείτε ότι η δουλειά για τον δημοσιογράφο δεν έχει τελειώσει ακόμη γιατί εκκρεμούν οι μεταγραφές. Ποιες μεταγραφές; Η μεταγραφολογία και η ονοματολογία θέλετε να πείτε. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να αραδιάζεις δεκάδες ονόματα και να τα παρουσιάζεις ως στόχους των ομάδων. Τέλος πάντων.

Τελείωσε και το “Παρά Πέντε”, τελειώνει και το “50-50”. Μύρισε καλοκαίρι και στην τηλεόραση. Η ώρα του “Ρετιρέ” και των “Μικρομεσαίων”. Η ώρα των επαναλήψεων.

Οπως καταλαβαίνετε δυσκολεύομαι να γράψω κάτι. Θέματα υπάρχουν πολλά. Τα “χάδια” στο αστυνομικό τμήμα Ομονοίας, ο πέμπτος τελικός του μπάσκετ, ο σάλος με το τελευταίο επεισόδιο του “Παρά Πέντε” κ.τ.λ. Δεν μπορώ να λειτουργήσω, όμως, με τέτοια ζέστη. Κι έχω από πάνω και τον athoo_lamogio να γκρινιάζει! Εδώ είμαι ρε athoo_lamogio, σας παρακολουθώ καθημερινά. Απλώς είμαι σε μία κατάσταση μόνιμης σιέστας. Ζεσταίνομαι, ιδρώνω και πάνω απ’ολα μετρώ αντίστροφα για την άδεια. Για την ώρα που θα βουτήξω την κορμάρα μου στην παραλία, για την ώρα που θα φάω το χταποδάκι μου, θα πιω το ουζάκι μου και θα αγναντεύω τη θάλασσα.

Ας αφήσουμε, λοιπόν,τα πολλά λόγια, ας δυναμώσουμε τη μουσική κι ας θυμηθούμε τα νεανικά μας χρόνια…